Auteur: admin

  • Wanneer je wekelijkse yogales niet meer genoeg is

    Wanneer je wekelijkse yogales niet meer genoeg is

    Je geniet van je wekelijkse yogales. Je stapt er frisser, helderder en meer ontspannen uit dan je erin stapte. Ergens voel je ook dat er meer is. Dat de oefeningen op de mat een deel zijn van iets dat veel dieper gaat. Dat yoga niet alleen iets is wat je doet, maar je ook op een veel bredere manier een bedding kan geven in je dagelijks leven. Als je dat herkent, ben je misschien toe aan de volgende stap.

    Wat is die volgende stap?

    Veel yogabeoefenaars dragen dezelfde vragen met zich mee. Waarom voelt yoga zo heilzaam? Wat gebeurt er eigenlijk als je ademt, beweegt en stilzit? Hoe breng je wat je op de mat ervaart in in je dagelijks leven? Wie ben jij eigenlijk voorbij de rollen die je dagelijks speelt? Dit zijn geen kleine vragen. Ze verdienen ruimte, tijd en begeleiding. Een verdiepende yogaopleiding biedt precies dat.

    Samsara: meer dan veertig jaar in de diepte

    Samsara Yoga Opleidingen bestaat al sinds 1983 en is daarmee een van de oudste yogaopleidingsinstituten van Nederland. De opleiding werd opgericht door Rita Beintema, die halverwege de jaren vijftig in aanraking kwam met hatha yoga en haar leven wijdde aan het doorgeven van deze traditie. In 1985 werd Samsara onder leiding van Danielle Bersma als een van de eerste yogaopleidingen in Nederland erkend door de Vereniging Yogadocenten Nederland.

    Die traditie leeft voort. Romanie Graumans en haar multidisciplinaire team van ervaren deskundigen, ieder op hun eigen vakgebied, begeleiden studenten vanuit het rijke verleden in combinatie met de kennis en inzichten van nu.

    Het past bij de nonduale grondslag van Samsara om niet van één leraar te horen hoe het hoort te gaan. Studenten worden door het diverse team steeds uitgenodigd zelf onderzoeken en ontdekken en keuze te maken op basis van kennis en belichaamde ervaring. Elke docent binnen dit team is actief in de eigen beoefening en dagelijkse praktijk. Een ieder brengt daarmee een eigenheid mee in het geheel dat we zijn. Alle disciplines krijgen verspreid over de opleidingsjaren steeds meer diepgang passend bij de ontwikkeling van de studenten.

    Wat je leert

    De opleiding is geworteld in de Advaita Vedanta, een van de oudste onderwijstradities uit India. Advaita betekent letterlijk ‘niet-twee’. Het laat je zien dat er in feite geen onderscheid is tussen wie je denkt te zijn of te moeten worden. Het maakt helder en zichtbaar wie of wat je ten diepste al bent en wat altijd aanwezig is. Deze helderheid brengt balans en een innerlijke harmonie waardoor je vanuit meer ontspanning mee kunt bewegen met alles wat je in het leven ontmoet. De leuke en de fijne dingen en ook de lastige en moeilijke dingen.

    Bij Samsara ga je diep de Indiase hatha en jnana yogatraditie in. Je leert de traditionele technieken: asana, pranayama, chakraleer, meditatie. Je duikt in de klassieke geschriften zoals de Upanishaden en Shankara’s nonduale standaardwerk, de Viveka Chudamani. Over deze teksten filosofeer je met medestudenten en docenten. In die dialoog ontstaat inzicht en gaat kennis werkelijk leven.

    Vanuit het westerse perspectief krijgen anatomie, fysiologie, psychologie, somatisch lichaamswerk en ademwerk een volwaardige plek. Oost en West versterken elkaar. Samen vormen ze een opleiding die zowel de geest als het lichaam raakt.

    Het traject dat studenten doorlopen is in eerste instantie een diepgaand persoonlijke ontwikkelingstraject. Soms ontdekken studenten tijdens de opleiding dat ze hun ervaringen en inzichten over willen brengen als yogadocent. Onderdeel van de opleiding is daarom ook het aanleren van didactische vaardigheden, werken met groepsdynamiek, het leren opbouwen van lessen en het starten van een yogapraktijk.

