Tag: Mindstyle

Geschreven door Jolinde

Vrouwen en mannen hebben beiden hun rol in het samenzijn met elkaar, van nature. Omdat wij tegenwoordig meer bewustzijn creëren op onze patronen en rollen, raakt de boel wel eens een beetje uit balans. Heus niet erg hoor, omdat je eigenlijk nooit volledig in balans kunt zijn. Toch… Ik hoor veel om me heen dat vrouwen wel wìllen bouwen aan een carrière, maar het niet helemaal kunnen, omdat ze merken dat ze van nature afgeleid raken en beginnen te zorgen zodra het nodig is. Wij vrouwen, we staan paraat zodra het nodig is en zien daarbij alles wat nog gebeuren moet. Gaatje vullen hier, gaatje vullen daar. Als alles maar op rolletjes loopt! Het geeft ons heus voldoening, maar soms vergeten we onszelf daardoor een beetje. Waarom? Omdat we moeite hebben met grondig en echt voor onszelf kiezen.

Een man in zijn mannelijke essentie zorgt bij een vrouw in haar vrouwelijke essentie voor het verminderen van haar drive om iets te manifesteren in het leven. Zij begint te ondersteunen in plaats van te manifesteren. Niets mis mee, tenzij… je juist wel een carrière wilt! Hoe kun je nou toch bouwen aan je eigen carrière, terwijl je hem het liefst alle ruimte wilt geven en de boel toch wilt laten draaien thuis en in je eigen carrière?

Zet je eigen mannelijke kracht in, door ‘m te creëren! We hebben het nodig om tijd voor onszelf te maken en doelen te stellen in het leven, omdat het al zo snel gaat. Vrouwen zijn het niet zo gewend om zichzelf af te vragen wat zij zèlf willen, en laat het nu juist dat zijn wat zoveel voldoening kan brengen in je leven. Wil je terug kijken naar jouw leven of dat van een ander?

Iedere vrouw heeft ook een mannelijke kant. Dat is de kant van manifestatie, van doelen stellen, van missie gericht zijn. Een kant die soms laat zien dat het jouw missie is om moeder te worden, dat kan ook. Maar de kwaliteiten van grenzen aan kunnen geven, discipline, doorzettingsvermogen hebben we allemaal ergens in ons zitten. Als je als vrouw jouw mannelijke kwaliteiten wilt ontwikkelen, begin dan met een goede basis voor jezelf aan het begin van de dag. Omdat vrouwen vaak geneigd zijn om in het hoofd te raken gedurende de dag, is gronden zoooo belangrijk voor ons!!! (zie je de uitroeptekens, belangrijk dus!)

Zorg dus voor een sterk ochtendritueel; niet zeuren, gewoon doen.. dat uurtje extra opstaan!

– Maak ruimte in je ochtendritueel voor het gronden van je lichaam, voel je zitbotten en voel hoe je in jouw èigen ruimte komt. Je kunt hier ook yoga gaan doen of een andere bewegingsvorm om in je lijf te komen. Spreek daarbij uit dat je jouw lichaam de regie geeft. 
– Adem in door je neus, en uit door je mond voor een aardende ademhaling.
– Volg je ademhaling een aantal minuten terwijl je blijft stilzitten in meditatie.
– Wie wil je zijn vandaag? Hoe kun je die persoon zijn? Wat is de eerste stap?
– Wat zou vandaag de beste dag maken? Wat ga je doen en met welke intentie?
– Hoe kun je vandaag iets doen voor een ander? Met andere woorden: how can I serve? Stap uit je comfort zone voor een extra dopamine shot. 🙂
– Breng dan je handen naar je hart, zeg tegen jezelf de woorden: ik ben gegrond, ik sta in verbinding met mijn gevoelens, ik open mezelf voor het ontvangen en het geven van liefde, ik spreek mijn wensen en behoeften uit naar mezelf en anderen, ik sta in verbinding met mijn intuïtie en weet dat het leven aan mijn kant staat, ik word gesteund.

