Auteur: Marciel Witteman

8 mei 2017-  Om 4.00 uur in de ochtend hoor ik in de verte het geluid van de hoorn. Het is nog zo lekker warm in bed en eigenlijk wil ik niet op staan. Ze zeggen door te blazen op de schelp ontstaat de oerklank AUM, het vertegenwoordigd de wereld en de waarheid daarachter. Voor mij betekent het opstaan je bed uit, tijd voor meditatie en aarti.

Als ik me gewassen heb en warm aangekleed loop ik naar de tempel om daar eerst een groet te brengen aan de leraren. Er hebben in deze ashram twee grote leraren geleefd en een ervan, Narvada Puri ook wel Mataji genaamd heb ik mogen kennen. Ik heb vanaf 2006 tot de dag dat zij het lichaam verliet (2014) les van haar gehad. Ik geef een klapje tegen de bel die een hard geluid maakt en ik maak een diepe buiging, een mooie bloem net uit de tuin geplukt leg ik neer aan de voeten van de leraren en loop daarna naar de afbeelding van Ganesha om ook daar een diepe buiging te maken.

Toen ik hier in 2006 voor het eerst kwam vond ik buigen echt niet gemakkelijk en dit heb ik dan ook de eerste jaren niet gedaan. Maar nu buig ik diep, mijn ego vindt het nu heerlijk om te buigen het maakt het leven een stuk makkelijker. Diep respect voor alles wat leeft en alles wat er is.

Het is nu tijd om naar de vuurplaats te gaan, Dhuni noemen ze dit. Het is hier heerlijk warm en de rituelen gaan hier door. Een diepe buiging van dankbaarheid en respect naar het vuur en naar de leraren die onder ons zijn. Dan vind ik mijn plekje om te zitten. Mijn mala gaat van mijn nek en neem ik in mijn hand om met de mantra Om Namo Shivaya naar binnen te keren. Naar de wereld voorbij de uiterlijke wereld. Het wordt stiller en rustiger in mij. Mijn ervaring is dat op dit tijdstip mediteren echt beter werkt dan later op de dag. Dan staat mijn denken veel te veel op actief en duurt het heel lang voordat ik stiller wordt. Maar op dit tijdstip is het echt anders.

Om 5.00 uur starten we met chanten, het zingen van prachtige liederen, waarin alle kwaliteiten van het leven worden aangesproken. Het opent de zintuigen. Na ongeveer een half uur chanten ontvang je een heerlijke beker Chai (Indiase thee) dit geeft een enorme energiebuster. De mala komt weer te voorschijn en nu chanten we met ze allen nog 108 keer een mantra die bij de dag hoort. Iedere dag heeft zijn eigen kwaliteiten en dus ook zijn eigen mantra. Met elkaar hardop chanten geeft een diepe verbintenis met jezelf en ieder, alles om je heen. In het begin vond ik het altijd erg zwaar, maar naar mate je het vaker doet leert het je geduld, vriendelijkheid en beter te zitten in de meditatiehouding.

Rond 6.00 uur is er een moment rust of tijd voor je eigen practise. Ik kruip meestal even mijn bed in voor Yoga Nidra. Warm worden en nog even rusten want om 7.30 uur start de yogales.
In een prachtige shala , yogaruimte, worden hier drie verschillende yogalessen gegeven. De Suksma Vayam serie, de Yoganga Abhyasa serie en hathales. Verschillende leraren geven verschillende lessen. Erg leuk en leerzaam.

Vandaag krijgen we les van Ganga de zoon van de twee grote leraren. Zijn lessen zijn speels en tegelijk pittig. De Yoganga Abhyasa serie is een complete serie waar het lichaam aangesproken wordt om de ruimte te vinden die het is. De adem helpt hierbij. Iedere yogales vind ik confronterend, eigenlijk vind ik het op mijn mat altijd zwaar maar zodra ik er af kom geniet ik van de ruimte die het me iedere keer weer brengt in mijn hoofd en het lichaam.

