Categorie: Blogs

  • Ben jij afhankelijk of onafhankelijk in je relaties? – Onafhankelijkheid is niet het einddoel

    Ben jij afhankelijk of onafhankelijk in je relaties? – Onafhankelijkheid is niet het einddoel

    Vind jij het lastig om jezelf te redden, in je eentje? Of heb je juist moeite om op anderen te leunen, voor emotionele steun en praktische hulp? Stefanie Rondags legt uit waarom beide zaken belangrijk zijn binnen intieme relaties.

    Toen ik nog erg afhankelijk was, dacht ik dat ik volledig onafhankelijk moest worden. Ik verlangde ernaar om me sterk te voelen en mezelf te kunnen redden. Ik zou niemand meer nodig hebben en verlost zijn van mijn angsten en behoeftigheid. Het leek me heerlijk.
    Dat onafhankelijkheid belangrijk is, is waar. In onze menselijke ontwikkeling gaan we als het goed is van volledige afhankelijkheid in onze kindertijd naar volledige onafhankelijkheid, wanneer we op eigen benen leren staan. Maar daar stopt het leerproces niet. Als je eenmaal goed op de ander hebt leren vertrouwen en daarna goed voor jezelf hebt leren zorgen, kun je gaan samenwerken met anderen. Jezelf in vrijheid met anderen kunnen verbinden is fijn en maakt het leven veel mooier en gemakkelijker.
    Veel mensen met hechtingsproblematiek blijven echter steken bij de overgang van afhankelijkheid naar onafhankelijkheid. Of ze blijven steken op het afhankelijke (mensen met een angstige hechting, met bijvoorbeeld verlatingsangst), ofwel op het onafhankelijke (mensen met een vermijdende hechting, met bijvoorbeeld bindingsangst). Beide kunnen een groot probleem vormen.

    De weg naar onafhankelijkheid

    Eerst bespreek ik de weg naar onafhankelijkheid, die in mijn visie uit twee delen bestaat: het praktische en emotionele functioneren.
    Het praktische functioneren: we kunnen gezonde maaltijden voor onszelf bereiden, we weten hoe onze wasmachine werkt, we weten hoe we voldoende inkomsten kunnen genereren om al onze rekeningen te betalen en zorgen dat er een balans is in onze inkomsten en uitgaven en ga zo maar door. Er zijn veel mensen die hier weinig van terecht brengen, of het verstoppen door het hun partner of familie laten doen. Wees eerlijk: ben jij er een van?

    Het andere deel van zelfstandig functioneren is emotionele onafhankelijkheid. Hoe goed ben je in staat om met je emoties om te gaan? Kun je jezelf geruststellen als je bang bent, jezelf troosten, relativeren wanneer je gedachten aan de haal gaan? Een ouder kan jou laten zien hoe je dat doet, door je op emotionele momenten kalmerend toe te spreken of te omhelzen. Je leert uiteindelijk hoe je dit bij jezelf kunt doen, maar veel mensen vinden dit nog lastig. Ze bellen vrienden bij elk wissewasje, of zijn emotioneel afhankelijk van hun geliefde, familie of hulpverleners.
    Een opvoeding gericht op het aanleren van zelfstandigheid en daarna eerst een flinke tijd alleen wonen (en dan bedoel ik ook zonder enige hulp van anderen) helpen om je deze vaardigheden eigen te maken. Je kunt je voorstellen dat het mis kan gaan als je direct vanuit je ouderlijk huis een relatie instapt, zeker als je altijd gepamperd bent thuis (ikke!).

    Het begint bij afhankelijkheid

    Dan het scenario waarbij je in je onafhankelijkheid blijft steken, omdat je nooit hebt geleerd afhankelijk te zijn. Afhankelijkheid bestaat ook uit een praktisch deel en een emotioneel deel.
    Als jij als kind al heel vroeg dingen alleen moest oplossen, nog voordat je deze dingen überhaupt aankon, dan heb jij geleerd dat je niet afhankelijk mag zijn. Misschien waren je ouders veel weg of waren ze erop gebrand jou vroeg zelfstandigheid bij te brengen. Je hebt in elk geval niet geleerd echt op een ander te vertrouwen, om te weten dat diegene er voor je zal zijn, wat er ook gebeurt. Als het erop aankomt sta je er alleen voor, of het nou om zelf afspraken maken gaat of om het bedwingen van je emoties.
    Dit zorgt ervoor dat je dingen alleen doet, je gevoelens en wensen voor jezelf houdt, en niet om steun vraagt wanneer je die nodig hebt. Je vindt het waarschijnlijk lastig om dingen uit handen te geven en bent er misschien ook trots op dat je zo onafhankelijk bent. Maar binnen intieme relaties (dus ook vriendschappen), is dat niet zo handig. Je hebt weinig of geen écht hechte relaties. Dat voelt eenzaam. Ook voor anderen, die zo weinig verbinding met jou voelen.
    Dit kan je ook leren. Sta jezelf toe om anderen nodig te hebben, om je gevoelens te accepteren en te uiten naar anderen. Na een tijdje merk je dat je het niet alleen doet wanneer dit je direct gevraagd wordt, maar ook uit jezelf. Dan kun je je laten steunen en voelen hoe fijn het voelt om je kwetsbaar op te stellen, hoe verbonden. Alleen ga je misschien sneller, maar samen is het leuker! En dat geldt voor ons hele leven. Je hoeft het allemaal niet alleen te doen.

    Het vermogen tot afhankelijk- én onafhankelijkheid

    Dit hangt natuurlijk niet alleen van je ouders af: andere invloeden en belangrijke mensen of relaties zijn ook belangrijk. Ook is het niet zwart-wit: je hebt bijvoorbeeld wel praktisch onafhankelijk leren zijn, maar niet emotioneel, of andersom. Uiteindelijk kom je uit bij een situatie waarin je heel goed voor jezelf kunt zorgen, op alle gebieden, waardoor je er ook écht voor een ander kunt zijn.
    Heb je die ‘perfecte’ opvoeding (nog) niet gehad, dan kun je jezelf die alsnog geven. Verdiep je eens in de handleiding van je wasmachine, vraag iemand die iets heel goed kan het jou te leren, leer omgaan met je gevoelens door te praten met een psycholoog, ga een poosje alleen wonen of zoek het contact met anderen juist wat vaker op.
    Je kunt je namelijk pas echt in vrijheid verbinden en je geliefde ondersteunen, als je eerst afhankelijk én onafhankelijk hebt leren zijn.