Je zal gaan merken dat als jij dat uurtje vroeger op gaat staan, je leven veranderen gaat. Dat ene uurtje zet jou direct in je kracht. Je ontvangt een mega goed gevoel over jezelf en juist daardoor krijg je meer regie over je leven. Je kunt natuurlijk iedere dag gaan voelen wat je nodig hebt in je ochtendritueel, maar juist het hebben van een vast ritme geeft ruimte in je hoofd. Je hoeft er niet meer over na te denken. Op telefoons heb je prachtige apps waarin je jouw ochtendroutine kunt neerzetten. De mind werkt lekker met lijstjes afvinken, download voor Android de app ‘Taken’. 

Soms is het fijn om een voorbeeld te zien, ik deel dat van mij graag met je:
– Opstaan om 6.00 uur.
– Uitrekken (belangrijk om je organen aan te zetten!).
– Gronden (voel je voeten, zet je anker).
– Theewater zetten en drinken met citroenwater en himalayazout (tip van de kenners! Voor je mineraalhuishouding is het super goed om het op een nuchtere maag te drinken opgelost in water).
– Nadi shodana-ademhaling voor het balanceren van je mannelijke en vrouwelijke energie.
– Mijn lichaam laten doen wat het wil in yoga.
– Meditatie.
– Matcha latte drinken.
– Stukje schrijven/lezen.
– Vaak krijg ik tijdens meditatie inzichten die ik direct op schrijf in m’n journal.
– Douchen en afsluiten met koud douchen.

Ik wens je heel veel succes. Weet dat als je nu alvast begint met 6 uur… je straks ook nog eens dat uurtje wint als de tijd naar zomertijd over gaat. Heb je vragen over het neerzetten van een ochtend ritueel? Vraag maar raak. Ook het boek Miracle Morning zou ik je willen aanraden. Daarin wordt er gebruik gemaakt van SAVERS. Je kunt jouw ochtendroutine neerzetten als: S(ilence), A(ffirmation), V(isualize), E(nergize), R(eading), S(cribing). Een moment van stilte, affirmaties oplezen, visualiseren, energie in je lijf brengen dankzij bewegen, iets lezen en iets schrijven. Prachtig! 

Ik wens je liefde, licht en vrijheid.

Jolinde

Jolinde Lampe is eigenaresse van Yoga en Pilates studio Joli Vie in Sneek. Jolinde houdt enorm van yoga, schrijven en delen wat haar inspireert op een dag. Meer kun je erover lezen op haar website www.joli-vie.com. 

Geschreven door Yograj Premacharya

Stellen wij ons nog überhaupt de vraag: hoeveel is genoeg?

Patanjali, de grondlegger van yoga, sprak eeuwen geleden over Aparigraha. Aparigraha houdt in: het beheersen van onze neigingen om steeds meer te willen bezitten. Het wordt ook wel uitgelegd als “neem alleen datgene wat nodig is”. Ons streven naar meer dan wat nodig is om in welvaart en welzijn te leven, leidt tot onvermijdelijke situaties waarmee wij in de maatschappij te maken krijgen. Nog voordat wij het door hebben, nemen wij al deel aan de maatschappelijke competitie en ratrace. De gevolgen zijn welvaartsziekten, stress, depressie en burnout, hart- en vaatziekten, consumerisme, individualisme, oppervlakkigheid, et cetera. Op internationaal niveau leidt ons streven naar ‘meer’ tot o.a. uitputting van natuurlijke hulpbronnen, ernstige situaties van droogten en overstromingen, honger, armoede, migratiestromen, etnische spanningen en oorlogen. Op deze manier dreigen wij af te stevenen op een collectieve zelfvernietiging en als mensheid ten onder te gaan aan onze eigen ‘welvaart’.