    Voor wie is dit?

    Dit is misschien iets voor jou als je verlangt naar verdieping in jouw beoefening, in jouw werk of in de manier waarop je in het leven staat. Sommige studenten willen yogadocent worden of overwegen een carrièreswitch. Anderen zoeken bewustzijn en innerlijke rust. Je hoeft bij aanvang niet te weten waar het traject naartoe leidt. Dat inzicht ontwikkelt zich vanzelf, in jouw eigen tempo.

    De vierjarige opleiding bouwt stap voor stap op. Je begint met een persoonlijk basisjaar, stroomt door naar de VYN200-uurs instructeursopleiding en kunt verder groeien in de volledige VYN/EYU500-uurs docentenopleiding. Elk jaar kies je hoe je verder gaat.

    Les vindt plaats in een monumentaal pand aan een van de oudste grachten van Schiedam, ruim en licht, op loopafstand van een stilte en meditatietuin.

    Voel je dat je klaar bent voor een volgende stap? Bezoek www.samsara.nl en download de gratis studiegids. We ontmoeten je graag op onze open dag op 19 december 2026. Je kunt ook een persoonlijke intake aanvragen via info@samsara.nl. Ontdek welk traject bij jou past.

  • Je lichaam vertelt vaak eerder de waarheid dan je agenda

    Je lichaam vertelt vaak eerder de waarheid dan je agenda

    Veel mensen zijn goed in doorgaan. Werk, gezin, afspraken, sporten, boodschappen, sociale verplichtingen en tussendoor nog even ontspannen. De agenda is vol, het hoofd staat aan en het lichaam moet maar volgen. Dat lukt vaak lange tijd. Tot er signalen ontstaan die niet meer zo makkelijk te negeren zijn. Een stijve nek, een rug die steeds vermoeid voelt, schouders die strak blijven of hoofdpijn na een drukke dag. Op movewell.nl zie je een bredere kijk op dit soort klachten: ze ontstaan vaak niet zomaar, maar vertellen iets over hoe het lichaam dagelijks wordt belast.

    Dat is een belangrijk inzicht. Veel mensen behandelen lichamelijke klachten alsof ze losstaan van hun gewone leven. Alsof een rugklacht alleen iets zegt over de rug, of een stijve nek alleen over de nek. In werkelijkheid is het lichaam vaak de optelsom van alles wat iemand doet, voelt en herhaalt.

    Het lichaam houdt alles bij

    Je lichaam heeft geen agenda nodig om te weten hoe druk je bent. Het voelt de uren achter een laptop, de korte nachten, de spanning in je schouders tijdens stress, het haastige tillen, het vele zitten en het gebrek aan echte rust. Niet als losse momenten, maar als patroon.

    Daarom ontstaan klachten vaak langzaam. Eerst is er alleen wat stijfheid. Daarna merk je dat bepaalde bewegingen minder prettig voelen. Vervolgens komt dezelfde klacht steeds terug op herkenbare momenten: aan het eind van een werkdag, na lang autorijden, na een druk weekend of na een training.

    Dat maakt zulke klachten niet minder echt. Integendeel. Het lichaam geeft juist vrij nauwkeurige informatie. Alleen zijn mensen gewend om die informatie pas serieus te nemen wanneer de klacht hun dagelijkse leven beperkt.

    Een druk hoofd geeft vaak een gespannen lichaam

    Veel rug-, nek- en schouderklachten worden bekeken als puur mechanische problemen. Verkeerd gezeten, verkeerd getild, verkeerd geslapen. Soms speelt dat zeker mee. Maar bij veel mensen is er ook een duidelijke relatie met mentale belasting.

    Wanneer iemand geconcentreerd werkt, onder druk staat of veel tegelijk moet regelen, verandert het lichaam. Schouders trekken iets op, de ademhaling wordt oppervlakkiger en de nekspieren blijven actiever. Dat gebeurt vaak zonder dat iemand het merkt. Pas later op de dag valt op dat het hoofd zwaar voelt, de nek stijf is of de schouders niet meer ontspannen.

