Categorie: Reportages

Sari Schnitfink van Yoga Home, Yoga-academie Tula, en Wendy Manintveld van Yoga in Laren zijn beste vriendinnen vanaf het eerste moment dat ze elkaar twintig jaar geleden leerden kennen bij de raja-yoga opleiding van Jan van Opzeeland. Vriendschap en samenwerking, is dat goed te combineren, vragen we ons hier graag af bij YI.

Waarom soulsisters?

SARI: Door de leuke klik. We vullen elkaar heel goed aan, het leek vanaf de eerste dag alsof we elkaar al heel lang kenden.

WENDY: (Lacht.) Ja, we denken graag dat we zusjes waren in Noorwegen in een ander leven. Dat is wat Jan van Opzeeland in een meditatie doorkreeg. Wie weet, het voelt wel zo.

Vertel eens wat over het verleden

SARI: Ik groeide op in Finland en heb een heel veilige jeugd gehad: midden in de natuur, omringd door familie en warmte. Het yogazaadje kwam van een van de eerste hatha-yogadocentes in Finland, mijn tante Kaisa Kuorelahti, die mij van mijn 12de tot 16de les heeft gegeven. Ik nam het nog niet zo serieus, maar het gaf mij wel een goed gevoel. Thuis aten we meestal puur en gezond en ik heb heel veel gesport. Ik haalde het vwo, studeerde menswetenschappen en volgde de modeacademie. Daarna heb ik een tijdje in Londen en Parijs gewoond, toen weer terug naar Finland. Vrij snel daarna ben ik naar Nederland verhuisd en moeder geworden van drie kinderen. In die tijd ging ik yoga bij Jan volgen.

Is er bij jou ook een vroege link naar yoga?

WENDY: Ik heb veel gereisd met mijn ouders en mijn vroege jeugd in Australië en India doorgebracht. Op mijn 14de vertrokken we naar Mumbai en ging ik met mijn zusje voor het eerst naar school. Dat maakte enorme indruk. Ik besloot terug te gaan naar Nederland om mijn school af te maken en ging bij mijn oom en tante wonen. Ik miste India wel: India is zo mooi en overwhelming door alle contrasten. Daar genoot ik van en ik voelde me meteen thuis. Dat jaar in India was eigenlijk het mooiste van mijn jeugd. En ik maakte er kennis met Transcendente Meditatie (TM): mijn moeder en ik werden door Maharishi Mahesh Yogi ingewijd in TM. Terug in Nederland ging ik door met TM en volgde een van mijn andere passies: dansen. Ik deed beatballet, kwam in het showballet van Penney de Jager en ging daarna lesgeven aan kinderen.
Van kinds af aan laat ik me leiden door mijn intuïtie en weet zo wat ik ga doen. In India zei ik bijvoorbeeld al: ‘Ik ga dansen bij Penney de Jager en lesgeven aan kinderen,’ dat wist ik gewoon. Na drie jaar bij Penney heb ik nog ruim drie jaar in de danswereld gewerkt, maar door financieel mismanagement ben ik eruit gestapt toen ik 23 was.
Dat gevecht de hele tijd, dat wilde ik niet meer: ik zocht meer naar waarachtigheid. Dat biedt yoga ons, maar tegenwoordig lijkt yoga door populariteit jammer genoeg dezelfde kant op te gaan. Na mijn danstijd ben ik een aantal jaren stewardess geweest. Daarna volgde ik een opleiding tot vinoloog, richtte een wijn-adviesbureau op, organiseerde proeverijen en begon met de import van wijn begin jaren negentig. Nadat de boycot was opgeheven, ging ik naar Zuid-Afrika en haalde wijn en thee uit het Cedergebergte. Het keuren en proeven van zuivere kwaliteit is een bewustwordingsproces geweest.

Hoe kwamen jullie bij raja yoga terecht en wisten jullie dat deze opleiding ‘het was’?

SARI: Mijn docente astrologie zei dat ik niet alleen moest sporten, dat yoga me ook veel zou geven en raadde Jan aan. Ik herkende mijn gevoel door de sutra’s van Patanjali. Door het doceren, lees ik het nu steeds weer en blijf daardoor steeds actief bezig met yogafilosofie. De verdieping in de filosofie groeit met de jaren door herhaling en ervaring.

WENDY: In 2005 zag ik een advertentie van Raja Yoga ’t Gooi van Jan van Opzeeland in de krant.