De Indiase yogi en econoom Prabhat Sarkar publiceerde in 1961 zijn boek Ananda Sutram. Zijn voorgestelde economische alternatief PROUT-economy is gebaseerd op zeven pijlers waaronder gegarandeerde voorzieningen voor basisbehoeften, coöperatievorming in de samenleving en de nadruk op circulaire productie. Hij bedacht drie lagen van economische productie: kleinschalige privé-ondernemingen, grote industrieën op basis van een coöperatie-model en essentiële grootschalige ondernemingen van de overheid. PROUT-economy was baanbrekend voor zijn tijd. Het was een radicaal andere, vernieuwende benadering, noch op de liberale economie van het Westen gebaseerd, noch op het collectivisme van de Sovjet-Unie. De vermaarde econoom Johan Galtung zei over Sarkar’s PROUT-economy: “Sarkar’s theory is far superior to Adam Smith’s or that of Marx” (Bjonnes, Roar 2012).

Mede op basis van de theorie van Sarkar beschrijft de Engelse econoom Kate Raworth (2017) een alternatief model dat zij doughnut-economy noemt. De doughnut-economy beschrijft zij aan de hand van een cirkel met daarbinnen een kleinere cirkel. De afstand tussen beide cirkels is de omvang van de donut, de economie. De kleine cirkel geeft de ondergrens aan waarbij een minimum aan basisbehoeftes gegarandeerd wordt. De buitenste cirkel geeft de bovengrens aan van de economische groei. Groei daarboven leidt tot grote milieu-uitdagingen en brengt de leefbaarheid op aarde in gevaar alsmede groter wordende inkomensongelijkheid. De uitdaging van de overheid is om de economie om te vormen zodat die begrensd wordt door beide cirkels.

Beide voorbeelden tonen aan dat er alternatieven bestaan voor de huidige economie. Wij kunnen met elkaar een meer inclusieve, circulaire economie creëren, waarbij de nadruk eerder komt te liggen op kwalitatieve groei van de samenleving dan op kwantitatieve groei van de economie.

De kans dat overheden binnen afzienbare tijd overstappen op een ander economisch systeem is echter gering. Maar wij hoeven niet alleen op de overheid te wachten: als wij met zijn allen meer aparigraha toepassen in ons leven dan is er nog voldoende hoop voor een toekomst voor mens en natuur op aarde.

Over Yograj Premacharya

Yograj Premacharya is een traditionele yogi. Vanuit zijn kleine thuisstudio in Den Haag verzorgt hij lessen in yoga, meditatie en spiritualiteit. Zijn lessen zijn een combinatie van asana’s, pranayama’s en reflecties. Yograj is metname gespecialiseerd in de niet-fysieke yoga, zijn lessen zijn niet alleen gericht op lichamelijke fitheid, maar bieden ook mogelijkheden om dieper te duiken in de yoga traditie, te verbinden met het innerlijke zelf, betekenisvolle verbindingen te maken met anderen en met de natuur. Naast zijn reguliere lessen verzorgt Yograj in Nederland (en in het buitenland) ook workshops, lezingen, retreats en bedrijfsyoga sessies (voor o.a. organisaties, het bedrijven en overheden). 

Onlangs verscheen van zijn hand Het Yogische Pad, een boek over yoga en transformatie van de samenleving.

Contact:
Mail: yograj.premacharya@gmail.com
Website: www.yograj-premacharya.com

Door: Jacqueline Blase –  Stichting Odanadi Nederland

Yoga en mensenhandel. Een grotere tegenstrijdigheid kun je je bijna niet voorstellen. En toch is er een 1 op 1 relatie. Wij zijn Natasja, Yvonne, Jacqueline en Leontine en met elkaar zijn wij Stichting Odanadi Nederland. Een kleine stichting waarmee we ons –op geheel vrijwillige basis – inzetten voor ongeveer 85 vrouwen en kinderen die in ons opvanghuis in Zuid India wonen in een klein dorpje aan de rand van de grote stad Mysore. Zij zijn allemaal slachtoffer van mensenhandel en misbruik. Odanadi betekent ‘maatje’ of zoals ze in India zeggen ‘the one who walkes with you through lifetime.