    Wil je de volledige blogpost lezen? Ga dan naar www.stefanierondags.nl/onlinejournal

  • YI over de beste versie van jezelf worden

    YI over de beste versie van jezelf worden

    Lieve yogavrienden,

    Engelen bestaan echt, weet ik nu.

    Twee jaar geleden zag ik een artikel met een foto van drie superhippe, knappe yogameiden die op Lesbos vluchtelingen gingen helpen. Mijn eerste gedachte was: ‘Ach, een paar grachtengordel-yoga-meisjes die denken een verschil te kunnen maken.’ Maar niet lang daarna las ik een interview met Steffi de Pous, de initiatiefneemster en oprichtster van de hulporganisatie Because we Carry. Met schaamtegevoel over mijn eerste vooroordeel (hoe on-yoga!), was ik helemaal om. Steffi is the real thing en heeft inmiddels op Lesbos met Because we Carry een professionele organisatie opgebouwd die er écht toe doet. Ondanks de erbarmelijke omstandigheden waarin duizenden vluchtelingen verkeren, geven ze hen tóch het gevoel dat ze nog een beetje mens zijn. Yoga International sprak Steffi in de boerderij waar ze woont met man Adil en twee kinderen, over die afgelopen twee jaren en hoe het nu gaat. En ook vooral: wat wij kunnen doen om te helpen.

    En hoe doen wij yogi’s dat deze decembermaand van cadeautjes geven, eten en nog eens eten? Ik wil in elk geval geen dier eten. We hebben dit nummer een fantastisch vegetarisch feestmenu uit het kookboek de Gezonde Bourgondiër en tips van kokkin-schrijfster en foodinspirator Jacinta Bokma over hoe je makkelijker lekker én vegetarisch en bijzonder kan koken. Ook ga ik iets van mijn decembermaandbudget storten op de rekening van Because we Carry: alle kleine beetjes helpen!

    Maar we gaan natuurlijk ook ‘spiritueel feesten’: verbinding maken met vrienden en familie, ontspannen genieten met elkaar en terugkijken naar het afgelopen jaar. En we gaan alvast vooruitkijken: we gaan het nieuwe jaar in met tips over het doorbreken van Samsara, en het onderscheiden van je valse en ware ik. En lees het interview met onze columniste Mieke Bouma, over haar nieuwe boek over de Archetypes. In welke fase van de archetypes herken jij jezelf?

    Dat alles en nog veel meer moois in dit prachtige eindejaarsnummer!

    Fijne feestdagen en heel veel leesplezier.

    Liefs van Marciel

    PS: We stellen feedback op Yoga International zeer op prijs; stuur je reacties naar:

    Facebook: facebook.com/YogaInternationalMagazine
    Twitter: @Yoga_Inter
    Instagram: @yogainternationalmagazine
    E-mail: redactie Yoga International

  • Do’s en don’ts van yoga tijdens je menstruatie

    Do’s en don’ts van yoga tijdens je menstruatie

    It’s that time of the month, maar je wilt toch je favoriete yogales volgen. Wat kun je beter wel of niet doen? Yogadocent Léonie de Dreu vertelt ons meer.

    De periode van menstruatie wordt door iedere vrouw anders beleefd. Waar de één maandelijks alleen een opgezette buik heeft, ligt de ander 3 dagen op bed. Yoga werd oorspronkelijk vooral door mannen, eigenlijk jonge jongens, beoefend. Sinds ook de vrouwen in de shala zijn gekomen, zijn er ook richtlijnen gekomen om je te ondersteunen tijdens je maandelijkse periode.

    Luister naar je lijf

    In deze Westerse 24-uurs maatschappij zijn we niet gewend om ons aan te passen aan onze maandelijkse cyclus. We zijn gewend om “gewoon” door te gaan en de veranderingen in het lichaam soms zelfs te negeren. In India wordt, zoals ook in vele andere culturen, wel waarde gehecht aan de cyclus en wat dit doet in het lichaam van een vrouw. De menstruatie wordt gezien als een periode van verhoogd bewustzijn en gevoeligheid, waarin je zowel fysiek als mentaal gereinigd wordt. Er wordt geadviseerd om rust te nemen, om naar binnen te keren en het lichaam te voeden. De menstruatie wordt ook wel eens vergeleken met de winter, waarbij de natuur naar binnen keert. Gedurende deze tijd stoot de natuur af wat niet meer nodig is, en doet zij kracht op om in de lente weer te bloeien.

    Een paar dagen even geen yoga

    Hoe jij je menstruatie beleeft en wat je wel of niet kunt doen bepaal je natuurlijk helemaal zelf. Vanuit de Ashtanga traditie wordt aangeraden de eerste 3 dagen van de menstruatie geen yoga te doen (ladies holiday!). Bij deze vorm van yoga zet je namelijk veel kracht op het gebied van de bekkenbodem, waar rond deze tijd toch al veel spanning is. Je stuwt de energie omhoog, terwijl dit juist een periode is van loslaten en afvoeren. Wanneer je dit doet werk je de natuurlijke stroom van het lichaam dus tegen. Om deze reden wordt er geadviseerd om de eerste 3 dagen rust te nemen. Dit geldt ook voor alle andere dynamische vormen van yoga die van de Ashtanga zijn afgeleid en waarbij je werkt vanuit de onderbuik. Denk aan power yoga, vinyasa flow etc.

    Yogahoudingen om aandacht aan te besteden

    Zolang je vloeit wordt er bij iedere yogastijl afgeraden om omgekeerde houdingen te doen, zoals schouderstanden of de hoofdstand. Naast de energetische werking verandert hierbij ook fysiek de druk in het bekkengebied. Hierdoor kunnen de bloedingen heviger worden.

    Wat kun je dan wel doen? Omdat dit een periode van rust en loslaten is, kan een yin les heel erg fijn zijn. Met name heupopeners kunnen je helpen om ruimte te maken en eventuele klachten te verminderen. Laat jezelf helemaal wegzakken in een reclined butterfly en laad je weer op voor je volgende bloei periode.