Om 10.00 uur is het tijd voor een heerlijk ayurvedisch ontbijt. Genietend van de eerste zonnestralen en de heerlijke geluiden en geuren van India starten de activiteiten.
Het Karma yoga begint. Activiteiten zonder gehecht te zijn aan de vruchten of de resultaten.
Ik vind het altijd heerlijk om met de was aan de slag te gaan. In een ashram is altijd veel was en boven op het dakterras kan ik genieten van het buiten zijn en ondertussen mijn acties in dienst te stellen van de gemeenschap. Er zijn mensen actief in de keuken, aan het schoonmaken van de eetzaal en yogazalen maar ook zie ik mensen druk bezig in de tuin en de bij de koeien poep scheppen. De dag is duidelijk begonnen.

Om 12.30 uur gaat de gong drie keer dit betekent eten! Echt heerlijk warm eten staat er op ons te wachten. Alles is veganistisch, de meeste groenten komen uit de eigen tuin en de koeien voorzien ons van verse melk waar van alles van wordt gemaakt. Alles is zo zuiver en eerlijk.

Na het eten is het rust tijd, het lichaam krijgt de tijd om het eten te verteren. Op verschillende plekken zie je mensen een plekje vinden in de schaduw om te rusten. Het wordt weer even stil en vredig alleen de jungle die direct aan de ashram ligt is volop in beweging. Om 14.00 uur ontvang ik een heerlijke ayurvedische massage van Mauni, zij is als een moeder voor mij, haar handen zijn zacht en stevig en in een uur tijd kneed ze mijn hele lichaam en zak ik weg in een diepe ontspanning.

Om 16.00 uur gaat de Gong weer, dit is het sein dat de filosofieles begint. Vandaag is er een les over de leer van Vedanta, maar ook de Sutra’s van Patanjali en de Bhagavad Gita worden hier bestudeerd.
Het is een les van luisteren en de wijze lessen integreren in het leven. Stapje voor stapje ga je vooruit. Ik ben altijd blij om te horen dat het niet belangrijk is het doel te halen, maar te genieten van het pad wat je bewandeld. Dit maakt het voor mij prestatieloos. Ik voel dat ik meer en meer dichter bij mezelf kom, maar weet nog niet helemaal wat dit betekent en dat is ook prima. Ik kan iedere keer dezelfde les horen en iedere keer denk ik weer ‘O ja, dat was ik weer even vergeten.’ Ik weet het maar ergens vergeet ik het steeds maar weer. Wat fijn dat ik nu drie weken weer alleen maar hier mee bezig mag zijn.

Om 18.00 uur gaat de zon onder en in stilte beëindigd de filosofieles en stappen we de eetzaal in waar een lichte maaltijd op ons wacht. Om 19.30 uur is er avondaarti, het zingen bij de dhuni als een dankbetuiging voor de dag en het welkom heten van de avond en nacht. De dag eindigen we in de prachtige tempel. Om 21.00 uur gaan de lichten uit… Om Shanti shanti shanti…

Journaliste Charlot Spoorenberg maakte een vlotte video-impressie van het Yoga Festival Terschelling. Ook stelt ze kort alvast een vraag aan Indiase yoga master Vijay Gopala, die ze interviewde voor Yoga International (verschijnt in het issue sept/okt).

(Bekijk onderstaande video)

Zaterdagochtend om halfvijf loopt de wekker af en kan de dag gaan beginnen. Vorig jaar zaten we in een huisje dicht bij de grote bel en werden we daar ’s morgens door gewekt, nu zitten we verder weg en wordt voor alle zekerheid de wekker gezet. Van het tijdsverschil heb ik deze keer niet zoveel last, het is hier drie en een half uur later, dus eigenlijk echt midden in de nacht als je opstaat, maar het voelt niet zo.

