Tag: Jij en Yoga

Als ik aan Buenos Aires denk, dan denk ik aan de vele kleuren, aan de grote oude koloniale gebouwen, aan een streng regime dat zich hervormt heeft, aan goede wijn, enorme borden vlees en aan Maxima. Niet echt een land waar ik yoga, laat staan groene gerechten voor me zie.

Bueno Ondo Yoga

Dat moet de Amerikaanse Meghan ook gedacht hebben die zes jaar geleden Bueno Ondo Yoga is begonnen. Een yogaschool die Engelstalige vinyasa en yin lessen verzorgt voor reizigers, expats en lokale yogi’s. Om haar yoga community de mogelijkheid te geven kennis te maken met de vegetarische keuken geeft zij elke week een huiskamerdiner in haar eigen woonkamer/yogastudio! Dat klinkt als muziek in mijn oren.

Op weg naar de yogastudio voel ik me al gauw op mijn gemak; op straat kijken mensen elkaar ongegeneerd vriendelijk aan. Er hangt hier iets aantrekkelijks in de lucht. De mensen gaan goed gekleed over straat, groeten elkaar, soms met een intense omhelzing. Op de een of andere manier voelt het hier allemaal meer vrouwelijk, meer mannelijk. 

Gelijkenis tango en yoga

Na uren te hebben rondgedwaald in de wijk San Telmo neem ik plaats op een terras om de hoek van de yogaschool. Naast mij zit een stel uitgebreid te zoenen alsof ze alleen op de wereld zijn. Mijn ogen en oren worden getrakteerd op een Argentijnse tango de ontmoeting tussen de man en de vrouw. De Argentijnse tango bestaat net als vele yogavormen uit een set basisfiguren waar tijdens de dans eindeloos mee gevarieerd wordt.

Niet veel later rol ik een mat uit in een prachtig oude woonkamer met hoge plafonds. De tafel en bank zijn aan de kant geschoven. Yogadocente Christine neemt ons vrolijk en opgewekt mee in een vinyasa flow die begint met een goede gronding. En als een tango versmelt zij de mannelijke yang asana’s met de zachte vrouwelijke yin oefeningen. De kracht en zachtheid ontmoeten elkaar. Verenigd in een lichaam. En ik zie de dans die ik altijd maak tussen kracht en zachtheid, mannelijke en vrouwelijke energie. ‘It takes two to tango’ krijgt nu ineens invulling van binnenuit. Ik begrijp nu dat dit niet allen geldt voor de twee dansers, maar misschien nog wel meer over beide energieën!

Als ik later lees dat de tango bedoeld is om de vrouw zodanig te faciliteren dat zij straalt en geniet, gaan mijn gedachten naar een stralende Maxima. En neem ik me voor mijn eigen facilitator te zijn en stralend naar huis te vliegen. 

Meer info over de yogalessen en heerlijke maaltijd vind je op Buena Onda Yoga. 

Door Claudia Heijdel | WYA Do-In Yoga School

Voor het eerst in de geschiedenis in Nederland: de Indiase Yoga Guru Dharm. In het kleine plaatsje Biezenmortel, tussen Tilburg en Den Bosch, brengt hij je naar de ware essentie van Yoga. De geheimen achter de Yoga houdingen eindelijk onthuld.​

Basics and luxury

Het is een eenmalige kans op vijf dagen leven met Yoga Guru Dharm. Het leven als en met een Yogi van dichtbij ervaren,  maar dan wel met de luxe van compleet verzorgde maaltijden en een kamer met eigen sanitair. En dat is een unicum! Deze keer geen “Karma Yoga”, in de volksmond ook wel corvee genoemd. Deelnemers worden verwelkomd op dinsdag 18 april om 17.00 uur. Als ingewijde Yogi verlaten ze deze 50 uurs training zondagavond 23 april 2017.

Emotionele Kracht

Om 7.00 uur in de ochtend begint het Yoga leven in de prachtige grote kapelzaal van de Beukenhof. Met meditatie en asana practice onder leiding van de Indiase Guru Dharm. Een unieke yoga beleving in de fysieke en mentale uitdagingen van jouw bewustzijnswereld. Deze week levert je EK op: emotionele kracht. Vijftig uur in vijf dagen: dit is niet voor watjes.