Met elkaar maken we écht het verschil

Mensen vragen ons weleens waarom we dit werk doen; je wordt immers voortdurend geconfronteerd met de meest heftige verhalen en daarmee met de rauwe kant van het leven. En eigenlijk is dat nu precies de reden waarom we dit werk doen. Omdat we weten dat het bestaat, het met eigen ogen gezien hebben (we gaan er regelmatig op eigen kosten heen), kunnen en willen we er onze ogen niet voor sluiten. En we zien wat voor verschil het maakt als er aandacht en geld is. Hoe iedereen zich gezien en gehoord voelt en er daadwerkelijk levens door veranderen. Jonge mensen die zichzelf weer hervinden, die geholpen worden bij het volgen van goed onderwijs en het vinden van een goede baan zodat ze geheel onafhankelijk van wie dan ook, weer vol in het leven gaan staan. 

Alle vrouwen en kinderen die in het opvanghuis van Odanadi wonen, doen bijna dagelijks aan yoga. Het versterkt hun lichaam dat ooit zo ruw beschadigd werd. Het versterkt hun geest die door het misbruik – in welke vorm dan ook – ondermijnd en gekleineerd werd. Door het beoefenen van yoga vinden deze vrouwen en kinderen (meisjes én jongens) zichzelf weer terug. Herinneren zich weer wie ze in essentie zijn, leren hun eigen lichaam weer (her)kennen en respecteren. Dát is de kracht van yoga. En precies om die reden wordt er ieder jaar een wereldwijd evenement georganiseerd onder de naam ‘yoga stops traffick’ ofwel ‘yoga tegen mensenhandel’.

Yoga als krachtig statement

Dit jaar vindt Yoga Stops Traffick plaats op 15 maart 2020 en de opbrengst gaat naar Odanadi. We zetten dit evenement in om bewustwording te creëren en onze vrouwen en kinderen maken er een krachtig statement mee. Want hoewel de dagelijkse yogalessen gewoon bij het opvanghuis van Odanadi plaatsvinden, wordt dit grote evenement georganiseerd in het centrum van Mysore, de op één na grootste stad van Karnataka (een deelstaat van India). Op het grote plein, vóór het paleis van de Maharadja. Honderden kinderen en volwassenen doen dan 108 zonnegroeten. Op dezelfde dag vindt in verschillende landen, op allerlei yogascholen, ditzelfde evenement plaats. Zo staat iedereen – in ieder geval op één dag – stil bij de gevolgen van mensenhandel. Veel mensen die meedoen –via hun yogaschool of persoonlijk – geven die dag een donatie aan ‘Yoga stops traffick’. En dat geld besteden we aan het bestrijden van mensenhandel. Het geld komt rechtstreeks ten goede aan de opvang van onze vrouwen en kinderen; aan voeding, kleding, onderwijs, gezondheidszorg, maar ook aan het vervolgen van de criminelen die deze daden op hun geweten hebben. De slogan van Yoga stops traffick is ook niet voor niets ‘One day, one voice’ want met elkaar kunnen we een ongelooflijk krachtig geluid laten horen en daadwerkelijk impact hebben terwijl we – lichaam en geest verenigd – onze asana’s beoefenen op ons yogamatje.

Save the date: 15 maart 2020

Wil je ook meedoen op 15 maart? Kijk dan op https://www.yogastopstraffick.org/ voor een evenement in jouw buurt. Je kunt natuurlijk ook zelf iets organiseren, op basis van vrijwillige donatie; misschien doe je ook wel 108 zonnegroeten maar kies dan vooral iets dat bij jou past. Iedere invulling is waardevol. Niet alleen wij maar vooral onze vrouwen en kinderen in India zullen je erg dankbaar zijn.