SARI: Jan is een bevlogen man en heeft ons de basis van raja yoga geleerd; veel filosofie. Je krijgt de leraar die je nodig hebt. De docentenopleiding duurde vier jaar en daarna nog drie verdiepingsjaren. (Lacht.) Ik was wel een beetje het buitenbeentje van ons twee. Jan zag al meteen de yogi in Wendy. Ik was in het begin afwachtend. Maar nu niet meer, ik ben assertiever geworden dankzij yoga en levenservaring. Mijn kracht komt nu meer naar boven: lichamelijk en geestelijk.

WENDY: Ik wilde meteen al lesgeven en Jan moedigde dat aan. Na mijn opleiding mocht ik bij hem het basisjaar geven. In die tijd heb ik met collega’s een integrale school voor yoga en meditatie in Laren opgericht: Samyama. Jaren later ben ik eruit gestapt, maar Samyama bestaat nog steeds. Een eigen school is heel fijn, je eigen energie. Na jaren lesgeven bij anderen heb ik nu weer een eigen studio in Laren waar ik meerdere vormen van yoga geef naast raja yoga. Deze mentale vorm van yoga en Jan van Opzeeland hebben ons veel gebracht, zoals standvastigheid en doorzettingsvermogen. Dit heeft ons versterkt in het volgen van onze dromen.

SARI: Jan vond dat ik ook les moest gaan geven, wat niet vanzelfsprekend is bij raja yoga. Veel mensen doen de opleiding voornamelijk om te verdiepen, niet om docent te worden. Het is een geschenk om les te geven. Naast mijn eigen lessen geef ik leiding aan tien docenten. In het Belgische Schoten ben ik ruim vijftien jaar geleden begonnen met lesgeven in mijn woonkamer. Later in het Tibetaans Instituut en dit jaar heb ik mijn eigen studio Yoga Home geopend, waar Yoga-academie Tula ook lessen geeft. Ik wil maximaal achttien leerlingen in de ene ruimte en tien in de andere. Dan heb je meer contact, kleine groepen zijn belangrijk voor intimiteit. De groepsenergie is geweldig.

Wat doe je in de basiscursus en wie volgen dat jaar?

WENDY: Het basisjaar is het eerste jaar van de raja-opleiding waarin een stuk van het achtvoudige pad van Patanjali wordt uiteengezet en behandeld.

SARI: Allerlei mensen volgen het basisjaar: zakenmensen, huisvrouwen, studenten. Het mooie is, in zo’n groep is iedereen gelijk. Het zijn mensen die verdieping zoeken in yoga. Het gaat best diep. Je weet niet wat je ziet, mensen vinden en hervinden echt hun kracht. Laatst zei een van deelnemers dat zijn kinderen hadden gezegd: papa lacht weer. Dat is het mooiste compliment wat ik kan krijgen, zoiets maakt me zo gelukkig.

En hoe ging het verder?

SARI: Ik zocht naar een meditatie leerschool om verder te groeien en om naast fysieke yoga ook meditatief bezig te zijn en vond het Tibetaans Instituut in Schoten. Daar stond Lama Karta aan het hoofd, een geweldig persoon. Heel jammer dat hij overleden is. Het Tibetaans boeddhisme richt zich op rituelen en recitaties, dat was heel anders dan ik was gewend. Zo kwam ik bij de lama’s in Huy van dezelfde organisatie terecht. Daarna is onze samenwerking als Soulsisters gestart. Twaalf jaar geleden deden we daar dan ook ons eerste yogaweekend. (Ze kijken elkaar vrolijk aan.)

WENDY: Tot op de dag van vandaag geven we, naast de lessen in onze eigen scholen, regelmatig samen workshops en retraites. Dat is zo geweldig om te doen.

Soulsisters ook tijdens moeilijke periodes?

SARI: Ik heb veel zware periodes gehad. Ik ging scheiden en mijn moeder stierf in dezelfde periode. De basis van mijn leven was ineens weg, zowel in België als in Finland. Ik ben blij dat ik mijn moeder heb kunnen begeleiden tijdens haar overgaan. Een paar maanden later moest ik mijn hond laten inslapen.
Ik kreeg bloedarmoede en was doodmoe. Het was me toen eigenlijk allemaal te veel. Ik ging heel diep en heb mezelf uit dat verdriet kunnen halen door yoga. Opeens was er het besef dat ik twee keuzes had: slachtoffer worden van mijn lijden of sterker worden. ‘What doesn’t kill you makes you stronger.’

WENDY: Dat komt ook door de vechtlust van de Finnen denk ik; ze hebben altijd onderdrukking moeten bevechten. Samen met yoga natuurlijk! (Ze lachen.)