  • Soort zoekt soort: waarom je aantrekt wat je zelf bent (onveilig gehecht) en hoe je dit doorbreekt

    Soort zoekt soort: waarom je aantrekt wat je zelf bent (onveilig gehecht) en hoe je dit doorbreekt

    Stel, je hebt moeite met verbinding. Je hebt de neiging om in relaties iemand niet al te dichtbij te laten komen. Je hebt veel tijd en ruimte voor jezelf nodig en je wilt voelen dat je vrij bent om te doen en laten wat je wilt. Je voelt je al snel benauwd en overvraagd door de wensen van de ander. Het bewaren van enige afstand voelt veiliger en simpelweg prettiger voor jou. Je komt telkens in dezelfde ellende terecht: je geliefden zijn verdrietig en boos (maar stiekem gewoon bang), omdat dit gedrag hen het gevoel geeft dat je niet om hen geeft. Zij voelen het als een gebrek aan verbinding. Ze zeggen daardoor geen diepe band met je te voelen. Ze trekken aan je, maken drama en lijken constant ontevreden te zijn. Maar.. Jij kunt niet meer verbinding dan dit opbrengen. Elke keer loopt het hierop stuk. Je relaties vormen een bron van pijn, zowel voor de ander als voor jou. Je zou op dit vlak wel willen groeien, maar niet als dat zoveel stress en weerstand oplevert. Je hoopt eigenlijk dat er ooit iemand zal komen die jouw wens tot afstand respecteert en zelfs waardeert, waardoor alles moeiteloos zal gaan. Of dat je ooit eens zó verliefd zal worden op iemand, dat je net zoveel verbinding zal willen als je geliefde. En dat dat altijd zo zal blijven, omdat deze persoon fantastisch zal zijn.

    Tja. Wat moet je nou?

    Twee onveilige gehechte mensen: vermijdend en angstig

    Ik roep altijd dat een relatie met iemand waar je je sterk toe aangetrokken voelt, maar waarbij de één constant verbinding zoekt en de ander altijd een afstand bewaart, een snelkookpan van persoonlijke ontwikkeling is, maar ik wil ook benadrukken dat het niet per se altijd op een Spartaanse manier hoeft te gaan. Als je op een gegeven moment sterk genoeg bent om afscheid te nemen van ‘onmogelijke liefdes’, dan creëer je de gelegenheid om lief te hebben op een zachtere en meer moeiteloze manier.

    Het probleem is alleen dat je personen blijft aantrekken die ongeveer dezelfde mate van balans (veilig gehecht: goed in staat relaties aan te gaan) of disbalans (onveilig gehecht: niet goed in staat relaties aan te gaan) hebben als jij. Als jij zelf een probleem met relaties hebt, dan kun je er vergif op innemen dat je partners aantrekt die dit ook hebben. Daar resoneer je mee. Ik weet ze er zelf ook als geen ander uit te pikken, blijkt. De veilig gehechte mannen vallen me niet eens op. Your vibe attracts your tribe. Ik las laatst een quote: “In een grote ruimte vol mensen die van je willen houden, pik jij er altijd net diegene uit die daarover twijfelt.” Zo treurig waar, dat het grappig wordt.

    Beiden vermijdend of angstig onveilig gehecht 

    Nu kun je iemand tegenkomen die net als jij een disbalans heeft, maar die op dezelfde pool als jij zit (angstig onveilig gehecht, iemand met veel verlatingsangst, versus vermijdend onveilig gehecht, iemand met veel bindingsangst). Dat lijkt perfect, precies waar je al die tijd al op hoopte. Iemand die jouw behoefte aan ruimte begrijpt en die dat zelf ook zo ervaart. Jullie laten elkaar vrij en zien elkaar af en toe. Tot je een keer in zo’n relatie terecht komt en merkt dat er bitter weinig verbinding ontstaat als je allebei als een havik je vrijheid beschermt, altijd een achterdeur openhoudt voor een ‘beter’ exemplaar en er niemand is die de verbinding bewaakt. Een relatie met iemand aan dezelfde kant van de disbalans zal eerst als een warm bad voelen, maar uiteindelijk niet werken. Ofwel omdat er weinig diepgang en hechting plaatsvindt, ofwel omdat er een vreselijk saaie en afhankelijke symbiose ontstaat (als je beiden angstig onveilig gehecht bent en veel verbinding nodig hebt).

    De één veilig, de ander onveilig gehecht

    Pik je er toevallig toch iemand in balans uit – aangenomen dat jij in disbalans bent – dan zal deze persoon niet snel genoegen nemen met iemand die in disbalans is. Precies omdát diegene zo in balans is, vertrouwt hij of zij erop dat er meer vissen in de zee zwemmen die beter zullen passen. Zij zijn niet bang om alleen te zijn en verder te kijken tot die persoon in beeld komt. Ze zullen je dus met relatief gemak afwijzen, zodra ze jouw disbalans opmerken. Ze knappen daar letterlijk op af. (Herken je dit bij je veilig gehechte vrienden? Ook hun onbegrip voor jouw keuzes in de liefde komt hierdoor. Ze snappen werkelijk niet waarom je in dit soort situaties blijft belanden. “Kies toch eens een normaal iemand uit!” Eh, ja, kon dat maar.)

    Van onveilig naar veilig gehecht

    Het lijkt dus kiezen uit twee kwaden als je zelf in disbalans bent: een pijnlijke, maar leerzame, relatie met je onveilig-gehechte-tegenpool óf een soepele relatie met iemand die precies dezelfde disbalans heeft, maar waarmee je nooit richting veilige hechting zult gaan. Een relatie die waarschijnlijk niet bevredigend zal zijn.

    De enige échte oplossing is, denk ik, dat je er alles aan doet om te leren wat je te leren hebt. Om van disbalans naar balans te gaan.

    Dit kun je doen middels de zachte weg van persoonlijke en spirituele ontwikkeling via boeken, blogs, coaches, psychologen en trainingen. School jezelf over hechting, over verlatings- en bindingsangst, over vaardigheden in gezonde relaties. Misschien kun je jezelf in de tussentijd even rust geven al dat daten en worstelen. Of deze periode gebruiken om te oefenen met wat je geleerd hebt (al is de kans op hartzeer vrij groot, zowel bij jou als bij je ‘oefenpartner’. Wees dus zo eerlijk mogelijk over wat je aan het doen bent.).

    Je merkt na een tijdje vanzelf het verschil in wie je aantrekt en zelf aantrekkelijk vindt en met wie het blijven daten ook goed blijft voelen. Is dat iemand in balans of in disbalans..? In welke mate? En op welke pool zit diegene? Dit kun je als maatstaf nemen voor jouw groei op dit vlak.

    Zelf ben ik niet vies van wat pijn hier en daar, maar ik heb daar wel mijn grenzen in. Ik combineer de zachte weg van persoonlijke ontwikkeling met de pijnlijkere van oefenen in de praktijk. Die pijn neem ik op de koop toe, omdat ik er zeker van ben dat dit z’n doel dient en ik ook ervaring nodig heb, wil ik echt iets leren. Ik voel me nu een totaal anders mens dan ik zo’n 3 a 4 jaren geleden was. Nog altijd niet helemaal veilig gehecht, maar veel completer, emotioneel volwassener en veel meer in balans. En dat is waar het mij om te doen is.