Meer weten over onze Stichting? Kijk dan op www.odanadi-nl.org of volg ons op Facebook, Twitter of LinkedIn.

Iedereen die yoga beoefent, kent het begrip loslaten. Yoga werkt immers het beste als je steeds meer spierspanning kunt loslaten, waardoor de poses je een diepe ontspanning bieden. Met mindful loslaten kun je echter ook emotionele spanning loslaten. Mindfulness-expert Marisa Garau heeft een handig stappenplan opgesteld waarmee je mindful loslaten kunt inzetten tijdens je yoga-beoefening, om zo toegang te krijgen tot een andere, meer spirituele bron van ontspanning.

Ik heb in mijn leven veel yoga beoefent. Op 18e jarige leeftijd besloot ik voor de heilzame ontspanning van yoga te kiezen vanwege mijn eindexamen, maar ook omdat ik datzelfde jaar toelating deed aan de kunstacademie. Ik volgde yogalessen in mijn geboortestad Delft, op de karaktervolle zolder van in een historisch huis. De docente was enorm ervaren en dat jaar zeilde ik, ondanks mijn stressgevoeligheid, soepeltjes door alle examens heen.

In de vijfentwintig jaar die volgden zag ik hoe yoga van een manier om innerlijke stilte te creëren veranderde in een oppervlakkig rek-en-strek-gebeuren waar alle spiritualiteit uitgesneden was.

Zo was mijn eerste yogales in Amsterdam een soort massa-bijeenkomst in een helverlicht maar benauwend souterrain, waar zo’n dertig mensen haastig en op elkaar gepropt de diverse poses afwerkten. Ik hield het bij slechts twee lessen: de eerste en de laatste 🙂

Later verhuisde ik naar Nieuw-Zeeland, maar de sessies die ik in ons dorp daar volgde vielen helaas in de categorie ‘gezellig gym-gebeuren voor huisvrouwen’. De docente legde me uit dat yoga in kiwiland een relatief nieuw begrip was en de dames vooral kwamen om fit en slank te blijven. En zo voelde zij zich gedwongen om de poses als een vorm van gymnastiek aan te bieden. 

Maar de oppervlakkige insteek van de lessen lag ook weer niet uitsluitend aan de eisen van haar publiek. Want deze docente vond het prima dat alle vrouwen eerst druk kletsend de week doornamen op hun matjes, waardoor het gekakel niet van de lucht was. En als het tijd was om te beginnen, stampte zij zelf gehaast en geheel mindless door de zaal naar een openstaande deur die ze met een schrijnend gebrek aan fijnzinnigheid dichtsloeg — ai! Niet bepaald een lekker sfeertje om een staat van diepe ontspanning op te roepen 🙂

Eenmaal weer terug in Amsterdam wilde ik krachttraining proberen. En ja hoor, in de sportschool werd natuurlijk ook power-yoga gegeven. Na mijn training liep ik langs de schitterende yogazaal waar ik zag hoe de arme aanwezigen zich in het zweet werken om zo snel mogelijk hun wekelijkse portie ‘ontspanning’ af te dwingen. Hier speelden toning, lenigheid en ‘kijk-eens-welke-ingewikkelde-poses-ik-allemaal-beheers’ een grotere rol dan de diepe fysieke en emotionele ontspanning waar yoga zo sterk in is.

Inmiddels is er een kentering gaande en zie ik steeds meer boutique studio’s ontstaan die de oorspronkelijke yoga-principes in ere hersteld hebben, en deelnemers een respectvolle sfeer bieden om innerlijke rust te vinden.

Mindfulness-meditatie staat ook steeds vaker op het yoga-programma en ik vind dat een geweldig goede ontwikkeling omdat ik weet dat veel mensen daar baat bij zullen hebben.

Eén van de meest krachtige mindfulness-principes is loslaten. En zeker waar het yoga betreft, ben ik een fan van loslaten omdat het je hoofd opruimt en je daardoor meer uit je yoga-beoefening kunt halen.