SARI: Ik was zoals de meeste Finnen heel sportief. Maar sporten is karakter, doorzetten en daar kom je er niet mee bij rouw. Dat moet verzacht worden door yoga! Vanuit kwetsbaarheid werd ik sterker. Dat doorzettingsvermogen heb ik trouwens nu ook nog, maar nu meer in contact met mijn lichaam. Ik vang signalen eerder op; het subtiel waarnemen van het lichaam.

WENDY: Ik heb het zwaar gehad tijdens het ziekteproces en overlijden van mijn moeder. Zij was ook intuïtief en wij hadden een goede band, maar helaas kreeg zij een hersentumor. Toen heb ik echt de kracht van yoga ervaren. Ik heb haar verzorgd en alles gedaan wat ik kon om de laatste periode van haar leven zo mooi mogelijk te maken. Dat kan ik iedereen aanraden! Want het is een bijzonder diep proces. Maar ik begrijp dat niet iedereen dat kan. Mijn moeder zei tijdens haar ziekte tegen Sari: ‘Je moet altijd yoga blijven doen met Wendy.’.

SARI: Wendy had een heel lieve moeder, haar woorden vergeet ik nooit, dat was haar wijze raad over onze toekomstige samenwerking. Na die ellendige tijd ging ik naar Finland, lag op mijn steiger in de natuur en was opeens zielsgelukkig. Ik weet dat ik niet naar een ashram hoef: het is daar in Finland zó mooi in de pure natuur.

Scandinavië het nieuwe India?

SARI: (Lacht.) Nee, Finland! Wij Finnen zijn rustige, stille wateren. Net als de Belgen [red: waar Sari woont] eigenlijk. Soms te stil en zwijgzaam: in Nederland moest ik leren communiceren.

WENDY: (Lacht.) Ik heb een vroege eerste connectie met Finnen. Ik ontmoette in mijn wijntijd een Fin die vroeg of ik op zijn chateau in Bordeaux kwam werken. Dat werd twee weken keihard werken tijdens de oogst en het vinificatieproces. De mentaliteit van de Finnen sprak me enorm aan: keihard werken en veel lol. Dat zie ik bij Sari ook.

SARI: Nou Wendy kan ook heel goed doorzetten; om een eigen zaak te runnen, moet je ook je handen uit de mouwen steken. En we hebben veel lol met alle voorbereidingen voor de retraites.

Nou nog even vaste prik: kunnen jullie ervan leven?

SARI: Ik kan net overleven. Beter gezegd: mijn kosten dekken.

WENDY: Naast het lesgeven, heb ik al negentien jaar een importbedrijf van rooibosthee en van die combinatie kan ik in mijn levensonderhoud voorzien.

Jullie zijn idealisten, zoals het de zuivere yogi betaamt natuurlijk.

WENDY: Ja. Het gaat echt niet om het geld, dan moet je het niet in yoga zoeken. Een deel van mijn inkomsten gaat naar het Sithand’ Izingane [red: wat ‘we love the children’ betekent] care project. Dat ligt tussen de townships bij Johannesburg en werd in 2000 opgezet door Dominicaanse zusters voor moeders en kinderen die besmet zijn met hiv. Inmiddels is het een centrum waar dagelijks honderden kinderen verblijven. Ze krijgen er eten, scholing en er wordt veel gedaan aan sport en spel. Als ik er ben, geef ik ook yogales aan de kinderen, social workers en crècheleidsters.

SARI: Als je het voor het geld of je eigen roem doet, ben je geen yogi.

Nooit problemen, echt niet?

WENDY: Misschien een keer… In de tijd na het overlijden van mijn moeder in 2006 geloof ik dat er wel een keertje irritatie is geweest.

SARI: (Verbaasd.) Heb ik niet eens gemerkt!

WENDY: (Lacht.) Nee, en ik weet niet eens meer waarom het was.

SARI: We kennen elkaar gewoon te goed. Soms heeft iemand weleens geen zin, maar het blijft nooit blijf knagen: we praten het altijd meteen uit.

Zakelijk?

SARI: Ik ben vooral creatief, maar Wendy is dat ook, daar kunnen we alles in kwijt. Ik ben het minst zakelijk. Wendy regelt de financiën.

WENDY: (Lacht.) O bah, nou ben ik de zakelijke! (Weer serieus.) Alles bespreken, dan gaat het goed. In onze samenwerking verloopt alles organisch, vanuit vertrouwen, en de inkomsten delen we gewoon.