    Dat betekent niet dat klachten “tussen de oren” zitten. Het betekent juist dat het lichaam en het zenuwstelsel samenwerken. Stress en spanning hebben lichamelijke gevolgen. Wie dat begrijpt, kijkt anders naar herstel. Niet alleen rekken of losmaken, maar ook onderzoeken waarom het lichaam steeds op spanning komt te staan.

    Zitten is niet het probleem, gebrek aan variatie wel

    Zitten heeft een slechte naam gekregen. Toch is zitten op zichzelf niet het grote probleem. Het lichaam kan prima zitten. Het probleem ontstaat vooral wanneer iemand te lang in dezelfde houding blijft en te weinig afwisseling krijgt.

    Veel mensen zitten op een werkdag uren achter elkaar. Daarna zitten ze in de auto, aan tafel of op de bank. Zelfs als iemand tussendoor sport, blijft het lichaam een groot deel van de dag in weinig gevarieerde posities. De heupen bewegen minder, de bovenrug zakt in, de nek staat naar voren en de onderrug vangt veel statische belasting op.

    Dat verklaart waarom iemand sportief kan zijn en toch rug- of nekklachten kan hebben. Een paar trainingen per week compenseren niet altijd een hele week vol eenzijdige belasting. Het lichaam reageert op het totaal, niet alleen op de momenten waarop je bewust beweegt.

    Klachten komen vaak terug omdat het patroon terugkomt

    Een van de frustrerendste dingen aan rug- en nekklachten is dat ze vaak terugkomen. Iemand voelt zich na rust, een behandeling of een paar oefeningen beter, maar na een tijdje is dezelfde klacht er weer. Dan lijkt het alsof er niets helpt.

    Vaak is er wel iets veranderd, maar niet genoeg in het onderliggende patroon. De werkhouding blijft hetzelfde. De stress blijft hoog. De opbouw van sport blijft te snel. Slaap blijft matig. Of iemand beweegt nog steeds vooral in dezelfde richtingen.

    Het lichaam valt dan terug in bekende compensaties. De rug neemt weer te veel over. De nek blijft spanning vasthouden. De schouders blijven meewerken bij alles wat eigenlijk rustiger verdeeld zou moeten worden. Herstel vraagt daarom vaak meer dan tijdelijke verlichting. Het vraagt inzicht in wat de klacht steeds opnieuw voedt.

    Sterk zijn is niet hetzelfde als goed bewegen

    Veel mensen denken dat klachten vooral ontstaan door zwakte. Een zwakke rug, zwakke buikspieren, zwakke schouders. Soms speelt kracht zeker een rol, maar het verhaal is meestal breder. Sterk zijn betekent namelijk niet automatisch dat het lichaam goed samenwerkt.

    Iemand kan sterke spieren hebben en toch verkeerd compenseren. Iemand kan veel sporten en toch weinig controle hebben in bepaalde bewegingen. Iemand kan lenig zijn en toch onvoldoende stabiliteit hebben. Juist die samenwerking bepaalt vaak hoe goed het lichaam belasting verwerkt.

    Daarom is het bij terugkerende klachten belangrijk om niet alleen te vragen of iemand sterk genoeg is, maar ook hoe iemand beweegt. Welke spieren nemen over. Welke gewrichten bewegen minder vrij. Waar bouwt spanning zich op. Hoe herstelt het lichaam na belasting. Dat soort vragen geven vaak meer richting dan alleen “meer trainen”.

    Je dagelijkse omgeving speelt mee

    Klachten ontstaan zelden los van de omgeving. Een laptop die te laag staat, een bank waarin je altijd scheef hangt, een auto waarin je lang zit, een werkplek zonder pauzes of een bed waarin je niet goed herstelt. Het zijn allemaal factoren die invloed hebben.

    Los van elkaar lijken ze klein. Maar juist kleine herhalingen vormen grote patronen. Een nek die elke dag iets naar voren staat, een rug die elke avond in dezelfde ingezakte houding zit of schouders die bij elke drukke taak omhoog gaan. Na weken of maanden kan dat duidelijk voelbaar worden.

