Oona Giesen (52) deed al yoga vanaf haar achtste. Haar moeder was een bekende yogadocent in Amsterdam, nog opgeleid door B.K.S. Iyengar zelf. Oona studeerde ooit communicatiewetenschappen en deed marketing, maar daar gruwt ze van, en vooral ook in de yogawereld.
‘Om goed les te kunnen geven moet je, naast de benodigde ervaring en kennis, ook authentiek durven te zijn, niet alleen maar kopiëren…..anders word je een slap aftreksel van een ander…’ beweert ze. Oona is iemand die een duidelijke mening heeft, vooral als het over yoga gaat.
Beetje een yogalegende
In de twintig jaar dat Oona op het eiland Paros woont, is ze ‘vergriekst’, en dat bedoel ik heel positief. Het drukke Amsterdamse zit er bij haar niet meer bij, de lome warme zon zit er in, dat voel je. We kenden elkaar nog niet persoonlijk, alleen van horen vertellen, want we hebben wel gemeenschappelijke vrienden. Maar daarnaast is Oona is ook een beetje een yogalegende. Zeker in Nederland.
Omdat haar moeder Jeanne Buntinx een bekende, en een van de eerste (Iyengar) yogadocenten in Nederland was, is er bij Oona sprake van de zogenaamde paplepel. En het eerste wat me tijdens het workshopweekend dan ook opvalt is de totaal ongecompliceerde gezellige sfeer, en het gemak waarmee Oona zich tussen de vijftien leerlingen met zeer verschillende yoga ervaringsjaren door beweegt.
Die ervaringsjaren, overgoten met een sausje warm Grieks eilandgevoel, maakt dat je de technisch zeer goed onderbouwde yoga als makkelijk en licht ervaart. Dat is niet altijd zo bij op Iyengar gebaseerde lessen. Bij Oona voelt het allemaal heel… gewoon, in de goede zin van het woord.
Yoga op Paros
Voor de workshop start vertelt ze dat ze veel internationale leerlingen op Paros krijgt voor haar yogavakantie- en verdiepingsweken, waarbij wordt gewerkt met tools, en daardoor ook heel geschikt zijn als bijscholing voor leraren die werken met tools die ze nog niet kennen. Ze geeft inmiddels meestal les in het Engels, zo ook dit yogaworkshopweekend. Niemand heeft daar bezwaar tegen. Veel van haar leerlingen zijn al bij haar uit de tijd dat ze nog in Amsterdam haar eigen studio had; nog iets wat de gemoedelijke sfeer verklaart.
We doen van alles: ademhaling en ontspanning aan het begin en einde van de lesdagen, en Oona loopt gestaag een groot aantal asana’s door. Ze is precies en heel oplettend en kijkt en loopt veel rond om correcties en technische aanwijzingen te geven. Alles op een relaxt tempo, maar echt never a dull moment.
Yogadocente Oona weet raad
Ik vind haar aanwijzingen bij de meer complexe houdingen, zoals Virabhadrasana (Krijger), Virasana (Held) en Trikonasana (Driehoekshouding), inzichtgevend. Het vloeiend organische afwisselen van krachthoudingen naar passieve houdingen als Baddha Konasana (Vlinder) en Balasana (Kindhouding), en ondersteunde restorative houdingen met bolster, geven een heel prettige dynamiek in de gevoelservaring deze twee dagen. Ook komen de houdingen in dag twee weer terug met een verdiepend element. Heel leerzaam én heerlijk.
Verder valt me op dat Oona relatief vaak waarschuwt – ‘in my opinion…’ – om vooral op te passen voor knieblessures en de nek te ontzien. En dat is eigenlijk heel erg terecht: Hoe vaak hoor je van mensen dat ze knie- of nekproblemen hebben gekregen na een yogales.
Oona is een karakteristieke docente, houdt niet van flauwekul, heeft humor, met een no-nonsense you get what you see-sfeer; hatha gebaseerd op Iyengar: straight en goed! Het workshopweekend was geweldig.
Oona geeft het hele jaar door gewone lessen, workshops en yogavakanties op Paros. Ga voor meer informatie naar de website: www.yoga-paros.com
Een uur voordat de Cats on Mats yogasessie begint, ben je welkom om met een kop thee de katten te knuffelen. Met mijn grote liefde voor katten, stond ik als eerste voor de deur in Amsterdam. Na het desinfecteren van de handen kom ik terecht in een klein kattenparadijs. Kattencafé Kopjes is niet veel groter dan een doorsnee woonkamer. Met zes yogamatten is de ruimte dan maximaal gevuld.
De Cats on Mats yogasessies worden sinds enkele weken geven door yogi Anouk Snelders. Zij nam het stokje over van haar voorgangster, die naar India afreisde om zich te verdiepen in yoga. Snelders werd al snel geopperd als vervangster. De jonge yogalerares is dol op de katten. “De katten zorgen voor meer belevingen tijdens de yoga. Hun geluiden en bewegingen geven een extra dimensie aan de yogales,” aldus Snelders.
De yogales wordt afgesloten met een meditatie. Terwijl ik op mijn rug lig, legt Snelders over alle yogi’s een deken neer. Het is een kalm en vredig moment. Ik hoor steeds minder en laat zorgen en gedachtes voor later. Eenmaal teruggekomen uit de meditatie kijk ik om mij heen. Op het kussen achter mijn hoofd liggen twee katten te slapen. Op de vensterbank, in de kattenmanden: jawel overal liggen slapende katten. De druk spelende katten zijn mee op reis gegaan en lijken net als ons volledig gekalmeerd.
En dan realiseer ik me dat ik niet altijd op wil gaan in het geheel. Dat ik hier op mijn mat trouw wil zijn aan de grenzen van mijn lichaam, dat ik geniet van een standing bow, vooral als hij heel langzaam is opgebouwd. Ik voel een glimlach opkomen, vanuit een diepe tevredenheid. Aangekomen in Moskou bij mezelf. Na de les wissel ik nog wat handen en voeten gebaren uit met de docent en mede studenten, wat willen we elkaar graag verstaan, ik heb het gevoel dat we dat ook doen. Dat we eenzelfde taal spreken in onze commitment op de mat en het delen van asana’s ieder op zijn/haar eigen manier. Met een glimlach en een buiging dank ik de docent voor een enorm uitdagende les! En die wordt universeel beantwoord, Namaste Nadine van Bikram Yoga Moskou.