SARI: Wij gaan honderd procent voor zuivere elementen en zijn nadrukkelijk niet commercieel. We gaan voor puurheid. Geen verschillen, we vullen elkaar aan op gelijke basis. Simplify your life, dat geeft vrijheid.

Zuivere elementen, hoe herken je die dan?

SARI: Patanjali geeft je alles aan in het achtvoudige pad. Wij leven naar onze idealen. Door de opleiding die we hebben gevolgd en door het in onze eigen opleiding door te geven.

Soulsisters, de gemeenschappelijke deler?

SARI: We hadden samen eigenlijk meteen succes. Vanaf 2005 organiseren we als Soulsisters bij het Tibetaans Instituut in Huy yogaweekenden. Inez van Oord, de oprichtster van Happinez, volgde bij Wendy de basiscursus en een yoga-weekend in Huy. Ze was enorm enthousiast en dat was natuurlijk een groot geluk. Inez vroeg ons voor de eerste yogareis voor Happinez in een leuk hotel in Toscane. Het waren grote groepen en wij waren tevens reisleidsters: we deden echt alles. Dat was een goede ervaring! Veel deelnemers besloten daarna om bij ons de opleiding te gaan volgen en zijn ook in Huy geweest met Soulsisters.

Hebben de Soulsisters nog wensen en dromen?

WENDY: Dat we dit samen nog heel lang mogen blijven doen met hart en ziel. Het is een enorm geschenk. En zo veel mogelijk mensen in hun kracht zetten zodat ze daardoor hun eigen weg kunnen volgen.

SARI: Dat de Soulsisters ook altijd gewoon Sisters blijven.

Ze hebben het druk, en moeten alweer naar een volgende afspraak, op zondag nog wel. ‘Het is een soort van zakelijk,’ grappen ze. Van deze soulsisters gaan we meer horen!

Soulsisters: yogainlaren.nl (onder Yoga Activiteiten)
Yoga-academie Tula: yoga-academie.be
Tibetaans Instituut: tibetaans-instituut.org
Rooibosthee: sonnigdal.nl

---

Dit interview verscheen in de Yoga International van september/oktober 2016.

Het bord ‘Te koop’ in de tuin bij het huis van Wilna Eenkhoorn en haar man Wim in Amsterdam-Noord wordt weggehaald. Het huis is verkocht, ze staan op de drempel van een nieuw leven. Wilna is op weg naar meesterschap: ze is spiritueel genezer, doet al haar hele leven raja yoga, ze is NEI-therapeut en leidt inmiddels met grote roeping en passie Transformational Breath®-coaches op.

Wilna gaat met de flow mee, is diep en waar achtig, met een tomeloze energie en vrolijkheid. Ze is bescheiden, ook nog. Ik spreek haar na het volgen van het seminar Transformational Breath®, een intensieve zesdaagse training – dat moest om het te begrijpen, en te voelen natuurlijk. Ze is bezig met het laten uitkomen van haar droom, een eigen spiritueel centrum.

Je bent al ruim dertig jaar rajadocent. Hoe zien je ‘gewone’ lessen eruit?

Ik geef heel traditionele yogales, gewone hatha-lessen hier thuis op mijn ‘toverzolder’, zoals mijn leerlingen zeggen, wel met mijn eigen draai natuurlijk.

Ik doe al aan yoga vanaf mijn 17de. Ik heb sommige leerlingen al sinds die tijd bij me. Ik geef ook veel filosofie. Mijn lessen hebben altijd een thema, bijvoorbeeld op basis van de yama’s en de niyama’s of voor de gevorderden, de klesa’s – de bezoekingen. Zo blijf ik er zelf ook altijd mee bezig. Ik vind dat heel belangrijk.

Heel traditionele lessen eigenlijk: yoga is heilig. Ik gaf hier op de zolder vier lessen in de week – twee uur en een kwartier, en een half uur filosofie van Patanjali en half uur meditatie. En het loopt altijd uit. (Lacht.) Maar dat wordt straks allemaal anders, en nieuw, op onze nieuwe plek: paradijs op aarde in de Noordoostpolder: het polderparadijs.

Toegevoegde waarde Transformational Breath®?

Het is geen toegevoegde waarde. Het staat op zich. Ik heb hier mijn hele leven op gewacht. Als je je durft over te geven is dat het allermooiste cadeau wat je jezelf in dit leven kunt geven. Ik ben vooral spiritueel genezer en je kunt met TB® alles opschonen, tot op celgeheugen niveau: het is werkelijk een ‘short cut naar verlichting’. Ik moet er vaak bijna van huilen, zo mooi is het.