    Dat betekent niet dat alles perfect ergonomisch moet zijn. Het betekent wel dat bewustwording helpt. Waar brengt je lichaam de meeste tijd door. In welke houding werk je het langst. Wanneer voel je spanning oplopen. Welke momenten op de dag geven steeds dezelfde klachten. Door daar eerlijk naar te kijken, ontstaat vaak al veel inzicht.

    Goede zorg begint met begrijpen

    Veel mensen willen vooral snel van hun klacht af. Dat is begrijpelijk. Pijn of stijfheid kost energie en beperkt je vrijheid. Toch begint duurzame verbetering vaak niet met een snelle oplossing, maar met begrijpen wat er speelt.

    Waarom komt de klacht terug. Welke belasting kan het lichaam op dit moment aan. Waar zit te weinig beweging, kracht of controle. Hoeveel herstel is er werkelijk. En wat kan iemand zelf doen om het patroon te veranderen.

    Een praktijk zoals movewell.nl kijkt daarom niet alleen naar de plek waar pijn zit, maar ook naar het grotere geheel. Rug-, nek- en schouderklachten hebben vaak meerdere lagen. De pijnplek is belangrijk, maar de oorzaak ligt soms in houding, dagelijkse gewoontes, stress, sportopbouw of herstel.

    Juist die bredere blik maakt de aanpak praktischer. Niet alleen behandelen wat gevoelig is, maar ook zorgen dat het lichaam beter leert omgaan met wat het dagelijks moet doen.

    Kleine aanpassingen maken vaak veel verschil

    Herstel hoeft niet altijd te beginnen met grote veranderingen. Sterker nog, grote plannen houden veel mensen niet vol. Vaak zit de winst juist in kleine, herhaalbare aanpassingen.

    Vaker opstaan tijdens werk. Minder lang in dezelfde houding zitten. Een korte wandeling na een drukke ochtend. Rustiger opbouwen met sport. Eerder reageren op signalen. Een werkplek iets slimmer instellen. Niet wachten tot de nek volledig vastzit of de rug echt protesteert.

    Die kleine keuzes lijken eenvoudig, maar ze sluiten goed aan op hoe klachten meestal ontstaan. Als klachten voortkomen uit herhaling, kan betere herhaling ook helpen bij herstel.

    Je lichaam is geen tegenstander

    Veel mensen raken gefrustreerd door hun lichaam wanneer klachten terugkomen. Alsof het lichaam tegenwerkt. Maar meestal probeert het lichaam juist te beschermen. Pijn, stijfheid en spanning zijn signalen. Soms onhandig, soms vervelend, maar niet zinloos.

    Wie klachten zo bekijkt, krijgt meer rust. Je hoeft niet bang te worden voor elke pijnscheut, maar je hoeft signalen ook niet te negeren. Het gaat om leren herkennen wat het lichaam vertelt en daar op tijd op reageren.

    Dat is misschien wel de kern van goed bewegen: niet perfect zitten, perfect trainen of perfect herstellen, maar beter samenwerken met je lichaam.

    Tot slot

    Je lichaam vertelt vaak eerder de waarheid dan je agenda. Een volle planning kan nog prima lijken, terwijl je rug, nek of schouders al laten merken dat de belasting niet goed verdeeld is. Juist daarom zijn terugkerende klachten waardevolle signalen.

    Wie die signalen serieus neemt, hoeft niet meteen zijn hele leven om te gooien. Vaak begint verbetering met beter begrijpen, slimmer bewegen en kleine aanpassingen die passen bij het dagelijks leven. Zo wordt herstel geen tijdelijke pauze, maar een manier om weer met meer vertrouwen te bewegen.

  • Ecstatic dance: van eeuwenoude trance naar een moderne rave zonder alcohol of drugs

    Ecstatic dance: van eeuwenoude trance naar een moderne rave zonder alcohol of drugs

    Drie uur lang niet praten, op blote voeten dansen, geen telefoon en alleen water of thee. Voor wie het voor het eerst hoort, klinkt ecstatic dance misschien als een bijzonder alternatief voor een avondje uit. Maar het concept is veel meer dan dansen zonder muziek op de achtergrond. Ecstatic dance draait om volledig aanwezig zijn in je lichaam, vrij bewegen zonder oordeel en via muziek en beweging een veranderde staat van bewustzijn ervaren.