Guru Dharm

Guru Dharm is Community President van de World Yoga Alliance en gediplomeerd Yoga Master Degree holder aan de GKV University Haridwar (India). In zijn werkwijze zijn diverse yoga stijlen terug te vinden:  Vinyasa Yoga, Yoga Therapie, Meditatie technieken, Patanjali Ashtanga Yoga, Power Yoga, Classical Kundalini Yoga en uiteraard, Traditionele Hatha.

World Yoga Alliance Benelux

World Yoga Alliance, ook wel WYA, is een internationale Yoga organisatie voor het opleiden en accrediteren van Yoga docenten en scholen. Het motto is ‘unity in diversity’. Het delen van de diversiteit aan ware Yoga tradities staat centraal. Wereldwijd zijn er meerdere divisies. De divisie Benelux wordt geleid door Claudia Heijdel van de WYA Do-In Yoga School. Het is haar missie zoveel mogelijk verschillende soorten Yogadocenten samen te brengen in deze internationaal erkende Yoga organisatie. Hierbij staat het gevoel van thuis komen voorop: een ieder heeft bijzondere wijsheid te delen en komt het best tot z’n recht als hij zichzelf mag zijn. Authentiek.

Meer informatie via Claudia Heijdel, Director of World Yoga Alliance Yoga Benelux

• phone / sms / whatsapp +31(0)641155438
• e-mail: claudia.heijdel@do-in-yoga.nl / www.do-in-school.nl

Inschrijven voor deze training

https://youtu.be/H8fSpV0IuGE

Natasja Bijl, journalist, ging begin dit jaar naar Nepal om de Nederlander Mick Brӧcker te bezoeken. Hij bouwt daar aan een nieuw weeshuis voor kinderen die alles zijn kwijtgeraakt ten gevolge van de aardbeving. In aanloop naar het artikel dat in Yoga International mei-juni 2017 zal verschijnen, neemt ze ons mee naar het mooie Kathmandu.

Geland in de chaos

Tja, daar zit ik dan, wachtend op mijn koffer op de luchthaven van Kathmandu. ‘Mick. hoe herken ik de host die me ophaalt,’ vroeg ik vlak voor vertrek aan mijn goede vriend die hier in Nepal een weeshuis bouwt. ‘Je hoeft niemand te herkennen, je wordt herkend.’ was zijn antwoord. Ja, ik geef toe, ik ben een opvallende verschijning hier met mijn 1.78 meter en blonde haren. Maar mijn host is in geen velden of wegen te bekennen en dat beangstigt me. Dat het al schemerig wordt en mijn telefoon geen bereik heeft, doet mijn gemoedstoestand ook geen goed. Waarom moest ik nou ook zo nodig in m’n eentje naar Nepal?
Tot mijn grote opluchting staat er na een half uurtje een Nepalese man voor me die me bij mijn naam noemt. Pff… mijn schouders zakken langzaam weer tot waar ze horen.

Welkom in de andere wereld!

De rit naar mijn onderkomen is een ware cultuurshock! Auto’s rijden kriskras door elkaar, brommers gaan even snel tussendoor en iedereen toetert hard en vaak. Een vrouw met een bak met kippen achterop haar fiets steekt roekeloos de weg over. Mijn host trapt op de rem en lacht.
‘Wie in Kathmandu kan rijden, kan dat overal,’ zegt hij. Dat geloof ik maar al te graag.
Met een hoofd vol indrukken en een rillend lijf kom ik aan bij mijn verblijf waar het ijs- en ijskoud is. De douche blijkt in de winter niet warm te krijgen. Er zit niets anders op dan vroeg in bed te kruipen. Buiten klinkt het gejank van zwerfhonden. Ik vraag me af… wat doe ik hier?

De rust

De volgende morgen word ik gewekt door de zon die over mijn wangen aait. Wat een geluk! Na mijn ontbijt, een flink bord rijst met linzen, wandel ik de straat op en kijk werkelijk mijn ogen uit. Een stadsbus die meer dan vol zit, kinderen in schooluniformpjes die me verbaasd aanstaren en vragen waar ik vandaan kom, en vrouwen in de meest kleurrijke kleding. Bij een fruitkraam koop ik appels voor de weeskinderen. Ik moet uitkijken waar ik loop, want ik word hier zo van mijn sokken gereden. Het is zo gek. Ik voel me te midden van deze wirwar opeens extreem rustig en licht. Kalmte in de chaos, zou je bijna zeggen. ‘Hoe is het met je?’ vraagt Mick als ik bij het tehuis aankom. ‘Prima Mick. Ik ben geland!’