De adem is meer therapeutisch, dat wordt anders ingezet dan yoga. Mijn rajayogaleraar (verder een heel goede leraar) zei altijd: ‘Emoties, daar doen we niet aan.’ Vandaar ook dat oude beeld van de dromerige, afstandelijke yogi. Maar samyama betekent nota bene samenvallen! De focus, de observatie en het voelen. Die emoties zijn vreselijk belangrijk, die moeten verwerkt worden. En dat doen wij niet genoeg. TB® is een meer precious proces, veel voorzichtiger en liefdevoller en kwetsbaarder. Wel zet ik TB® natuurlijk in vanuit mijn yoga achtergrond.

Zijn het vooral yogamensen die de opleiding komen volgen?

Nee. Iedereen neemt zijn eigen achtergrond mee in het ademwerk. Er is wel steeds meer interesse uit de yogahoek en van mindfulnesstrainers, maar ook vanuit de reguliere gezondheidszorg krijg ik artsen, psychologen en psychotherapeuten, die op zoek zijn naar verdieping. TB® en vooral dus de adem biedt dat. Ze zien dat het werkt. Je lost je oude patronen heel snel en effectief op.

Hoe kwam ‘de adem’ op je pad?

Er kwam iemand op yogales, die wilde ademwerk gaan doen en door mij getest worden [red: met NEI, dat is kinesiologie, spiertesten] of die adem voor haar werkte: en dat gaf een positieve uitslag. Ik zag haar daarna in korte tijd opeens veranderen van een zielig vogeltje in een prachtige zwaan. Ik was stomverbaasd, daar moest ik alles van weten. Ik ging meteen naar de jongen die toen TB® gaf en het was een openbaring!: ik was nog nooit eerder zo diep in meditatie geweest en zo diep in contact met mijn essentie.

Nog even voor mensen die TB® niet kennen: wat doet het?

Het is een heel intens proces: het gaat veel sneller dan therapiesessies. Met de ademsessies ruim je in een snel tempo je onverwerkte pijn op, kortgezegd: je creëert met de adem een hoogfrequent veld waarmee negatieve gedachten, emoties en trauma’s uit je onderbewuste losgetrild worden, die als vanzelf oplossen uit je geheugen.

Dat klinkt prachtig, maar zegt me niet zoveel.

De TB® werkt door in alle lagen van je zijn. Fysiek, emotioneel-mentaal en spiritueel. We brengen je langzaam terug naar een zachte verbonden ademhaling, zoals een baby ademt. Emotioneel laat de adem allerlei oude onverwerkte emoties uit het onderbewuste naar boven komen en daar ga je doorheen ademen. Opnieuw doorvoelen en dan accepteren. Dit zorgt voor acceptatie, integratie en transformatie van al je belemmeringen en klachten en brengt je naar je kernkwaliteiten en naar eenheid. Zo sta je meer ontspannen, blij en in je kracht in het leven.

Ja, en dan spiritueel: de adem brengt je in contact met wie je werkelijk ten diepste bent; het contact met wat ik ‘spirit’ noem zorgt voor een nieuw vertrouwen, rust en zelfwaardering. Als je dan na het opruimen echt gaat ontspannen, krijg je meer energie.

Zoooo mooi wat er gebeurd met mensen, het is zo… echt! Ik kan het niet anders zeggen.

Niet al je coaches zijn ook ‘spiritueel’ genezer, zoals jij. Wat is dat dan voor jou?

Ik was altijd al heldervoelend en tijdens mijn zwangerschap kreeg ik echt heldere vermogens. Ik heb van alles gedaan om die heldere vermogens verder te ontwikkelen en in banen te leiden. Ik zet NEI-therapie in [red: NEI is de methode van Roy Martina] als mensen niet zo makkelijk bij hun gevoel kunnen komen. Maar bij alles wat ik doe, gaat het om het helen van de tere kinderziel.

Dat klinkt inderdaad nogal therapeutisch

(Lacht.) Ja, maar bedenk wel, íeder kind is afgewezen en probeert zijn kinderziel te beschermen. Dan gaan mensen zichzelf afwijzen, want dat doet minder pijn. Íedereen wil aandacht en liefde. Elk kind voelt zich verantwoordelijk voor het geluk in het gezin en gaat daar zijn best voor doen.