    Want ik weet: je trekt pas een persoon in balans aan, als je dat zelf ook bent.

    Deze blog is eerder verschenen op www.stefanierondags.nl/onlinejournal.

  • De kracht van neusademhaling

    De kracht van neusademhaling

    Mensen die door hun mond ademhalen krijgen ongeveer 60% minder zuurstof binnen dan mensen die door hun neus ademhalen. De kooldioxide verhouding blijkt bij neus ademhalers veel optimaler te zijn, waardoor het immuunsysteem krachtig ondersteund wordt. Tevens heeft de neusademhaling een positieve invloed op onze lichaamshouding, onze gemoedstoestand en de bloeddruk. 

    Hoe adem jij gedurende de dag?

    Door hier even bij stil te staan kun je voor jezelf bepalen of je vanuit gewoonte door je neus ademhaalt of dat je je mond open hebt staan en door je mond in- en uitademt. Mocht je erachter komen dat je vaak door je mond ademhaalt, dan is het een leuke uitdaging om je lippen op elkaar te houden en door je neus in en uit te gaan ademen tijdens alledaagse bezigheden die niet teveel inspanning vergen. Door in rust de neusademhaling toe te passen versterk je al direct je immuunsysteem. Als het goed is voel je dit na een paar weken bewust toepassen tevens in een verhoogt energieniveau.

    Tijdens de neusademhaling is het goed om je tong licht tegen je gehemelte aan te drukken voor een optimale verdeling van de mondspieren en -druk. In het begin zal het misschien wennen zijn, maar je inzet zal beloond worden door een algeheel energieker voelen en meer helderheid in je hoofd.

    Wetenschappelijk onderzoek

    Het Australische bedrijf Myo Functional Research Co heeft veel onderzoek gedaan naar de invloed van neusademhaling op ons gebit, houding en onze gezondheid. Om je een concreet beeld te geven heb ik onderstaand een korte opsomming gemaakt van de nadelen van de mondademhaling en de voordelen van de neusademhaling.

    De mondademhaling heeft als nadelen

    • Lucht wordt niet gefilterd, waardoor de kans groter is op infecties van de luchtwegen.

    • De tong en andere spieren in en rond de mond worden verkeerd gebruikt, waardoor een foute slik kan ontstaan en het op lange termijn invloed heeft op de stand van het gebit.

    • Een droge mond, doordat de lucht direct de mond binnenkomt.

    • Kost minder inspanning en daardoor worden de mondspieren lui. Kans op hangende mond en voorover gebogen houding om genoeg lucht binnen te krijgen.

    • Geen slijmafvoer uit de neus, waardoor grotere kans op (chronische) neusverstopping of neusontsteking.

    • Lucht wordt niet verwarmd en de koude lucht slaat op je longen, waardoor je sneller ziek bent of verkouden. Je immuunsysteem verzwakt.

    • Men slikt minder snel, waardoor je kan gaan kwijlen. Hierdoor minder speeksel in de mond en een grotere kans op tandbederf.

    De Neusademhaling heeft als voordelen

    • De neushaartjes filteren de lucht, waardoor je minder kans hebt op infecties van de luchtwegen.

    • Er ontstaat een gelijkmatige druk van de tong op de bovenkaak. Dit zorgt voor een goed evenwicht in de stand van de tanden en kaken. En het bevordert een goede uitspraak.

    • De neusslijmvliezen bevochtigen de ingeademde lucht. Dit voorkomt irritatie van de luchtwegen en de keel.

    • Het kost meer inspanning, waardoor je een actievere en betere lichaamshouding creëert.

    • Het bevordert de slijmafvoer uit de neus. Dit verkleint de kans op (chronische) neusverstopping of neusontsteking.

    • De neus verwarmt de ingeademde lucht, waardoor je minder snel verkouden wordt.

    • Je slikt vaker als je door je neus ademhaalt en dit verkleint de kans op oorontsteking. De lucht in het middenoor wordt vaker ververst.

    • De kooldioxide verhouding is beter en zorgt voor het optimale zuurstoftransport in het lichaam.

    neusademhaling yoga bewust

    Ik wens jou een energieke en verademende maand toe!

    Enjoy the moment,
    Evert Heintz
    FLOW Specialist & Inspirational Speaker
    www.eenlevenlangflow.nu

  • Retraite Plum Village

    Retraite Plum Village

    Op 14 oktober 1974 werd mijn zusje Carla geboren, twee maanden later werd ik vijf. Ik was door het dolle zo blij maar heb haar helaas nooit gezien. Ze werd ziek geboren en overleed zes dagen later. De artsen adviseerden mijn ouders haar niet aan mij te laten zien. Kwaad dat ik was, ik zie mij nog in de hal van het ziekenhuis staan. Ik heb haar nooit gezien en het gemis heeft jaren geduurd. Als klein meisje kon ik een onbekend meisje op straat lang aankijken. Als ze lang terug keek vroeg ik mij af. Zou jij het zijn? Zonder er ooit vragen over te stellen geloofde ik heel sterk dat mensen terug kwamen op aarde.

    Boeddhisme was thuiskomen

    Rond mijn dertigste las ik mijn eerste boek over het boeddhisme in één ademteug uit, het voelde als thuiskomen. Ik kon mijn ogen niet geloven. Er was een woord voor datgene wat ik als kind altijd al had geloofd en dat was reïncarnatie! Ik verslond het ene na het andere boek, bezocht een sangha, (boeddhistische oefengroep) en startte met meditatie.  Terwijl binnen het boeddhisme onthechting een sleutelwoord is tot bevrijding van het lijden, hechtte ik mij als geen ander aan het woord reïncarnatie. Nu, jaren later houd ik me er niet meer mee bezig. Tegen de tijd dat ik dood ga zie ik het wel. Ik ben nu hier en probeer er het beste van te maken. Ik heb er wel jaren heel veel troost uit gehaald.

    Thich Nhat Hahn

    Al vrij snel kwam Thich Nhat Hahn op mijn pad, zijn vertaling van het boeddhisme vind ik heel toegankelijk waardoor ik me vooral door hem laat inspireren. Al jaren stond een retraite naar Plum Village op mijn verlanglijstje en op 6 april 2018 was het eindelijk zover!