    Inmiddels wordt ecstatic dance wereldwijd beoefend, van kleinschalige ceremonies en yogastudio’s tot grote evenementen. De laatste jaren ontstaan bovendien nieuwe vormen, waarin de energie van een rave wordt gecombineerd met de bewustwording en middelenvrije setting van ecstatic dance. Een voorbeeld daarvan is Ambrosia, dat sinds 2024 ecstatic dance en raving samenbrengt.

    Wat is ecstatic dance?

    Ecstatic dance is een vrije dansvorm waarbij deelnemers worden uitgenodigd om intuïtief te bewegen en volledig op te gaan in muziek en lichamelijke sensaties. Er is geen choreografie en er bestaat geen goede of foute manier van dansen. Je hoeft dus niet te kunnen dansen.

    De dans vindt meestal plaats op blote voeten en zonder te praten. Alcohol en drugs zijn niet toegestaan en telefoons en camera’s blijven doorgaans buiten de dansvloer. Daardoor ontstaat een omgeving waarin sociale verwachtingen zoveel mogelijk naar de achtergrond verdwijnen.

    Het belangrijkste uitgangspunt is simpel: niet nadenken over hoe je eruitziet, maar voelen wat je lichaam wil doen.

    De muziek speelt daarbij een belangrijke rol. Een ecstatic dance journey bestaat vaak uit verschillende fases. De muziek begint rustig en meditatief, bouwt langzaam op naar steeds meer ritme en intensiteit en bereikt uiteindelijk een energieke climax. Daarna wordt het tempo weer afgebouwd en keert de dans terug naar rust en stilte.

    Van eeuwenoude trance naar de moderne dansvloer

    Hoewel de term ecstatic dance relatief modern is, is dans als manier om een veranderde staat van bewustzijn te bereiken dat allerminst.

    In uiteenlopende culturen wordt ritmische beweging al eeuwenlang gebruikt tijdens rituelen, ceremonies en vieringen. Herhaling, muziek en groepsbeweging kunnen ervoor zorgen dat de aandacht verschuift van het alledaagse denken naar lichamelijke sensaties en een sterk gevoel van verbondenheid.

    De moderne vorm van ecstatic dance ontstond volgens de internationale Ecstatic Dance-organisatie rond het jaar 2000 op het Hawaiiaanse Big Island. DJ Max Fathom combineerde daar elektronische muziek met de principes van conscious dance. Vanuit die eerste bijeenkomsten verspreidde het concept zich verder over de wereld. Vanaf 2008 speelde Oakland in Californië een belangrijke rol in de ontwikkeling van de scene. Daarna ontstonden communities in steden als Berlijn, Amsterdam, New York en Barcelona. Ook Amsterdam groeide uit tot een belangrijke plek voor conscious dance. Club Lite werd vanaf 2011 een bekende locatie voor conscious clubbing en in 2012 startte DJ Shanto Ecstatic Dance Amsterdam.

    Tegenwoordig bestaan er veel verschillende vormen en stijlen. Sommige bijeenkomsten hebben een sterk spiritueel karakter, terwijl andere juist meer gericht zijn op dans, muziek en lichamelijke expressie. Wat ze gemeen hebben, zijn de principes van vrijheid, bewustzijn, verbinding en een oordeelvrije dansvloer.

    Meditatie, maar dan in beweging

    Ecstatic dance wordt regelmatig omschreven als een vorm van bewegende meditatie. Het verschil met een traditionele meditatie is vooral dat je niet stilzit.

    Tijdens meditatie kan de ademhaling dienen als anker voor je aandacht. Bij ecstatic dance zijn dat juist de muziek en het lichaam. Je aandacht gaat naar je voeten op de vloer, je ademhaling, het ritme, de beweging van je armen of de sensaties die je in je lichaam ervaart.