Er is niks mis met ‘therapeutisch’ als je wilt groeien. Dat is goed voor iedereen. Echt, we zijn niets anders dan kinderen op zoek naar liefde. Zo simpel is het. TB® brengt je langzaam terug naar de staat van liefde, de tijd dat alles om liefde draait. Dat heb jij ook ervaren tijdens die weekends.

Ja. Dat heb ik zeker ervaren. Nooit gedacht dat ik zoiets zou doen trouwens en dat ik zo emotioneel zou worden. Maar die eerste keer durfde ik ook omdat ik je ken en totaal vertrouwen in je had. Dat is misschien jouw x-factor Wilna.

(Dat vindt ze grappig.) Zo zie ik mezelf helemaal niet. Maar ik zie nu eenmaal wat er moet gebeuren. Elke TB®-coach is heel goed opgeleid en neemt zijn of haar eigen kwaliteit mee, op zijn of haar eigen manier. De mensen die ik heb opgeleid en zelf coach zijn geworden en meehelpen bij de weekends en de opleiding zijn fantastisch! Ik moet er bijna steeds weer van huilen hoe hecht we allemaal zijn als we met ons prachtige werk bezig zijn. Een echte ademfamilie.

Wanneer wist je dat je dat helderziende in je had?

Toen ik nog heel jong was, merkte ik dat ik anders was dan andere kinderen; dat ik geen vragen stelde, dat ik van alles al wist. Een tante zei: ‘Je bent net als je vader, jullie kunnen door de dingen heen zien.’ Ik weet nog dat ik op m’n kop kreeg omdat ik iets wist wat ik niet kon weten. Op school liep dat totaal uit de hand. Ik kreeg straf en vond dat zo onrechtvaardig. Drie meesters moesten mij na de beschuldiging krijsend van een hek trekken. Daarna wilde ik er niets meer van weten, heb ik me ervoor afgesloten tot ik zwanger werd op mijn 25ste van mijn eerste kind. Toen kwam het terug en het heeft me sindsdien niet meer verlaten. Ik blijf me door ontwikkelen, op weg naar meesterschap. Het is ook heel belangrijk om dat met gelijkgestemden te delen, anders verwatert het. Ik heb dertien jaar een verdiepings-yogagroep gehad waarmee we samen op weg naar meesterschap waren. Je kunt je ook toetsen, laven en optrekken aan de anderen. Toen kwam TB® op mijn pad en uit die groep zijn nu vijf mensen ook ademcoach en trainer. Het gaat over bewustzijn en blijven, en dat toepassen in het dagelijks leven. Het is helemaal niet makkelijk, daar heb je gelijkgestemden voor nodig, om je te spiegelen in een sangha [red: meditatiegroep]. Met elkaar in stilte zijn, maar ook met elkaar in contact en elkaar krachtige vragen stellen.

En Wilna persoonlijk? Wat is je sterkste punt, en zwakste?

(Gedecideerd.) Onuitsprekelijke liefde is mijn belangrijkste tool. Dat ik anderen voorop zet. En ik durf echt werkelijk over álles te praten. Ik kan niet tegen gebabbel over niets en ik houd erg van stilte en meditatie; niet iedereen kan daar tegen. O ja, ik kan ook geen nee zeggen.

Ik vind je heel wijs. Als je zoveel weet als jij. Zou je zeggen dat jij zelf ‘klaar’ bent?

Nee! (Lacht.) Helemaal niet. Ik kom er steeds meer achter dat de grote boosdoener het ego is en blijft, ook bij mij. Ik heb er zeker zo’n twee keer per jaar weer last van. Ga maar eens een tijd met je familie op vakantie, dan komt er weer van alles op, waar je dan weer naar mag kijken en uitpluizen waar jij zelf nog op zit te zwoegen.

Hoe zit dat dan met ons ego?

We reageren meestal op onze eerste emotionele prikkel met een actie of reactie. Maar die emotie is eigenlijk de reactie van het kind, het gekwetste kind. Het is de kunst om dat te begrijpen en te gaan zien, en er dan van los te komen. Dat is soms best eenzaam en niet zo makkelijk, dat duurt wel even. Dat moet je snappen. Je gaat het pas zien als je terug gaat kijken. Dezelfde inzichten komen steeds weer terug en dijen dan uit, dan ga je nog meer inzien. De sleutel is acceptatie.

Ik zie het zo: je bent een ruwe diamant en daar blijf je je hele leven aan polijsten. De trigger is liefde en de kunst is om dat steeds te blijven zien.