    De basis van de boeddhistische psychologie is mindfulness. Volgens de Boeddha is concentratie en inzicht het pad dat leidt naar vrede en geluk, transformatie en heling. In New Hamlett wonen 60 nonnen en je draait mee met hun manier van Mindful leven. Of je nu eet, zit, loopt of meehelpt in de tuin of de schoonmaak, je doet het in volle aandacht. 

    blog boeddhisme Plum Village

    Het programma

    Elk kwartier luidt de bel waarop iedereen stopt waarmee hij bezig is. We doen drie verdiepende ademhalingen voor een extra moment van bewustzijn en vervolgen de dag. Tijdens de retraite is er veel stilte maar tussendoor ook voldoende gelegenheid om in gesprek te gaan met de nonnen en het internationale gezelschap dat aanwezig is.

    Na de avond zitmeditatie is het vanaf 20.00 uur ‘noble silence’ tot de volgende dag 9.00 als het ontbijt afgelopen is. Ik lig iedere avond rond 20.30 uur in bed,  schrijf in mijn dagboek, lees nog wat en knip om 21.30 uur het licht uit, heerlijk! Om 5.00 gaat de wekker, 6.00 uur zitmeditatie waarna tai chi en ontbijt. Alle maaltijden die overigens zeer gevarieerd en fantastisch smaken, worden in stilte genuttigd met het advies om 30 keer te kauwen op iedere hap. Na het ontbijt is er loopmeditatie en wat vrije tijd. In de middag is er Mindful service wat inhoud dat je twee uur meehelpt in de moestuin, schoonmaak van bad en toiletruimtes of het klaar maken van de meditatieruimte. Alles doe je in volle aandacht, genietend van de adem en met een glimlach. Niets gehaast maar rustig en goed luisterend naar je lichaam. Als je moe bent stop je en rust je even uit. Hier wijzen de nonnen je regelmatig op, het werk is namelijk nooit af! Ik heb nog nooit met zoveel plezier toiletten schoongemaakt.

    Voor de loopmeditatie en Mindful service wordt er altijd eerst met elkaar gezongen. Ik hoor hier en daar wat valse noten wat mij over mijn schaamte heen zet, en ook meezing. Ik realiseer me dat ik normaal eigenlijk weinig zing. Ik vind mijn zangstem namelijk niet zo mooi maar besluit ter plekke vaker te zingen. Yes! Dat is me gelukt (zie mijn Stoelyoga Dans series op het Stoelyoga Nederland YouTubekanaal)

    Vreugde en verbinding

    Zingen in een groep brengt vreugde en zorgt voor verbinding en hier is het Thich Nhat Hahn om bedoelt. Een ander groot goed in het klooster is het benoemen en bewust zijn van al de dingen die goed en fijn zijn in het leven. Bij het wakker worden dankbaar zijn dat je een lichaam hebt, het is namelijk heel bijzonder om mens te zijn. Je had hier ook als slak of eendagsvlieg kunnen komen. De zon die opkomt, die mooie bloem etc. Wat ik ook zo mooi vind is ‘Watering the flowers inside of you and in each other”, complimenteer jezelf en de ander. De hele week regent het complimenten, de nonnen zijn hier goed beoefend in en iedereen voelt zich zeer gezien en geliefd. Als ik een gesprek heb met een van de lieve nonnen en ze mij bedankt voor mijn komst naar Plum Village, ons mooie gesprek over de leer en het meewerken in de tuin, voel ik haar oprechtheid en liefde. Het raakt mij diep en ik voel de tranen in mijn ogen prikken.  

    Twee keer per week komen alle bezoekers, nonnen en monniken uit de andere twee kloosters bijeen voor een gezamenlijke beoefening in loopmeditatie, een dharma (lering van de boeddha) lezing en lunch. Rond de 500 mensen mediteren en beoefenen gezamenlijk mindfulness. Ik geniet volop en ik zie mijzelf ieder jaar terug komen. Als ik mijn gedachten bewust word moet ik lachen om mezelf. Ben ik nu werkelijk alweer bezig met volgend jaar in plaats van te genieten van dit moment?

    blog boeddhisme Plum Village

    Stroom van gevoelens

    De lering gaat over de rivier van gevoelens. Elke dag bestaat uit duizenden aangename, pijnlijke en neutrale momenten. Dit geldt voor jou, Beyoncé en de dalai lama. Deze gevoelens zijn niet verkeerd of slecht. Ze zijn de stroom van het leven. Dit is wat de boeddhistische psychologie de Eerste Edele Waarheid noemt. Het leven is moeilijk en pijnlijk, gewoon omdat dit de aard van het leven is en niet omdat wij iets verkeerd doen.

    Vaak geloven we dat als we maar precies goed handelen, onze stroom van gevoelens altijd aangenaam zal zijn en we geen pijn of verlies zullen kennen. We proberen ons zo snel mogelijk van de pijn te ontdoen en een aangename ervaring zolang mogelijk vast te houden. Maar niets blijft hetzelfde, alles veranderd. Innerlijke vrede en vreugde kan alleen bereikt worden als we alles omarmen wat zich aandient, het aangaan en doorleven en hiervoor heeft de boeddha allerlei beoefeningen bedacht zoals de zit- en loopmeditatie terwijl we langzaam en diep ademen. Het heeft mij een flink aantal jaar gekost om een deel van de leringen te begrijpen en toe te passen. Het is de sleutel geweest om van mijn chronische stress af te komen. Uiteraard val ik nog regelmatig in oude patronen en er valt nog genoeg te leren maar hiervoor is dan ook de dagelijkse beoefening tot de dood. Dit gold voor de boeddha en geldt vandaag ook nog steeds voor de dalai lama, ook hij oefent dagelijks. Deze week was een groot cadeau aan mijzelf. Het heeft mijn beoefening bekrachtigt, ervoor gezorgd dat ik geen 75% maar 100% vegetariër ben geworden en ik weer wat milder voor mijzelf ben.

    INFO

    Thich Nhat Hanh, is een wereldberoemde Vietnamese boeddhistische monnik, zen leraar, schrijver en mensenrechten- en vredesactivist. Hij heeft meerdere kloosters waarvan Plum Village in Frankrijk de meest bekende. In Nederland wordt er op vele plaatsen in groepjes, sangha’s genaamd, gemediteerd in de traditie van Thich Nhat Hanh.

    Op www.aandachtnet.nl kan je meer lezen over de Stichting Leven in Aandacht.