Er zijn van die plekken in de wereld waar je nog legendes op kan zoeken, waar zij, ver van de buitenwereld als een magneet mensen aantrekken en inspireren om mind, body en soul te verbinden door asana’s, door yoga. Ook ik word aangetrokken door zo’n toegewijde yogi en ben benieuwd naar zijn yogales en visie. 

Als eerste rol ik mijn mat uit op een dakterras in Hikkaduwa, het surfparadijs van Sri Lanka. Als er geen yogamatjes hadden gelegen had ik hier nooit een yogales verwacht, zo kaal en nietszeggend. Op het dak stroomt het al snel vol met medestudenten uit verschillende windstreken. Mijn nieuwsgierigheid neemt toe. 

Een pezige, gespierde wat oudere man komt de trap oplopen, hij neemt niet de moeite een mat uit te rollen of zich voor te stellen. Op het beton gaat hij zitten in een volledige lotus. Zijn ogen zijn gesloten en hij begint te praten. Hij spreekt over het leren omgaan met pijn in zijn lichaam, hoe hij is gaan houden van die pijn, en dat yoga het absolute middelpunt houdt tussen de pijn en het plezier. Zwart noch wit, dag noch nacht, het is… ‘You can’t be a dancer if you don’t love the pain’.

Yogademonstratie van Lyndon Mason

Met die woorden begint Lyndon Mason zijn sequence. Aan kracht en lenigheid ontbreekt het hem niet. De les heeft meer weg van een indrukwekkende demonstratie, waarbij we worden uitgenodigd te volgen. Er zijn geen tussenposes, het is de hele houding of niet. Ondanks zijn gesloten ogen spreekt er vertrouwen uit zijn stem, zijn woorden komen binnen en ik word uitgenodigd ook meer naar binnen te gaan. Voordat ik het door heb sta ik in de kraanvogel, in de houding waar ik altijd controle wilde houden, waar mijn ‘monkey mind’ het overnam is er nu geen ruimte voor twijfel. Er is balans, kracht, evenwicht… Zwart noch wit, het is er. 

En ondanks dat de helft van zijn beoefening het vermogen van de gemiddelde yogi overstijgt, boeit deze man die zich soepel als een bamboestok kan buigen. Zijn toewijding op het yogapad en uitleg over de prana’s en ons centrum nodigen uit tot verdieping. 

Hier op dit dakterras met de geluiden van de zee leer ik het middelpunt houden tussen eb en vloed, zon en maan. Het is YOGA!

Oona Giesen (52) deed al yoga vanaf haar achtste. Haar moeder was een bekende yogadocent in Amsterdam, nog opgeleid door B.K.S. Iyengar zelf. Oona studeerde ooit communicatiewetenschappen en deed marketing, maar daar gruwt ze van, en vooral ook in de yogawereld.

‘Om goed les te kunnen geven moet je, naast de benodigde ervaring en kennis, ook authentiek durven te zijn, niet alleen maar kopiëren…..anders word je een slap aftreksel van een ander…’ beweert ze. Oona is iemand die een duidelijke mening heeft, vooral als het over yoga gaat.

Beetje een yogalegende

In de twintig jaar dat Oona op het eiland Paros woont, is ze ‘vergriekst’, en dat bedoel ik heel positief. Het drukke Amsterdamse zit er bij haar niet meer bij, de lome warme zon zit er in, dat voel je. We kenden elkaar nog niet persoonlijk, alleen van horen vertellen, want we hebben wel gemeenschappelijke vrienden. Maar daarnaast is Oona is ook een beetje een yogalegende. Zeker in Nederland.

Omdat haar moeder Jeanne Buntinx een bekende, en een van de eerste (Iyengar) yogadocenten in Nederland was, is er bij Oona sprake van de zogenaamde paplepel. En het eerste wat me tijdens het workshopweekend dan ook opvalt is de totaal ongecompliceerde gezellige sfeer, en het gemak waarmee Oona zich tussen de vijftien leerlingen met zeer verschillende yoga ervaringsjaren door beweegt.

