Tag: Jij en Yoga

Vandaag staan we vroeg op en pakken na het ontbijt de koffers weer in. Bij de receptie wacht Sabhi op ons en gaan we met de taxi naar onze volgende bestemming. Het is fijn dat we dit allemaal van tevoren al geregeld hebben, ik vind het lastig om hier te bepalen wat de normale regels en afspraken zijn, want iedereen spreekt je aan en wil iets aan je verdienen. Met een chauffeur en een gids erbij is dat een stuk handiger, je wordt dan minder lastig gevallen en zij weten de juiste adresjes.

Taxirit met vragen

In de vier uur durende taxirit kijken we onze ogen uit en babbelen wat met Sabhi. Hij heeft een vrouw en een zoon en vertelt dat hij altijd onderweg is voor zijn werk. Ik vraag me af wat hij doet in de tijd dat hij op ons wacht, bijvoorbeeld tijdens het eten, misschien wel gewoon een dutje? Ik vraag het maar niet, want niet alles is hier bespreekbaar. Ik zou ook graag willen weten welk geloof hij heeft en waarom hij een tulband draagt. Misschien dat het later in de week nog ter sprake komt. Sabhi zet ons af bij het hotel en wacht totdat we de koffers boven hebben gebracht en de kamer bekeken hebben.  Dit hotel in Agra is een stuk beter dan in Delhi. Schone lakens (heel belangrijk!) en een ruime, lichte kamer, gelukkig ook met airco. We gaan met Sabhi naar een restaurant om te lunchen, hij blijft buiten op ons wachten. Hopelijk krijgt hij daar ook wat te eten, ik vind het nog steeds vreemd hoe dat allemaal geregeld is.

Op de foto bij het Rode Fort van Agra

Na de siësta gaan we op stap met Sabhi en een gids naar het Rode Fort van Agra. Onderweg vertelt de gids alvast de geschiedenis van het Fort. Het is gebouwd door de Mogolse Keizer Akbar van 1565 tot 1571 om zichzelf en de nieuwe hoofdstad Agra te beschermen. De zoon van Akbar, Jahangir, werd de volgende heerser en daarna diens zoon Shah Jahan. In 1628 besteeg hij de troon, zijn vrouw Mumtaz Mahal vergezelde haar echtgenoot op zijn vele veldtochten en schonk hem veertien kinderen in negentien jaar. Bij de geboorte van haar laatste kind, het meisje Gauharara, overleed ze op 17 juni 1631 in Burhanpur. Shah Jahan was ontroostbaar en stortte compleet in. Hij rouwde twee jaar lang en overwoog zelfs om de troon op te geven. Shah Jahan had zijn vrouw op haar sterfbed beloofd om nooit meer te hertrouwen en voor haar een tombe zonder weerga te bouwen. Een half jaar na haar dood, in januari 1632, werd begonnen met de bouw van haar mausoleum aan de rechteroever van de Yamuna in Agra. Agra was op dat moment de hoofdstad van het Mogolrijk en met 660.000 inwoners een van de grootste steden ter wereld. De Taj Mahal is dus eigenlijk gebouwd als een soort mausoleum voor de vrouw van deze Shah. Het Rode Fort was indrukwekkend om te zien en we hebben er een poos rondgekeken. Het bestaat uit drie gedeelten: het eerste deel dat gebouwd is door Keizer Akbar en dat een mengeling is van Moslim en Hindoe cultuur, het tweede deel dat gebouwd is door zijn zoon Jahangir en dat opvalt door de mooie schilderkunst en het laatste gedeelte dat gebouwd is door Shah Jahan en net als de Taj Mahal vooral uit marmer bestaat en waar in het marmer kleine stukjes edelsteen zijn gebruikt om afbeeldingen van te maken. Je kan duidelijk merken dat onze gids hier vandaan komt, hij vertelt vol passie over zijn stad Agra en de geschiedenis ervan. Ondertussen maakt Arjen foto’s en worden wij zelf ook weer op de foto gezet. Er komen twee kleine Indiase meisjes naar me toe die met mij op de foto willen. Eerst begrijp ik niet zo goed wat ze bedoelen, maar de gids legt uit dat zij waarschijnlijk nog weinig Europese mensen hebben gezien en het daarom leuk vinden om met mij op de foto te gaan. Later komt er een ouder Indiaas echtpaar die samen met mij op de trappen van het Fort op de foto willen. Arjen maakt een foto van ons drieën en hun zoon ook: leuk voor ons allemaal voor thuis!