Hoe pas je mindful loslaten op je yoga-sessie toe?

1. Loslaten van prestatiedrang
Ik ben behoorlijk stijf en heb moeite met de poses waarbij de rug en de beenspieren gestrekt worden. Na zoveel jaren yoga weet ik natuurlijk dondersgoed wat me tijdens de les te wachten staat: strek-poses, nee! Ik heb de ervaring dat mijn denken dan al snel in de stress schiet en een inmiddels voorspelbaar riedeltje afspeelt:

‘Je zal zien dat ik de enige ben die dit niet kan.’
‘Ja hoor, sta ik hier weer voor gek!’
‘Wat is er toch mis met mij?’
‘Waarom wordt het nooit makkelijker?’

Om dit onzinnige denken te voorkomen, bereid ik me vòòr de sessie al voor. Ik geef aandacht aan mijn prestatiedrang en onderzoek wat mijn werkelijke reden is om yoga te beoefenen.

• Doe mindfulness vandaag •
Als je ook last hebt van prestatiedrang en niet ‘raar’ over willen komen, stel jezelf dan de volgende vragen voordat je aan de les begint:

Beoefen ik yoga om indruk te maken op de docent? 
Beoefen ik yoga om een model-leerling te zijn aan wie iedereen een voorbeeld kan nemen?
Beoefen ik yoga om waardering en respect van mijn groep te verdienen?

Als je deze vragen doorneemt, zie je meteen dat je denken een hoop onnodig drama kan creëren. Dat maakt het makkelijk om onzinnige gedachten los te laten. Geef jezelf toestemming dat je yoga er vandaag helemaal niet uit hoeft te zien, en neem jezelf voor dat je er toch volop plezier in zult hebben.

Als je met dit mindful loslaten aan de les begint, kun je je vrij op je poses concentreren, in plaats van door je ego’s benepen eergevoel opgeslokt te worden.

2. Loslaten van moeten
Zodra we tijdens de sessie bij de gevreesde strekkingen komen, spreek ik mezelf opnieuw toe. Ik herinner mezelf aan mijn voornemen dat ik geen schoonheidsprijs hoef te winnen. En ja hoor, als we met de vooroverstrekking beginnen, komen mijn handen ook deze les niet verder dan mijn knieën. 

Op het zachte ‘let go’ van de docente laat ik niet alleen spierspanning los, maar ook het idee dat ik dit moet doen omdat het nu eenmaal een vast onderdeel van de les is. Terwijl ik diep inadem, bedenk ik me dat yoga niet om moeten draait. Ik realiseer me dat ik uitgenodigd ben om mee te doen, en dat niemand van me verwacht dat ik een supertalent ben. Opeens zakken m’n handen vanzelf iets meer naar de mat en voel ik me wonderbaarlijk licht en lenig.

• Doe mindfulness vandaag •
Als je moeite hebt met bepaalde poses, neem jezelf dan voor dat je niet ‘goed’ hoeft te zijn en ook niet ‘goed’ mee moet kunnen komen. Sta jezelf vrijelijk toe om de grootste klungel van de groep te zijn. Je zult zien dat het werkt. Elke keer weer.

3. Loslaten van angst
De derde fase van mindful loslaten tijdens de beoefening van yoga is het loslaten van angst. Ik werd vroeger snel gestrest door yoga omdat ik eigenlijk bang was. Bang dat ik het nooit zou leren en ik altijd een yoga-wannabe zou blijven. Bang dat ik nooit resultaat zou behalen. Bang om pijn te voelen. Bang om iets in mijn lichaam stuk te maken.