    Dat maakt het interessant voor mensen die moeite hebben met stilzitten of hun gedachten moeilijk tot rust krijgen.

    In het dagelijks leven brengen we veel tijd door in ons hoofd. We zijn bezig met plannen, analyseren, werken, communiceren en reageren op prikkels. Tijdens een ecstatic dance wordt juist gevraagd om tijdelijk niets te hoeven oplossen of bereiken. Je hoeft alleen maar te bewegen.


    Wat zijn de voordelen?

    De aantrekkingskracht van ecstatic dance zit niet alleen in het plezier van dansen. De combinatie van beweging, muziek, aandacht en sociale verbinding kan verschillende positieve effecten hebben.

    Meer lichaamsbewustzijn.
    Doordat je niet bezig bent met een choreografie of met hoe je overkomt, ontstaat er ruimte om beter te voelen wat er in je lichaam gebeurt. Je merkt bijvoorbeeld eerder spanning, ontspanning, energie of vermoeidheid op.


    Minder mentale ruis.
    De voortdurende focus op muziek en beweging kan helpen om de aandacht weg te halen van dagelijkse gedachten. Dat betekent niet dat gedachten volledig verdwijnen, maar ze hoeven tijdelijk niet centraal te staan.


    Een gevoel van flow.
    Wanneer beweging en muziek volledig in elkaar lijken over te gaan, kunnen mensen een sterke staat van flow ervaren: een gevoel waarin je zo opgaat in wat je doet dat tijd en zelfbewustzijn naar de achtergrond verdwijnen. Onderzoek* naar conscious dance onder ruim duizend deelnemers laat zien dat dit soort ervaringen veel voorkomen. In de studie rapporteerde 99 procent van de deelnemers dat ze tijdens het dansen meer aanwezig waren in hun lichaam en 93 procent een gevoel van flow ervoer. Vaker en langer deelnemen hing bovendien samen met meer mindfulness en levenstevredenheid. Dat onderzoek laat vooral zien hoe deelnemers de ervaring zelf beleven; het bewijst niet dat ecstatic dance deze effecten bij iedereen veroorzaakt.


    Ontlading en expressie.
    Dans kan ook een manier zijn om spanning en emoties lichamelijk te uiten. Blijdschap, verdriet, energie, sensualiteit of juist behoefte aan rust: op de dansvloer hoeft geen van die emoties uitgelegd te worden.


    Verbinding.
    Ecstatic dance heeft daarnaast een sterk sociaal element. Je danst samen met andere mensen, maar zonder dat praten noodzakelijk is. Oogcontact, een gedeelde beweging of simpelweg samen opgaan in dezelfde muziek kan al een gevoel van verbinding creëren.

    Waarom op blote voeten en zonder te praten?

    De regels rondom ecstatic dance zijn niet alleen bedoeld om het concept bijzonder te maken. Ze helpen om de dansvloer als een andere sociale ruimte te laten functioneren. Op blote voeten dansen zorgt ervoor dat je direct contact hebt met de ondergrond en je bewegingen sterker kunt voelen. Het kan helpen om je aandacht naar je lichaam en de fysieke ruimte te brengen. Het verbod op praten heeft een ander effect. In een gewone club ben je voortdurend bezig met sociale interactie: met wie je praat, hoe je eruitziet, wie er naar je kijkt en wat anderen van je denken. Door gesprekken achterwege te laten, ontstaat er minder aanleiding om jezelf vanuit het perspectief van anderen te bekijken. Ook alcohol en drugs ontbreken bewust. Ecstatic dance zoekt de veranderde staat van bewustzijn niet via middelen, maar via muziek, beweging, ademhaling en aandacht. Het doel is niet om een perfecte danser te worden of indruk te maken. Juist het loslaten van prestatie en oordeel staat centraal.