Moeilijke mantra’s zingen

De dag begint in de Ashram altijd met het zingen van de morning prayers in de meditation hal. Het zijn ingewikkelde mantra’s die ook nog eens met een Indiaas accent worden gezongen, dus meezingen is niet zo eenvoudig. Ik ken inmiddels de Guru Prayer waarin alle Guru’s worden bezongen: Brahma, Vishnu en Siva. In het tweede deel hiervan worden als Guru’s bezongen: Patanjali, Vyasa en Swami Rama. De Peace Prayer is bekend: ‘Om asato ma sad gamaya, tamaso ma jyotir gamaya, mrtyor ma amrtam gamaya’. De melodie is anders dan ik gewend ben, maar na een paar keer meedoen lukt het wel. Deze mooie mantra kun je vertalen als: ‘breng mij van de onwerkelijkheid en de leugen naar de werkelijkheid en de waarheid. Breng mij van de duisternis naar het licht’. ‘Om Santih, santih, santih (ohm, vrede, vrede, vrede)’. Daarna volgen nog een aantal mantra’s waarvan ik de ‘Prayer for harmony between teacher and student’ ook erg mooi vind. ’Om saha nav avatu, saha nau bhunaktu, saha viryam karavavahai, tejasvi nav adhitam astu, ma vidvisavahai, Om santih, santih, santih’. De vertaling: ‘moge Het (Brahman) ons allebei beschermen. Moge Het (Brahman) ons beide voeden. Moge wij samen spirituele kracht creëren. Moge wat we samen bestuderen schitterend zijn. Moge wij elkaar niet haten. Ohm, vrede, vrede, vrede’.

Nieuwe yoga-vorm ontdekken

Na de kriya yoga en het ontbijt (heerlijke griesmeelpap!) kijken we wat er op het programma staat voor vandaag. Om 10 uur yoga met iets ervoor geschreven dat we niet goed kunnen lezen. Blij lopen we naar de meditatiehal want een nieuwe vorm van yoga ontdekken is altijd leuk. Een aantal andere gasten zit er al klaar in donkere kleding, in plaats van het traditionele wit. Er wordt uitgelegd wat het werkschema is, haha, karma yoga dus. We trekken ook oude kleren aan en gaan aan de slag om de yogamatjes te soppen. Dat is geen overbodige luxe want ze zien er smerig uit en ruiken ook niet al te fris. Onder het poetsen bedenk ik me dat ik bij onze yogaschool iemand betaal om dit werk te doen, en nu mag ik zelf aan de slag! Geen probleem want het zonnetje schijnt heerlijk en we kunnen de matjes in de zon te drogen leggen. De dekens worden uitgeklopt, de zaal gestofzuigd en de ramen gezeemd. We doen dit met een groep van ongeveer tien mensen met allemaal een verschillende nationaliteit. Na de lunch is er tijd om te rusten en val ik meteen in een diepe slaap, heerlijk om zo tot mezelf te komen!

Meditatie niet zo comfortabel als thuis

Om vier uur is er tijd voor thee, de chai tea zit in een grote ketel en is ontzettend heet, dat is lastig want de yogaklas begint om kwart over vier en die willen we niet missen! Het is een heerlijke les van een jonge Indiase leraar die we vorig jaar ook hebben ontmoet. Zonder moeite volgen we de les van anderhalf uur en gaan klaar zitten voor de stiltemeditatie. Het zitten blijft wel een probleem, het lukt me nog niet om een heel uur in dezelfde positie te blijven. In de Ashram zit je traditioneel op een paardendeken die in een harmonicavorm wordt gevouwen. Thuis gebruik ik de deken niet, daar hebben we een comfortabel meditatiekussen. Mijn heupen en knieën zijn daarom tijdens de lange zit veel aan het protesteren en ik probeer dat zoveel mogelijk te negeren. Ik merk dat de overgang niet de ideale periode is om lang in een halve lotus of meditatiezit te zitten, ik heb meer last van mijn gewrichten dan vorig jaar en moet regelmatig even gaan verzitten. Toch verstoort dat mijn meditatie niet, ik merk dat ik wel anders ga zitten, maar er meestal toch in kan blijven. Dat is wel weer verbeterd vanwege de dagelijkse thuismeditatie.