Dankzij mindfulness kan ik die angsten een stuk sneller loslaten. Als mijn denken een gedachte als ‘Moet je zien, ik sta hier echt voor gek, ik kan dit helemaal niet’ produceert, dan accepteer ik die gedachte volledig. Tja, dit is wat het brein aanmaakt. Het zij zo. Ik identificeer me niet met de gedachte, maar bekijk ‘m van een afstandje, zonder emotie. Een beetje zoals een laboratorium-medewerker zo’n gedachte zou onderzoeken.

• Doe mindfulness vandaag •
Word je tijdens je yoga-sessie wel eens geplaagd door angstige, veroordelende gedachten, kun je ook het mindfulness-principe loslaten toepassen. Door zo’n gedachte met angst te accepteren — zonder ‘m op jou persoonlijk te betrekken — lost de negatieve energie in die gedachte vrijwel meteen op. Alle gedachten, hoe negatief en naar ook, mogen er helemaal zijn, ook tijdens de moeilijke houdingen.

Zodra je loslaat en je niet vastklampt aan de ‘waarheid’ van willekeurige gedachten, kunnen deze hersenspinsels vanzelf oplossen zonder schade aan te richten. Als wolken komen ze op, maar trekken ook weer snel voorbij zolang je dit angstige piekeren accepteert als een vluchtig verschijnsel, en niet als de absolute waarheid.

Opgeladen
Zodra je mindful loslaten een paar keer hebt toegepast, zul je merken dat je je tijdens de les veel beter op de houdingen en bewegingen kunt concentreren. Omdat je het gepieker in je hoofd een halt toeroept, ervaar je een diepe ontspanning en voel je je na de sessie beter opgeladen en scherper van geest. Succes!

Wil je meer lezen? In dit Growing Mindfulness-artikel over mindful loslaten geeft Marisa je meer inzichten, tips en inspiratie.

Manon Duintjer vraagt vrienden en bekenden naar het moment in hun leven waarop zij verdwaald waren. Deze keer acteur Marcel Musters.

Door Manon Duintjer Fotografie Martijn van de Griendt

Verdwaald

‘Een week voor mijn 60ste verjaardag had ik een zware slapeloze nacht. Mijn lijf gaf me al zo lang aanwijzingen dat het niet goed ging: ik was altijd moe, gevoelig, ik had weinig energie en voelde constant een druk op mijn borst. Hoewel ik wist dat het idioot was negeerde ik die symptomen. Ik heb een raar vak, er lopen altijd drie of vier dingen tegelijk: repeteren, spelen, filmen, teksten leren, interviews geven, alles door elkaar. Mijn fysieke klachten kon ik er gewoonweg niet bij hebben. Ik was verdwaald in mijn agenda en in de drukte in mijn hoofd. Maar die nacht voelde ik heel sterk dat ik roofbouw aan het plegen was. Ik zou 60 worden en dacht: Fuck, ik kan ook doodgaan.

Burn out

De volgende ochtend ging ik naar de huisarts. Volgens haar zat ik tegen een burn-out aan. Vanaf die dag heb ik alles neergelegd en ik kreeg meteen meer adem. Vrienden en bekenden heb ik gemaild om te vertellen wat er aan de hand was en om te zeggen dat ik niet meer zou reageren op mails en appjes. Zelfs het Gouden Kalf dat ik won voor mijn rol in God only knows heb ik door mijn goeie vriendin Monic Hendrix laten ophalen. Ik ben gaan cocoonen om bij mezelf naar binnen te kunnen kijken, ik heb rust gezocht en ben veel de natuur ingegaan. Ik kom nu net terug uit Mandrem in Noord Goa waar ik heb genikst, geyogaad en heerlijke aryuvedische massages heb ondergaan. Het voelt alsof ik een nieuwe kans heb gekregen om mijn leven nu echt tot mijn leven te maken, niet meer alles om het werk heen gepland. Alles ligt open. Misschien stop ik wel met acteren en word ik masseur of Yin yoga leraar.

Manon Duintjer is schrijfster en schrijfdocent. We zijn verdwaald is haar nieuwste roman. Manon houdt van lezen, lachen en Yin yoga.