Eregasten bij een authentieke werkplaats

Op de terugweg in de taxi vertelt de gids dat we nog even langs een authentieke werkplaats rijden waar het marmer nog steeds op dezelfde manier wordt gemaakt en ingelegd met edelstenen als in het Fort. We stemmen toe en begrijpen als we daar aankomen al snel dat dit een mooie verkooptruc is! Na een hartelijke ontvangst wordt verteld dat we de eregasten van vandaag zijn en wordt er een doorzichtig verkoopverhaaltje afgeraffeld waarna er gevraagd wordt of we de prijs in euro’s of in dollars willen weten. Er kan met een creditcard betaald worden, dat is geen probleem. We kijken elkaar aan en gaan op weg naar de uitgang, het is mooi geweest voor vandaag! Even uitrusten in het hotel en daarna met Sabhi naar een lokaal eethuis. Het eten is weer prima, we zijn de enige gasten, maar hier zijn ze eindelijk een keer niet zo opdringerig en worden we gewoon vriendelijk en netjes geholpen. Het is tijd om bij te komen en ons voor te bereiden op morgen: kwart over 6 op weg naar de Taj Mahal want daar kun je het beste met zonsopgang naar toe. 

We worden gewekt door de roomservice: iets nodig Sir, Madam? ‘Clean towels, water, toiletpaper’? Nou nee, we zijn er net….., maar het was toch al tijd om op te staan dus gaan we na het douchen naar de eetzaal. We zijn de enige gasten en worden door vier nieuwsgierige jonge mannen aangestaard als we zitten te eten. Vandaag geen havermout met rijstemelk, fruit en zaden. Ik ben benieuwd hoe mijn darmen gaan reageren als ik de dag begin met kikkererwten in pittige saus en naanbrood. En vooruit, ook maar alvast omschakelen naar thee met melk en suiker.

Wellustig gestaar

De eerste Riksha van vandaag staat al voor ons klaar, het is ongelooflijk dat alles hier door elkaar heen krioelt op de weg en dat dit meestal nog goed gaat ook. Hoeveel je moet betalen aan de Riksha bestuurder is een kwestie van bieden en afdingen. We maken vandaag vier keer een ritje in een Riksha of Tuk-Tuk en betalen vier keer een verschillend tarief. Delhi is een enorme stad, daarom nemen we gedeeltelijk de metro. In de metro en in de stad zijn we een echte bezienswaardigheid. Vooral Arjen met zijn stevige postuur, blonde krullen en blauwe ogen wordt ongegeneerd door iedereen aangestaard. Er is in India over het algemeen nog een traditionele rolverdeling tussen mannen en vrouwen. Je ziet minder vrouwen op straat en in de metro en in de bussen die voorbij komen zitten ook alleen mannen. Vrouwen blijven thuis om voor het huis en de kinderen te zorgen en de mannen gaan erop uit om te werken, Alleen vrouwen met een goede opleiding kunnen een baan buitenshuis krijgen, je ziet inderdaad wel een aantal westers geklede jonge vrouwen op straat. In sommige metro’s is er een aparte coupé voor vrouwen en dat is geen overbodige luxe. Ik zie bij de overgang van de gemengde naar de vrouwencoupé een paar jonge mannen die wellustig staren naar de dames in het verboden gedeelte.