    Van ecstatic dance naar ecstatic rave

    De ontwikkeling van ecstatic dance staat niet stil. Een nieuwe generatie evenementen zoekt naar manieren om de vrijheid en energie van een rave te combineren met de bewustwording van ecstatic dance. Ambrosia is daar een voorbeeld van. Het collectief combineert sinds 2024 ecstatic dance met raving: elektronische muziek, hoge energie en urenlang dansen, maar dan in een bewuste en middelenvrije omgeving. Het uitgangspunt is eigenlijk een antwoord op een interessante vraag: kun je de intensiteit van een rave ervaren zonder alcohol en drugs, en zonder jezelf na afloop volledig uitgeput of verloren te voelen?

    Bij Ambrosia staat de dansvloer centraal als plek voor expressie, verbinding en vrijheid. Een evenement kan beginnen met ademhaling, meditatie of een verbindende oefening en vervolgens steeds meer transformeren in een energieke rave. Daarmee vervaagt de grens tussen ecstatic dance en elektronische danscultuur. De muziek mag hard, de energie mag hoog en er mag volop worden gedanst. Het verschil zit vooral in de context: bewustzijn, verbinding en een middelenvrije omgeving blijven onderdeel van de ervaring.

    Ambrosia: een rave met een andere cultuur

    Dat verschil zit niet alleen in wat er op de dansvloer gebeurt, maar ook in de cultuur eromheen. Bij Ambrosia zijn respect, acceptatie en vrijheid belangrijke uitgangspunten. De dansvloer is bedoeld als ruimte waar mensen zichzelf kunnen uitdrukken zonder beoordeeld te worden. Dat kan uitbundig en energiek zijn, maar ook zacht, introspectief of juist stil. Ook buiten de dansvloer sluit de sfeer daarbij aan. In plaats van de traditionele festivalcultuur met alcohol en andere middelen, ligt de nadruk op welzijn en bewust genieten. Denk aan gezonde snacks, smoothies en cacao.

    Zo ontstaat een andere invulling van het begrip feesten: niet minder intens, maar anders intens.

    Zelf de ecstatic rave ervaren van Ambrosia? Vind hier de volgende edities.

    Verbinding zonder woorden

    Een opvallend onderdeel van ecstatic dance is dat verbinding niet afhankelijk is van gesprekken. Je kunt samen dansen, elkaars beweging spiegelen of simpelweg naast iemand opgaan in dezelfde muziek. Tegelijkertijd blijft er veel ruimte voor individualiteit. Je hoeft met niemand contact te maken als je daar geen behoefte aan hebt. Dat vraagt om een ander soort sociale etiquette. Grenzen en non-verbale signalen worden belangrijker. Een ontmoeting op de dansvloer kan kort zijn en toch betekenisvol voelen. Bij veel ecstatic dance communities bestaat bijvoorbeeld een eenvoudig gebaar om een danscontact af te ronden: de handpalmen tegen elkaar als teken van dankbaarheid, waarna iedereen zijn eigen weg vervolgt.

    Die combinatie van individuele vrijheid en collectieve energie is een belangrijk onderdeel van de aantrekkingskracht.

    Minder denken, meer voelen

    Ecstatic dance bevindt zich daarmee op het snijvlak van dans, meditatie, muziek en sociale verbinding. Het is geen dansles en ook geen therapie. Je hoeft niets te kunnen en je hoeft geen bepaald resultaat te bereiken. Een ecstatic dance vraagt je niet om stil te worden om tot rust te komen. Je beweegt juist. Je hoeft je gedachten niet actief uit te schakelen. Door je aandacht steeds opnieuw naar muziek, ademhaling en lichaam te brengen, kan het denken vanzelf minder dominant worden. En wanneer een rustige, meditatieve opening uiteindelijk overgaat in urenlang dansen op elektronische muziek, ontstaat iets wat voor veel mensen verrassend krachtig is: een gevoel van vrijheid, energie en aanwezigheid dat volledig vanuit het lichaam komt. Van eeuwenoude rituele dans tot de moderne ecstatic rave: het principe is uiteindelijk opvallend eenvoudig. Minder denken. Meer voelen. En volledig aanwezig zijn in het moment.


    * Laird, K. T., Vergeer, I., Hennelly, S. E., & Siddarth, P. (2021). “Conscious dance: Perceived benefits and psychological well-being of participants.” Complementary Therapies in Clinical Practice, 44, 101440.