  • De hogepriesteres met de BlackBerry

    De hogepriesteres met de BlackBerry

    Bali, 23 mei 2012

    Met een vriendin kijk ik uit over het prachtige landschap van Bali als mijn mobiele telefoon een sms-je laat zien. ‘You are most welcome to visit my place in Bangli. Please, remember to bring some extra clothing,’ schrijft ze vriendelijk.
    Het is het bericht van Ida Resi Alit, de jongste hogepriesteres ter wereld. Sterker nog, een hogepriesteres met een BlackBerry. We zijn welkom voor een ceremoniële water zegening. Er is me verteld dat ze uit de dood herrezen is. Ik wil haar graag ontmoeten.

    De volgende avond vraagt Ida Resi Alit om samen met haar in lotushouding te mediteren.
    Ze sluit haar ogen en wij volgen haar voorbeeld. Na tien minuten kraken mijn knieën, drukken mijn enkels pijnlijk op de hardhouten vloer en begint alles in mijn lijf om aandacht te zeuren. Stiekem kijk ik tussen mijn wimpers naar dit wonder dat uit de dood herrezen is.
    Ze glimlacht!
    Betrapt sluit ik mijn ogen weer. Als ze na een half uur opstaat volgen wij haar gedwee naar het altaar. Ze neemt hoog boven ons plaats en vraagt een van ons naar voren te komen.
    Met mijn handpalmen op borsthoogte gesloten sta ik met opgeheven hoofd voor haar.

    Ida Resi Alit hogepriesteres blackberry spiritueel moeder geest

    Voor ik het weet druppelt er ijskoud water over mij heen terwijl Ida Resi Alit oude teksten murmelt. ‘Wash your hands’, beveelt ze en verwoed wast ik mijn handen.
    ‘Wash your hair,’ hoor ik haar zeggen en de volgende kom water wordt over mijn hoofd geleegd.
    ‘Stamp your feet.’ Als een militair stamp ik op de eeuwenoude, stenen vloer.
    De hogepriesteres schenkt water over mij heen alsof ze thee inschenkt. Er lijkt geen eind aan te komen. Ik druip en ril tot het water eindelijk op is en ik gezegend, nat en klappertandend naast mijn vriendin ga zitten.

    We hebben weer ons warm aangekleed en drinken thee als zusters. Resi vertelt zonder reserve haar vreemde levensverhaal. Het gebeurde tijdens een van de terugkerende ceremonieën in deze tempel, hoog in de bergen van het vulkaaneiland Bali. Na een zware, vijf uur durende meditatie stierf ze aan een hartstilstand. Ze was pas twintig jaar. Iedereen raakte in paniek toen na drie uur plotseling haar hart begon te kloppen.
    Ze leek in trance en sprak onverstaanbare teksten. De priester herkende de oude taal als Sanskriet. Toen zij haar ogen opensloeg vroeg zij hem haar in te wijden tot priesteres.
    Onmogelijk, zei hij. Daar had hij toestemming voor nodig. En was zij wel tegen deze zware taak opgewassen? Hij stuurde haar terug naar haar huis en familie. Ze moest eerst op krachten komen en pas na 21 dagen wilde hij haar terug zien. Samen met de hogepriester van Bali zouden zij hun oordeel vellen.

    Eerst moest zij de test doorstaan. Hierin zou zij levensvragen moeten beantwoorden, maar zij moest zich vooral goed beseffen dat haar leven als jonge vrouw dan zo goed als voorbij was. Ze zou ten diensten van de hele gemeenschap komen te staan. Ze zou moeilijke vraagstukken moeten oplossen. Ze zou nooit met een man, behalve haar broer, samen mogen zijn. En, het ergste, ze zou geen gezin mogen stichten. Haar leven zou compleet veranderen.
    Ze glimlacht naar ons. Haar BlackBerry steekt ze in haar strakke tailleband. Ze heeft het als haar taak opgenomen om de Priesteres van het Hart te zijn.
    Ze kijkt me aan: ‘Jouw moeder is nog maar kort geleden overleden. Ik heb voor jou een lijntje naar haar, naar het universum geopend.’

    Ze was er niet meer. Overleden binnen een week nadat we het slechte nieuws hadden gekregen. Acute longkanker. De agressieve en snelle versie. Ze leed ondraaglijke pijn. Morfine bracht uitkomst, morfine bracht rust en stilte, morfine bracht een zachte dood.
    Haar wens om eerder te sterven dan papa was uitgekomen. Ze overleed in het ziekenhuis, haar grote liefde hield in zijn slaap haar hand vast, haar kind stond erbij en keek huilend toe.
    ‘Mama, mama,’ huilde ik. Ik wist dat als ik haar kwijt was ik nooit meer kind zou kunnen zijn.

    De dag van haar begrafenis zou een lange dag worden. Ik lag onrustig te wachten op de slaap die maar niet kwam. Het was warm en ik rook een sterke nicotinelucht die me uit mijn slaap hield. Ik opende het raam en ademde diep de frisse lucht in. Ik zuchtte en ging weer liggen. Na een tijdje hield ik het niet meer uit en opende mijn slaapkamerdeur om een glas water te halen, me stilletjes afvragend of het mijn kettingrokende moeder was.
    Ik ging weer liggen en draaide me nog eens om. Toen ik me er bewust werd dat ik langzaam in slaap zonk, bedacht ik dat tussen waken en slapen de geest het meest ontvankelijk is. Zonder er echt in te geloven, vroeg ik in gedachten aan mijn moeder of zij zich aan mij wilde manifesteren.
    Ineens bevond ik mij in een klein huisje en iemand gebaarde mij om dichterbij te komen. Ik werd naar een helder licht achter een raam gezogen en hoorde mijn moeder achter glas dwarsfluit spelen, zo helder en lieflijk. Ze was weer jong en droeg een lange, spierwitte jurk die licht uitstraalde. Glimlachend speelde ze de meest wonderbaarlijke en lichtvoetige fluittonen. Er kwamen bekenden voorbij, zwevend, lachend, dansend op de muziek.
    Snakkend naar adem schrok ik rechtop in bed en keek verwilderd om me heen. De volgende dag leek de droom net zo echt als een herinnering. Het leek me ongepast om het met mijn naasten te delen.

    Een paar weken later vloog ik met een vriendin naar Bali. De reis was al geboekt en bedoeld om deze heftige periode af te sluiten.
    We settelde ons de eerste week midden in de rimboe, vlakbij het spirituele plaatsje Ubud. Het was ochtend, en om ons heen niks anders dan het gekwetter van tropische vogels in de vallei in de diepte.
    Het moment was daar gekomen om mijn verhaal te delen. Mijn blik was in de verte gericht terwijl ik sprak. Langzaam ademde mijn vriendin uit toen ik klaar was. Ineens leek het alsof ik achter me de tonen van een dwarsfluit hoorde. De haartjes op mijn arm stonden rechtop en we keken tegelijkertijd achterom. Er was niets te zien in de wildernis.
    ‘Hoorde jij dat ook?’ vroeg ik.
    ‘Die dwarsfluit?’ vroeg zij.