De adem leert je dat die emoties een spiegel zijn, waar je in kunt kijken. Als je die spiegel durft te pakken en durft te kijken naar wat hij je wil laten zien, dan kun je de boodschap (de emotie) loskoppelen van de boodschapper (degene die dat triggert).

Het is lastig het in woorden te vatten, je moet het meemaken. Maar ik ben zeer onder de indruk. Ik had het niet begrepen als ik niet had meegedaan. Ik vind het een mindblowing ervaring! Het is openend… en bevrijdend. Ik voel me nu rustiger en meer gefocust.

Jullie gaan hier weg. Hoe gaan jullie nu verder?

Ik wist al lang dat dit huis hier niet mijn plek was, dat het tijdelijk was. Ik wist niet waar ik naar zocht, maar we hebben het gevonden. Het ligt aan het IJsselmeer net voorbij Urk. Ik noem het het polderparadijs. Het is er werkelijk fantastisch, zo groot; alles kan daar. Het wordt een prachtige woonseminarlocatie, met wellness, heerlijk eten van (echtgenoot) Wim, een zwembad om heerlijk te zweven in warm water, we gaan er sangha’s organiseren en nog veel meer! [Red: Echtgenoot Wim is er inmiddels bij komen staan aan het eind van de fotoshoot: Wim loopt te plagen en te grappen en ze doen lief. Wim doet niet aan TB®, ‘ik drum’.]

Wim: ‘Ik voel me weer helemaal jong en vol energie en zo geïnspireerd over dit project. Al die ruimte, we kunnen daar echt álles doen wat we willen.’

Wilna: ‘Ik heb het gevoel dat dit het is, wat ik al die jaren heb gezocht. Die prachtige plek, waar we alles kunnen creëren en waar iedereen kan komen. Een plek voor mijn sangha’s.’

De liefde wordt hier duidelijk in praktijk gebracht. Lees volgend jaar in YI meer over Wilna in het polderparadijs.
paradijsopaarde.nu

---

Waar komt TB® vandaan?

Babaji Haidakhan heeft de kracht van de adem in het Westen geïntroduceerd. Het idee is om de adem bewust in te zetten als purificatietechniek. Alle zielservaringen en alle herinneringen verschuiven; je ruimt op.

Grondlegster van de TB®-methode is de Amerikaanse Judith Kravitz, die de methode ontwikkelde toen ze zichzelf daarmee van keelkanker genas. Zij heeft het geleerd van Leonard Orr, en die het heeft het weer van Babaji. Judith deed al adem- en emotioneel lichaamswerk, en heeft het met TB® tot een complete methode ontwikkeld.

TB® is coaching-gericht, en hands-on. We werken ook met affirmaties, om je onderbewustzijn te herprogrammeren, dat werkt zeer krachtig in de praktijk. De meeste mensen leven maar op dertig procent van hun kunnen en capaciteiten. Een derde van je voeding is de adem. Elke keer als je schrikt, zet je je adem vast, dat kun je zien aan hoe iemand ademt. Het zegt ook iets als de adem op een bepaalde plek niet meedoet.

Via de ademanalyse kun je zien waar de adem wel en niet komt en waar je kunt ontspannen in de uitademing. Het doel is een vrij adempatroon te ontwikkelen. Wij ‘lezen’ het adempatroon, en daar gaan we mee aan het werk.

---

Dit interview verscheen in de Yoga International van september/oktober 2016.

Karianne Kraaijestein richtte in 2015 YogaFest op, een jaarlijks grootschalig yoga event. Daarvoor gaf zij haar baan als directeur van het pr-kantoor Fresh Communications op.

Karianne Kraaijestein

Leeftijd/waar geboren
44 jaar, Zuid Korea

Opleiding
Bachelor communicatie, master public relations

Beroep 
Founder YogaFest Studio en YogaFest Amsterdam 

Passie (naast yoga)
Kunst, reizen, films, literatuur

Eigen practice
Ashtanga en meditatie

Hoe is het ooit begonnen, die kiem voor het starten van YogaFest?

YogaFest Amsterdam is ontstaan vanuit een gevoel dat het tijd was voor een yogafestival in Amsterdam met een internationale uitstraling. Een hoog kwalitatief festival dat het beste van Amsterdam en het internationale verenigt en daarbij yoga in de breedste zin van het woord toegankelijk maakt voor zowel beginners als zeer ervaren yogi’s. Verschillende stijlen, verschillende docenten, van traditioneel tot progressief, van fysiek tot meditatie. Kortom, een eclectische mix waarbij de essentie van yoga centraal blijft staan. Het nu, verbinden en jezelf ontdekken.