Die ervaringsjaren, overgoten met een sausje warm Grieks eilandgevoel, maakt dat je de technisch zeer goed onderbouwde yoga als makkelijk en licht ervaart. Dat is niet altijd zo bij op Iyengar gebaseerde lessen. Bij Oona voelt het allemaal heel… gewoon, in de goede zin van het woord.

Yoga op Paros

Voor de workshop start vertelt ze dat ze veel internationale leerlingen op Paros krijgt voor haar yogavakantie- en verdiepingsweken, waarbij wordt gewerkt met tools, en daardoor ook heel geschikt zijn als bijscholing voor leraren die werken met tools die ze nog niet kennen. Ze geeft inmiddels meestal les in het Engels, zo ook dit yogaworkshopweekend. Niemand heeft daar bezwaar tegen. Veel van haar leerlingen zijn al bij haar uit de tijd dat ze nog in Amsterdam haar eigen studio had; nog iets wat de gemoedelijke sfeer verklaart.

We doen van alles: ademhaling en ontspanning aan het begin en einde van de lesdagen, en Oona loopt gestaag een groot aantal asana’s door. Ze is precies en heel oplettend en kijkt en loopt veel rond om correcties en technische aanwijzingen te geven. Alles op een relaxt tempo, maar echt never a dull moment.

Yogadocente Oona weet raad

Ik vind haar aanwijzingen bij de meer complexe houdingen,  zoals Virabhadrasana (Krijger), Virasana (Held) en Trikonasana (Driehoekshouding), inzichtgevend. Het vloeiend organische afwisselen van krachthoudingen naar passieve houdingen als Baddha Konasana (Vlinder) en Balasana (Kindhouding), en ondersteunde restorative houdingen met bolster, geven een heel prettige dynamiek in de gevoelservaring deze twee dagen. Ook komen de houdingen in dag twee weer terug met een verdiepend element. Heel leerzaam én heerlijk.

Verder valt me op dat Oona relatief vaak waarschuwt – ‘in my opinion…’ – om vooral op te passen voor knieblessures en de nek te ontzien. En dat is eigenlijk heel erg terecht: Hoe vaak hoor je van mensen dat ze knie- of nekproblemen hebben gekregen na een yogales.

Oona is een karakteristieke docente, houdt niet van flauwekul, heeft humor, met een no-nonsense you get what you see-sfeer; hatha gebaseerd op Iyengar: straight en goed! Het workshopweekend was geweldig.

Oona geeft het hele jaar door gewone lessen, workshops en yogavakanties op Paros. Ga voor meer informatie naar de website: www.yoga-paros.com

Vorig weekend is de eerste teacher training van 200 uur afgesloten. Zes dagen per week zijn we in de yoga oceaan gedoken. Inzicht in de fundamentele principes van yoga maakt elke asana moeiteloos, de grote waarde van pranayama en meditatie is evident geworden en een helder begrip van de achterliggende levensfilosofie geeft de yogabeoefening diepte.

Tussen alle lessen door maakten we dagelijks een wandeling voor een verse kokosnoot en een beker suikerrietsap. Het home made brunch buffet inclusief vers fruit (onder meer papaja, watermeloen en ananas) was telkens een voedzame en smaakvolle beloning.

Kennismaking met India

Ondertussen stond ons verblijf in Mysore ook in het teken van Anna’s kennismaking met India. In de middag en vroege avond maakten we een aantal uitstapjes zoals naar het prachtige zwembad van Silent Shores, de lokale heuvel Chamundi en een ashram met papegaaienopvang. Martine en Anna zijn weer terug in Nederland, maar we komen volgend jaar zeker terug, mogelijk voor een langere periode.

Tussen twee teacher trainingsprogramma door lever ik een bijdrage aan de ontwikkeling van Yoga Gita. De bijdrage kan bijvoorbeeld bestaan uit het schilderen van een muur van de nieuwe shala in Mysore of organisatorisch werk ter voorbereiding op een bezoek aan Nederland. Vijay Gopala – oprichter en hoofddocent – deelt sinds een aantal jaren zijn yogakennis niet alleen in India, maar ook in Nederland, Canada en op Bali. Om zijn boodschap van ’self awareness’  te verspreiden wil hij zoveel mogelijk yogadocenten opleiden.