    Nu is het zes jaar later en reist Ida Resi Alit de hele wereld over om mensen te zegenen en te helpen, en ik hoop dat ze iedereen net zo kan helpen als mij.

    Op 6 en 7 oktober vindt alweer de derde editie van de Inner Peace Conference in Amsterdam plaats. Een internationale conferentie van formaat dat geheel in het teken staat van het vinden van innerlijke rust. ’s Werelds grootste leraren komen samen voor bewustzijnsontwikkeling. Zo ook Ida Resi Alit!

    Inner Peace Conference

  • Loslaten of niet loslaten, dat is de vraag!

    Loslaten of niet loslaten, dat is de vraag!

    Kokendhete thee gutst uit de reusachtige theekan over mijn linkerhand. Aaauw!! Laat ik de kan los of niet? Nee! De les begint bijna, vlak voor me ligt een leerling op de mat. Ik draai me vliegensvlug om en met twee grote passen ben ik weer bij het aanrecht en daar laat ik de kan pas los. Het brandt als de hel. Tien minuten (niet lang genoeg) houd ik mijn hand onder een net niet koude kraan, ondertussen doe ik, bijna schreeuwend, met de leerlingen aan de andere kant van de muur een geleide liggende meditatie. Het klonk prima hoor, zeiden ze achteraf heel aardig, maar vooral bezorgd.

    ‘Had die theekan laten vallen!’, zeiden vrienden en familie later bij het zien van mijn dramatisch wit verbonden hand. Maar loslaten was geen optie, zonder iemand anders te verbranden, met die kokendhete thee. Dus was het een kwestie van gezond verstand, om niet los te laten. Je moet het loslaten.

    Hoe vaak zeggen we dat niet tegen elkaar? Ik heb het niet gezegd tegen de doodongelukkige vriendin met liefdesverdriet, die uithuilde aan mijn keukentafel. Al was dat wel het beste dat ze kon doen, maar zo werkt het nu eenmaal niet. Loslaten is een proces, niet iets wat je even bedenkt, beslist en dan ‘doet’. Het is een term die al snel een yoga-platitude kan worden. Want loslaten is gezond verstand én een proces.

    Dat komt mooi naar voren in het verhaal van Kundalini-light docente Germaine, die rond haar dertigste fanatiek Kundalini yoga beoefende. Maar zij laat zien dat dat te veel was met haar instabiele diabetes en kwetsbare geopereerde onderrug. Ze deed een stapje terug, niet makkelijk, wel verstandig.

    Het artikel ‘3 redenen om van je ex te houden’ gaat over omgaan met groot verdriet, of zelfs haatgevoelens jegens je ex. Het geeft je inzichten in hoe je met die gevoelens kunt omgaan, en hoe je die kan leren loslaten, en daar een sterker mens door kan worden. Voor ons yogi’s is het een intentie.

    Wij yogi’s zijn niet heilig, bah, welnee, maar we proberen wel bewust de yoga filosofie toe te passen. Zoals Anat Geiger Patanjali zo mooi hedendaags interpreteert. En dat helpt om verder te gaan en niet te blijven hangen. Maar, alles op z’n tijd! Yoga light, yoga toegepast in ons moderne leven.

    Veel leesplezier weer met ons herfstnummer, als ook de blaadjes zoetjes aan weer loslaten van de bomen.
    Met intenties tot vaker loslaten,

    Marciel

     

  • Ik ben vrij

    Ik ben vrij

    Op 7 juli 2018 heb ik voor het goede doel, de wederopbouw van Nepal, meegedaan aan een trailrun van 73 km in de Zwitserse Alpen met 4900 stijgende hoogtemeters. In de praktijk bleek dit 78 km te zijn met ruim 5700 hoogtemeters, waarover ik 17 uur en 5 minuten gedaan heb. Tijdens dit avontuur heb ik een bijzondere ervaring gehad die ik graag met je wil delen, omdat het iedereen aangaat.

    Maximaal 27 uur

    Om 8.00 uur ging de trailrun van start in het bergdorpje La Fouly en het parcours ging voornamelijk over bergpaden. Op hoogte van 2700 meter waren er tevens sneeuwvelden die we moesten beklimmen en afdalen. Omhoog betekende dit snel wandelen en omlaag was het volop rennen en optimale focus om gecontroleerd af te dalen. De maximale tijd die we erover mochten doen was 27 uur. Uiteindelijk zou de finish in Verbier zijn op 1500 meter hoogte.

    Ik ben vrij

    Na 30 km hardlopen in volle concentratie kreeg ik een heel helder gevoel en moment van inzicht wat ik in 3 woorden simpel kan omschrijven: “Ik ben vrij”. Ik voelde een enorm gevoel van innerlijke vrijheid en realiseerde tevens dat ieder mens in essentie vrij is. Het is ons geboorterecht om vanuit innerlijke vrijheid te leven en tegelijkertijd werd het mij heel duidelijk dat we dit als mens zelf blokkeren. Omdat we waarde hechten aan onze ervaringen zoals gedachten en emoties, oordelen over onszelf en anderen en verwachtingen hebben, blokkeren we direct de FLOW in ons leven. De oplossing zit hem in eenvoud, namelijk om weer net als een kind oordeelvrij, open en onbevangen in de werkelijkheid te gaan staan, zowel richting onszelf als naar anderen. Dit klinkt heel gemakkelijk, maar is voor onze Westerse mentaliteit een enorme uitdaging, omdat we zo gewend zijn om dingen te willen verklaren en rationaliseren met ons hoofd. We zijn zo gewend om iets als goed of slecht te etiketteren en dit is nu juist wat blokkeert en stress creëert!

    Je hebt geen vakantie nodig om vrij te zijn

    Zelf ben ik sinds mijn 19e op zoek naar de essentie en wetmatigheden van het leven en op welke manier je als mens bewust de FLOW kunt stimuleren. Mijn ervaring is dat er wetten werkzaam zijn waar we als het ware op in kunnen loggen net als op het internet. Belangrijk is om je te realiseren dat je altijd een keuze hebt op welke manier je met je ervaringen omgaat. De kunst is om te leren kijken naar je gedachten, emoties en stress vanuit de houding ‘Het is zoals het is’. Je bent niet de ervaring, je hebt een ervaring. Je hebt altijd een keuze om in de slachtoffer rol te stappen of in de verantwoordelijke rol. De eerste creëert stress en de tweede zorgt voor een gevoel van innerlijke vrijheid. Anders gezegd: Blijf je offline of ga je online? Je hoeft dus niet op vakantie te gaan om vrij te zijn. Er is wel bereidheid en lef nodig om je deze leefstijl eigen te maken. Het meervoud van lef is leven. 😉

    Stress als boosdoener of als accelerator?