Er was geen uitgedacht plan op papier, geen vergaderingen of overleg. Eind november 2014 ontstond het bij mij spontaan van binnenuit en begin juni 2015 stond het festival. Het was een rollercoaster van een half jaar want dit liep naast het runnen van mijn communicatiebureau waar ik met mijn team voor grote lifestyle klanten werkte. Ik had weinig ruimte om na te denken, maar wel het gevoel dat dit nu moest gebeuren vanuit intuïtie, lef en het hart.

Wat zou je benoemen als jouw beste kwaliteiten?

Als kind had ik de bijnaam kwikzilver. Daar stond ik nooit echt bij stil, maar dit bijzondere metaal heeft een aantal eigenschappen die mij wel goed beschrijven: levendig, beweeglijk, vloeibaar en verbindend. Daarnaast zijn wilskracht, veerkracht, passie, loyaliteit, integriteit, nieuwsgierigheid en wijsheid eigenschappen die de kern vormen van mijn zijn. Ongetwijfeld omdat deze in de basis aanwezig zijn en door levenservaringen versterkt en aangesproken worden.

Kun je je het moment of de gebeurtenis herinneren dat je dacht: dit is een teken, nu moet ik actie ondernemen?

Yoga heeft langzaam maar zeker een vaste plek gekregen in mijn dagelijks leven en dat is iets wat ik nooit had kunnen bedenken toen ik zestien jaar geleden mijn eerste yogalessen volgde toen ik zwanger was van mijn dochter. Een alternatieve keus omdat ik een ‘pufclub’ heel suf vond, maar me wel realiseerde dat ademhalingstechnieken en connectie maken met mijn lichaam zinnig was in deze fase van mijn leven. Het duurde echter nog wel heel wat jaren voordat yoga echt een vaste plek kreeg omdat andere zaken voorrang kregen: opvoeden kind, carrière, liefde voor extreme sporten. Maar vanaf het moment dat yoga een dagelijks onderdeel van mijn leven werd, kwam alles in een stroomversnelling en was het onvermijdelijk dat yoga op een bepaalde manier centraal zou komen te staan. Zonder daar gedachten over te hebben over hoe dan. Voor het eerst in het leven laat ik zaken organisch ontwikkelen, maar als zich iets bijzonders aandient, neem ik wel direct actie als het voor mijn gevoel klopt.

Wat is het moeilijkste moment dat je hebt meegemaakt? Of twijfel: moet ik het wel doen? Kan ik dit aan?

De keus om mijn bedrijf Fresh Communications na elf jaar te beëindigen en voor yoga te kiezen, nam ik met mijn hart. En terwijl ik wist dat het de juiste keus was, kwamen daarna de twijfels. Waar ben ik aan begonnen? Wat gaat er dan hierna komen? Afscheid nemen van mensen van mijn bedrijf, maar ook afsluiten van een periode van ruim twintig jaar in het vak dat zo centraal stond in mijn leven. En wat als mijn yoga avontuur niet lukt. Wat dan? Zekerheden loslaten en afscheid nemen, is zeker geen eenvoudig proces en bracht dan ook donkere momenten in mij omhoog, omdat ik door mijn eigen angsten moest gaan.

Heb je tegenslag ervaren? Of strijd met iemand? Of jezelf… :-)) Heb je toen iets moeten overwinnen?

Tegenslag ontstaat vanuit verwachtingen, die je hebt van jezelf, van mensen, van de wereld, vanuit bepaalde ideeën.

En het interessante van zo’n nieuw avontuur en het verlaten van mijn comfortzone is dat ik weer zoveel nieuwe ervaringen krijg, ontdekkingen doe en mezelf nog beter leer kennen en accepteren. En natuurlijk is de wereld niet rooskleuriger en mooier, maar mijn creativiteit en mijn zijn krijgt veel meer ruimte en dat is de mooiste winst die je kunt krijgen.

Heb je nog dromen voor de toekomst?

Je volgt je hart, je inspiratie, hoe doe je dat? Stilstaan, ruimte creëren, loslaten en liefde in al zijn facetten toelaten is mijn dagelijkse inspiratie. Inspiratie die leidt tot geven zonder mezelf te verliezen of dat nu aan werk of anderen is.

En hoe mooi is het dat yoga dat kan geven en dat YogaFest daar een stukje aan mag bijdragen.

yogafestamsterdam.com

---

Dit interview verscheen in de Yoga International van september/oktober 2016.