De afgelopen maanden in yogaland kunnen wij met recht tot een tijdsperk van online lessen uitroepen. Vanuit nieuwsgierigheid blijf ik doorklikken totdat ik tussen de bomen het bos niet meer zie. Plots kom ik een bijzonder filmpje tegen. Waarschijnlijk een huisgenoot die een ijverige yogini aan het filmen is. De yogini zwoegt en kreunt in alle toonaarden, met haar online-lesjuf op het scherm voor haar. ‘Hé, wat een mooie hoofdstand’, hoor ik de yogalerares in het Engels roepen.
‘En.. wat doe je nu? Ah, careful!!’ Het beeld trilt. Het volgende wat ik zie, zijn twee benen in een gevaarlijke hoek ten opzichte van de rest van het lichaam. Ik hoor een doffe ‘plof’ en een luide snik. Einde filmpje.
Interactie
Nu wij yogalessen in de frisse lucht kunnen hervatten, loopt de populariteit van onlinelessen terug. Nou ja, populariteit. Eigenlijk vaak uit nood geboren om de lessen door te laten gaan. Een redelijk alternatief om de spieren, gewrichten en de geest van een lockdown te behoeden.
De onmogelijkheid van een daadwerkelijke interactie in combinatie met een can do-mentaliteit van onervaren yogi’s kan echter tot een averechts effect leiden van waar yoga voor staat. Er zijn nou eenmaal asana’s die je als beginner beter niet zonder begeleiding en voorbereiding kunt doen. Stap voor stap, met een scherpe blik en een corrigerende hand van een yogadocent(e), jawel, binnen handbereik. Om blessures te voorkomen en om niet ontmoedigd te raken om überhaupt iets anders uit te proberen dan Tadasana (de Berghouding).
Wel doen
Gelukkig zijn er uitdagende yogahoudingen die je zonder noemenswaardige gezondheidsrisico’s kunt beoefenen. Laat je sportieve ego los, leg een groot kussen op je mat en duik naar hartenlust met je neus erin op weg naar een perfecte Bakasana (de Kraanvogel). Nu er buitenshuis minder te doen is, gun jezelf iets meer tijd om te oefenen. Sluip stilletjes weg naar een uithoek van de tuin of het park en stort je, onzichtbaar voor de rest van de wereld, vol overgave op Paschimottanasana (de Zittende Vooroverbuiging) of waan je een Virabhadrasana III ( de Krijger III). Niemand die je ziet tussen de struiken én je werkt aan kracht, balans en lenigheid van lijf en geest.
Luister naar je lijf
Maar er zijn houdingen die beginners of yogi’s met lichamelijke beperkingen beter kunnen mijden, totdat ze weer in een warm bad van ‘echte lessen’ belandden en persoonlijke anderhalfmeteraanwijzingen van hun yogadocente kunnen ontvangen. Dit kunnen verschillende houdingen zijn. Ieder lichaam vertelt je een uniek verhaal over de poses die je nu beter achterwege kunt laten. Uit mijn ervaring als docente blijkt dat het vaak om de houdingen gaat waarbij je je nek en je rug kunt overbelasten, zoals omgekeerde houdingen en achteroverbuigingen.
Voor één leerling was het Halasana (de Ploeg), de andere wachtte liever met Urdhva Dhanurasana (het Wiel) tot de ‘livegang’ en de derde vond die Sirsasana ( ja, de Hoofdstand uit het filmpje) te spannend om thuis alleen te doen. En wat dacht je van Eka Pada Viparita Dandasana (Omgekeerde stafhouding op één voet)? Voelt het safe? Doet Pincha Mayurasana (de Pauw) je niet intens verlangen naar de warme handen die je enkels ondersteunen?
Bij twijfel niet inhalen. When in doubt, don’t try this at home. Troost je dat Savasana (de Lijkhouding) als belangrijkste en moeilijkste asana wordt gezien. En die kun je altijd veilig thuis oefenen.
Julia Dingenouts