Meditatie in een Sikhs tempel

We bezoeken als eerst een Sikhs tempel; met schoenen uit en hoofddoek op mogen we er in. Gelukkig had ik al een sjaal in mijn tas gedaan, Arjen kiest er één uit de mand bij de ingang. De tempel is, zoals zoveel gebouwen hier, in vervallen staat en gedeeltelijk onderstut. Er wordt muziek gemaakt en mantra’s gezongen, de hindoes raken de drempels aan en gaan zitten voor meditatie.
Ik zoek een toilet maar blijk terecht te komen in een soort baadruimte voor vrouwen. De dame bij de deur gebaart dat ik me moet wassen met het smerige water. Voorzichtig pak ik een handje en raak er mijn gezicht mee aan, daarna maak ik me snel uit de voeten want eigenlijk wil ze daar ook nog een fooi voor krijgen. De overige bezienswaardigheden die we op het programma hadden staan blijken op maandag gesloten, dus wandelen we wat rond in de brandende zon. Bij de Lotustempel is er in het park een soort braderie, je ruikt het al van verre. Net als bij ons ruikt het daar naar gefrituurde hapjes en is er een hoop lawaai van muziek en pratende mensen. Maar als we doorlopen is het ook weer typisch Indiaas: heel veel viezigheid, stank en armoede. De bedelende kinderen die ballonnen wil verkopen gaan aan onze armen hangen en vragen om snoep, geld en water. Twee jongetjes blijven ons zo een heel stuk achtervolgen in het park, we blijven ze negeren en tenslotte druipen ze af en gaan op zoek naar andere toeristen. Het blijkt een week te zijn van Hindoefeesten vandaar al die extra drukte op straat.

Modern (winkel)paradijs in Delhi

Het wordt tijd om te gaan nadenken over het avondeten: bij de metro komen we terecht in een modern winkelcentrum. Dit is duidelijk een plaats voor toeristen en rijke mensen, alle grote winkelketens en eettenten zijn hier vertegenwoordigd. De Spar die we bezoeken lijkt meer op de Makro: je kan er bijvoorbeeld ook kleding en huishoudelijke artikelen kopen. Bij het snuffelen tussen de Indiase blouses worden we voortdurend achtervolgd door iemand van het personeel. Zodra ik iets aanraak op een stapel komt hij er meteen aan om het daarna weer goed te leggen, beetje ongemakkelijk voelt dat wel. Arjen koopt een witte vissersbroek voor in de Ashram en ik een gekleurde. We worden gescand bij het in en uitlopen van de winkel, daar zijn ze hier dol op. Bij de metro, bij de winkels, bij een restaurant. Overal waar je naar binnengaat moet je door een poortje en wordt je gescand net als bij de douane. We gaan eten bij een Punjabi restaurant en dat smaakt prima. Het eten is niet te vergelijken met dat in een Indiaas restaurant in Nederland, veel meer keuze en veel meer smaak. Vooral vegetarisch is het een stuk beter. Nu maar hopen dat het goed doorgekookt en doorgebakken is want met de hygiëne nemen ze het niet zo nauw. Ik heb vandaag op het metrostation weer zo’n smerige wc getroffen dat ik amper adem durfde te halen, de stank zat uren later nog steeds in mijn neus. Na het eten nemen we de laatste Riksha van vandaag terug naar het hotel. De bestuurder is een soort Ali Baba en als we zo in het donker door de stad rijden is het met alle lichtjes, geluiden, geuren en kleurrijk geklede mensen ook net een sprookje.

Door Jessica van der Slot en met dank aan Poet van der Pla

Aromayoga gebruikt bij de meditaties en de yogahoudingen etherische of essentiële oliën. Etherische of essentiële oliën zijn vluchtige, olieachtige bestanddelen van struiken, bloemen, bomen, heesters, harsen en zaden. Deze aromatische vloeistoffen worden beschouwd als de levenskracht, de Chi, de prana, van planten en worden gewonnen door een stoomdestillatie proces of door middel van compressie.

Als je een druppel pure etherische olie op je handpalm doet en inademt, bereiken de zeer kleine moleculen van de etherische olie binnen 22 seconden de hersenen, binnen 2 minuten zitten ze in de bloedstroom en binnen 20 minuten heeft iedere cel in het lichaam de etherische olie opgenomen. De etherische oliën werken, net als yoga, holistisch en dus op alle lagen van de mens: het lichaam, het denken, het voelen en het bewustzijn/de geest.