    Steeds meer blijkt uit onderzoek dat teveel en langdurige stress heel slecht is voor onze gezondheid en tevens voor ons functioneren in het algemeen. Uit onderzoek van professor Csikszentmihalyi blijkt echter dat flow ontstaat in een situatie waar een gezonde mate van stress ervaren wordt. Flow is een bewustzijnstoestand, waarbij dingen gemakkelijk gaan, de tijd lijkt te verdwijnen en je volledig gefocust bent op de activiteit. Belangrijk is tevens dat de persoon de activiteit leuk vindt om te doen, je krijgt er energie van.

    De uitdaging ligt hem erin om de juiste balans te vinden in je leven tussen ontspanning en inspanning en activiteiten te ondernemen waar je energie van krijgt.

    In mijn boek Een leven lang FLOW ga ik uitgebreid in op de mogelijkheden en het gereedschap dat we als mens bezitten om de flow in ons leven en werk bewust te stimuleren. Ik wens je een leven lang flow toe!

    De piramide van inzicht. Beeld via Evert Heintz

    “Alles wat je nodig hebt, zit in jezelf.” ~ de Piramide van Inzicht ®.

    Boektrailer Een leven lang FLOW 

  • Mystical India: reizen door het spirituele India

    Mystical India: reizen door het spirituele India

    India is een land… wauw. Ze laat zien dat alles waar je ooit in geloofde misschien wel eens het tegenovergestelde zou kunnen zijn. Dingen die aan de buitenkant lelijk schijnen blijken ineens een schitterende parel in zich te hebben.  Dingen waar je in eerste instantie op af zou gaan, blijken een grote instinker te zijn. India heeft geen laagje glamour zoals wij dat graag zien. Ze is rauw, in your face en laat het leven zien precies zoals het is. En ze heeft hart. Als je niet klaar bent voor haar naakte waarheid of teveel in je hoofd zit en niet in je hart, kun je hier een lastige tijd hebben. Maar India kan je ook leren met andere ogen te kijken. Wat wij altijd zeggen aan het begin van onze rondreis door India: stel je oordeel uit tot de allerlaatste dag.

    Rondreis door India

    De eerste keer dat ik naar India reisde was ik alleen en ik vloog op het Zuiden. In het vliegtuig al begon ik aan mijn boek over Liefde, wat ik nooit af heb kunnen krijgen omdat nog zoveel stukjes van de puzzel ontbraken.  Ik had leuke interviews met allerlei reizigers maar het bracht me niet waar ik voor kwam: diepe verwondering,  kippenvel momenten, intrinsieke waarheden en mystieke leermeesters die me de weg naar de Absolute Waarheid konden laten zien. Ik vond vooral veel mensen die het ook allemaal niet wisten. Wel was het een prachtige rondreis en alles bleek lang niet zo erg te zijn als waar ik voor gewaarschuwd werd. Het contact met de lokale bevolking was ronduit hartverwarmend; als ik hen met oprechte bewondering benaderde splijtte hun gezicht in tweeën door een welgemeende grijns van oor tot oor. Met dat beeld op mijn netvlies heb ik India verlaten met de belofte snel weer terug te zijn.

    Reis door het mystieke India. Foto Noëlle Sterk

    Vliegend tapijt

    De tweede keer werd een rondreis door Noord India, samen met Arjuna  die 7 jaar In India had gewoond en er precies de weg wist. Met een klein groepje vrienden deden we een ‘proefreis’ die we later commercieel aan wilden bieden. We volgenden we zijn voetsporen langs eeuwenoude tempels, mystieke rituelen, guru’s en wanna-be guru’s, door nauwe steegjes, langs de brandstapels van Varanasi en andere plekken die je als toerist niet 1,2,3 zou weten te vinden. We reisden met nachttrein, jeeps, riksha’s en bootjes maar het voelde als een vliegend tapijt door een duizend-en-één nacht sprookje. Het voelde als een verademing om niet met heel veel omwegen op plekken te komen waar je niet per se wilde zijn; zoals mijn eerdere ervaring met India. Ik beleefde momenten dat er diep van binnen iets in mij geraakt werd ook al wist ik niet precies wat of waarom. Dan stroomden de tranen over mijn wangen en voelde ik me thuis als in eeuwen geleden. Maar ook intense momenten in te drukke stoffige straten met 24/7 toeterend verkeer, bedelende kinderen en een overschot aan armoedig geklede mannen die je je doordringend aangapen op een moment dat je moe bent en het eigenlijk niet trekt. Het hoort er allemaal bij; India as it is. Wat ik leerde is het door me heen te laten bewegen zonder al teveel weerstand.

    Spirit staat op nummer één

    Wat me altijd bij is gebleven is het gezicht van een vrouw, met een half armpje en zonder benen, zich voortbewegend op een soort plank op wielen. Ik zie haar ieder jaar weer en ze bedelt; nog steeds in dezelfde straat bij dezelfde tempel en of je nu wel iets geeft of niet, ze kijkt je aan met haar stralende ogen en door haar heen kijk je regelrecht de hemel in. Hoe weinig zij ook heeft op materieel gebied; zij heeft alles wat haar hartje begeert; God leeft in haar. En met diezelfde toewijding zie ik haar met dat stompje arm de straat aanvegen voor de tempel, het huis van haar God. Hoe weinig ik eerder begreep van rituelen in tempels; ieder jaar dat ik weer terug kom raakt het me op een dieper niveau. Zoals wij devotie, bijgeloof, verafgoding of hoe we het ook noemen niet kunnen plaatsen, kunnen zij niet begrijpen dat wij de dag beginnen zonder de bron van dat alles te bedanken. Ik heb er inmiddels 6 Mystical India reizen over gedaan om ook op dat punt aan te komen. Spirit staat nu ook bij mij op nummer één en hoe de rest zich ontvouwt laat ik in vertrouwen aan het universum over. En het werkt.

    Onze volgende Mystical India reis is van 3 tot 13 oktober, je kunt nog mee. Vermeld Yoga International bij je aanmelding en ontvang 250 euro korting.

    Voor meer informatie en inspiratie kijk op de website van Noëlle Sterk en de website van The Bhakti Groove.