Avondmantra’s sluiten de dag

Op het avondprogramma staat Kirtan, gezamenlijk zingen. De leraar heeft een djembé en wie wil kan vrolijk meedoen met instrumentjes. Als je wil mag je iets voorzingen en het lukt me zowaar om ‘Jaya Jaya, Devi Mata’ te zingen voor de hele groep, toch wel spannend als iedereen zo naar je zit te kijken. Drie Russische dames zingen een lied in hun eigen taal en ook een Japans meisje zingt iets voor. Hara Krishna komt ook nog voorbij en het uur is zo voorbij. Daarna meteen de avondmantra’s erachteraan. Terug in ons huisje zijn we eigenlijk zo moe dat we meteen naar bed gaan. Niet te geloven na zo’n dagje ontspannen!

Vandaag is het een dag van reizen en wachten. Om kwart over 8 staan we buiten bij de taxi voor onze laatste rit met Sabhi. Hij heeft een adresboekje met namen van andere buitenlandse gasten die hij heeft rondgereden en laat dat zien.‘Paul is mijn vriend’ zegt hij, ‘die woont ook in Holland’ en inderdaad staat er een Paul in het boekje die in Rotterdam woont. Nog meer namen en adressen van andere gasten staan er in en ik schrijf onze namen erbij, niet het volledige adres en ook niet mijn telefoonnummer. Ik vind het een aardige man, maar om contact met hem te onderhouden als we terug zijn hoeft nou ook weer niet.

Vliegtuighoppen

We worden afgezet bij het vliegveld van Jaipur en geven Sabhi een flinke fooi, het was verbazingwekkend om te zien hoe hij overal moeiteloos de weg wist en zonder kleerscheuren door het drukke Indiase verkeer kon manoeuvreren. Dat mag best beloond worden, we hebben een richtprijs gehad hoeveel je een gids en een chauffeur moet bijbetalen, want dat is hier gebruikelijk. En nu het volgende avontuur: hoe werkt alles hier op een lokaal Indiaas vliegveld? Arjen heeft gisteravond veel moeite gedaan om onze boarding pass te printen, je kan de code ook op je telefoon laten zien, maar we nemen liever het zekere voor het onzekere, ze zijn hier nogal erg bureaucratisch. Alles verloopt zonder problemen en we wachten op het vliegtuig naar Delhi. Het is een klein propellervliegtuig met aan twee kanten rijen stoelen. Je zit er maar een uurtje in dus alles gaat heel snel, je krijgt meteen een broodje, het wordt daarna weer opgehaald en dan ga je al weer landen. Ook in het volgende vliegtuig gaat dat precies hetzelfde: opstijgen, zelfde broodje, ophalen en landen. Ik bedank voor de broodjes, het eten in een vliegtuig is meestal niet zo geweldig en dit ziet er echt niet lekker uit. Het wachten in Delhi duurde best lang, het vliegschema was al een paar keer veranderd en toen ook nog een flinke vertraging.

Weer terug bij de Ashram

De chauffeur die ons in Dehradun komt ophalen is dan ook niet blij. Hij haast zich door het verkeer en levert ons zo snel mogelijk af bij de Ashram in Rishikesh. We zijn er en herkennen de stalletjes op straat en de gebouwen, dan door het hek met bewaking het terrein van de Ashram op. Bij de receptie kunnen we meteen weer papieren gaan invullen, daar zijn ze hier in India dol op. Bij elk hotel en na elk uitstapje krijg je een uitgebreid formulier waarop je al je gegevens moet invullen, we zijn er inmiddels aan gewend. Na het invullen worden we begroet door Lea, we kennen haar nog van vorig jaar, zij is de contactpersoon en weet alles over de Ashram en het programma. We hebben deze keer een cottage in het midden van het terrein, dichtbij de Meditationhal, dat is erg fijn. Nadat we ons geïnstalleerd hebben in het huisje kunnen we meteen mee gaan doen met de middagmeditatie. Het is heerlijk om hier weer te zijn, we zien een aantal bekende gezichten van docenten en medewerkers van de Ashram. De stilte meditatie is weldadig na alle indrukken en lawaai van de afgelopen dagen. Ook de maaltijd daarna smaakt prima. Het avondprogramma valt tegen, het is een beginnersles over de Bhagavad Gita. We gaan morgen even uitzoeken wat het programma is voor gevorderden want een uur luisteren naar een introductieverhaal over de Bhagavad Gita is voor ons niet zo interessant.