Diepere ontspanning in Savasana

Hoe werkt aromayoga met bijvoorbeeld de yogahouding Savasana? In Savasana, de houding die je aan het einde van een yogales doet, ook wel de lijkhouding genoemd, lig je op je rug op je mat. Savasana is een heerlijke houding waarin je tot diepe ontspanning kunt komen.
Een olie die Savasana kan verdiepen, is de fijne Lavendelolie. Lavendelolie kun je voor veel verschillende doeleinden gebruiken en heeft onder andere een kalmerende werking.
Voordat je in Savasana gaat liggen, doe je een druppel olie op je handpalmen die je inademt, in je nek, op je polsen en eventueel onder je voeten smeert.

De olie moleculen van de Lavendelolie worden via reuk en de huid in het bloed opgenomen en door het lichaam getransporteerd. De moleculen zijn zo klein dat ze makkelijk door de celwanden heen kunnen en diep op celniveau hun werk doen. Iedere olie werkt anders en de Lavendelolie heeft onder andere de energie, frequentie en structuur om te ontspannen en tot rust te komen. Zo kom je met behulp van de Lavendelolie in een extra diepe ontspanning in Savasana. Kortom, aromayoga verdiept en verrijkt je yoga en meditatie beoefening op mentaal, fysiek, emotioneel en spiritueel vlak. Een aanrader voor iedereen!

Zondag 2 april is het zover: onze tweede reis naar India kan beginnen. We vertrekken iets te laat van huis maar zijn toch ruim op tijd op Schiphol. In het vliegtuig overdenk ik de afgelopen maanden; het yogaseizoen begon eind augustus en eigenlijk is er vanaf die eerste lesdag tot nu geen rustperiode geweest voor onszelf. Ik zie deze reis dan ook echt als een cadeautje voor Arjen en mezelf na het harde werken.

Na mijn inwijding begin maart als Grootmeester in de Raja Yoga en voor de afsluiting van het opleidingsseizoen op één april zijn we afgelopen vrijdag getrouwd in het bijzijn van onze naaste familie. Een geweldige dag, ontspannen en vrolijk precies zoals we het wilden. En dan nu de huwelijksreis in combinatie met de verdieping in de Ashram.

Rolmodel als Yogateacher

De vliegreis verloopt voorspoedig en voor we het weten landen we om half twee ’s nachts op Indira Gandhi Airport in Delhi. We verlaten het vliegtuig en lopen over het tapijt de luchthaven in. Meteen ruik ik die speciale geur, een kruidige lucht met een zoete ondertoon: dit is India! Bij de douane treffen we deze keer een spontane Indiër, hij vraagt naar mijn beroep en zegt goedkeurend dat ik als Yogateacher een rolmodel ben voor anderen. We lopen door de hal met de grote handmudra’s aan de muur. In de ontvangsthal worden we opgewacht door de contactpersoon van de reisorganisatie. Hij stelt ons voor aan taxichauffeur Sabhi die de komende dagen onze gids zal zijn. Bij aankomst in het hotel inspecteren we eerst de kamer. De lakens zitten vol vieze vlekken, net als de kussenslopen en de dekbedhoes. De wc is redelijk, al kun je duidelijk zien dat ze het hier niet zo nauw nemen met de hygiëne. We vervangen de kussenslopen en dekbedhoes door onze eigen lakens en slopen en kruipen in bed. Gelukkig is er een airco op de kamer, het is midden in de nacht nog 30 graden. Hopelijk geen wandluizen hier, dat zullen we morgenochtend weten. Het is aardedonker als het licht uit is en het duurt nog even voordat ik in slaap val.

India blijft wakker

India is echt een belevenis en als je je ogen dicht doet blijven die beelden nog een poos doorwerken. Buiten hoor ik het geblaf van agressieve honden die we onderweg ook veel tegenkwamen. De honden zijn hier over het algemeen broodmager en aanvallend, ze zullen waarschijnlijk weinig eten kunnen vinden. Je raakt er na een paar dagen aan gewend dat mensen en dieren constant op zoek zijn naar iets eetbaars en dat ze allemaal iets van je willen. Het wordt afgeraden om bedelende kinderen en ouderen geld te geven op straat. Je voelt je een rijke toerist maar je kan weinig veranderen aan de armoede hier en dat speelt nog een poosje door mijn hoofd. Uiteindelijk val ik toch in slaap.