Indiase housewarming

Verder was ik de afgelopen dagen te gast bij een Indiase housewarming, een enorme happening waarbij allerlei tradities worden gevolgd. Zo was er in alle kamers van het huis een vuuroffer door brahmaanse priesters, betraden de eigenaren hun nieuwe huis officieel na het uitvoeren van een ritueel en waren wel 1.000 mensen te gast om uitgebreid Indiaas te eten. India is vol leven!

Voor elke reis maak ik een selectie van de yogascholen die ik wil bezoeken. Mijn zoekende en altijd beschikbare vriend, Google, helpt me daar trouw bij. Ik selecteer op recensies, het aantal sterren dat de school krijgt en de lestijden. Wederom word me duidelijk waarom google een ‘zoek’-machine is. Je ‘vindt’ er van alles maar ik blijf altijd zoekende. Zou die ene school niet net leuker zijn? En nu iedereen recensent is neemt de keus toe. Maar dit keer in Atlanta kom ik al gauw uit bij ’the best yoga place to be in town’. Oei, wat ben ik gevoelig voor dat soort kreten. Als ook de plaatjes er mooi uitzien ben ik om en boek ik vast een les.

En dan blijkt mijn lichaam daar zo haar eigen ideeën over te hebben en leert me een onverwachts andere les. Hoe goed ik mijn huiswerk ook gedaan heb, hoeveel zin ik er ook in heb, in Atlanta aangekomen voel ik een diepe vermoeidheid. Ik probeer mezelf er overheen te zetten, wetende dat als ik ga ik energie zal krijgen, op zal laden? En dan zie ik hoe ik bezig ben al mijn zoekende ervaringen te plannen. Hoe graag ik maximaal wil leven en vooral wil ervaringen.

Maar wat heeft mijn lichaam mij te zeggen? Wat wil het? Een stap terug. Loskomen van de doe modus, het wil rust, en hele lange savasana. Als ik besluit even te gaan liggen is het heel duidelijk, alle plannen gaan opzij ik heb de stilte nodig, niet nog een nieuwe indruk. En mijn lichaam reageert dankbaar en beloond me een hele lange nacht slaap.

Time flies in India! We zijn net terug van een trip van drie dagen naar Tumkur, Karnataka. Het landschap van Tumkur kenmerkt zich door de vele bergen die lang geleden door vulkaanuitbarstingen zijn ontstaan. In deze regio verblijven al duizenden jaren yogi’s een belangrijk deel van hun leven. Ze leiden een simpel bestaan in één van de vele grotten. Hoe het is om in een grot te mediteren ervaren we zelf; het gaat moeiteloos. Het is prachtig om de traditionele ‘yogi way of life’ van zo dichtbij te mogen meemaken.

Serene sfeer

Op de heenweg naar Tumkur stoppen we bij twee tempels. Voordat we de eerste tempel binnengaan, trekken we onze slippers uit. De tempel is drukbezocht door pelgrims, schoolklassen en lokale bewoners. Tempelpriesters verrichten rituelen bij de beelden van Vishnu, Lakshmi en Hanuman. De tweede tempel ligt meer afgelegen; om er te komen rijden we door een aantal typische Indiase dorpjes waar de tijd lijkt stil te staan. In de tempel heerst een serene sfeer en er zijn weinig bezoekers.

Dagelijkse yogales

Als we zijn aangekomen in Siddarabetta, onze plaats van bestemming, gaan we voor het donker naar de grot waar we dagelijks yogales krijgen van Vijay Gopala en Nagaraja Rao. We rollen de meegebrachte rieten matten en yogamatjes uit op het zand. In deze entourage gaat de yogafilosofie nog meer leven. Naast de lessen in de grot en de meditatie op het dak beklimmen we een lokale berg om een tocht door een grotere grot te maken. Midden in deze grot zijn we zelfs getuige van een offerdienst. Later ontmoeten we nog een andere yogi die onze groep in zijn grot laat mediteren.

Na drie dagen keren we terug naar Mysore waar de laatste week van de teacher training van start gaat… Het programma is zo compleet…
Volgende keer meer hierover.