Categorie: Blogs

Lieve yogavrienden,

Die stormige geest wil helemaal niet liggen.

Dat ‘zitten’ doe ik ’s ochtends op een schapenwollen matje met een schitterende meerkleurige jak wollen meditatiedeken uit Tibet (voor minder gaan we niet) rond benen en heupen gewikkeld. De poes vindt het geweldig, die eist altijd heel opdringerig ook zijn plek onder de deken op. Dat klinkt suf, maar is het niet. Want onze creatieve mind (vooral de mijne) wil maar niet stil. En dit helpt nu eenmaal, het is mijn dagelijkse hoofddouche.

Vooral de laatste tijd, want het was weer retedruk, vooral met Yoga International! De cover bijvoorbeeld, die we met vereende krachten nog even last minute moesten maken kwam er niet vanzelf. Dat geeft stress, bij de hele redactie. Maar dan is het opeens allemaal klaar en zo mooi en het magazine weer een stukje beter. En dan genieten we na van het plezier en de verbazing nu we de dansende van Floortje Laan (Paaldansserie pag. 18) en haar vriend Koos Volkers (Op het matje pag. 8) beter leerden kennen. Zo hélemaal yoga, sexy, sprankelend met fun, voor mij voorbeelden van de Hogere Levenskunst.

Vaak blijkt stress, werkdruk of storm, juist heel mooi te zijn, zoals ook bleek tijdens het interview met de über-drukke enthousiastelingen The Fat Yogis Anat Geiger en Marcel van de Vis Heil. Lees hoe zij als echte soulmates hun gezamenlijke yoga-ondernemingsplezier beleven (pag. 12).

Maar dan: pats…! In dezelfde week was de begrafenis van onze goede vriend en columnist Bart Vleming, die plotseling toch nog ziek bleek te zijn en binnen twee maanden zomaar onder onze handen door wegglipte. Lees op de plek van zijn column (pag. 81) ons afscheidsstuk en een deel uit het gedicht van F. Starik, speciaal voor Bart geschreven.

Werkdruk en verdriet zijn dan weer uitdagende gevoelens om te combineren. En wij yogi’s willen de dingen eerlijk voelen, dus weglopen is dan geen optie. Op sommige momenten lijkt het dagelijkse leven dan heel banaal. Stormige gevoelens die allemaal heel oprecht en puur zijn, en misschien nog wel meer als je die zonder de ontwijkende monkey mind, een borrel, of andere afleiding, recht in het gezicht kijkt (Yoga off the mat pag. 37).

Nog meer fun, no-nonsense, doe-maar-gewoon met de immens populaire Texaanse yogi en actrice Adriene Mishler, door Charlot Spoorenberg exclusief geïnterviewd voor Yoga International (Yogahelden pag. 22).

En er staat natuurlijk nog veel meer in deze wintereditie om je samen met ons over te verbazen en verwonderen. Ditmaal een Yoga International om je aan te verwarmen in deze stormachtige koude maanden (Hot yoga pag. 54). Geluk en verdriet dansen en razen om ons heen in ons drukke bestaan. Dus: Houd je voeten warm en let op je nieren (Winterhulp pag. 36). Maar vooral: Eet, drink en geniet met elkaar de komende feestmaand (Mijn Franse keuken, Alain Caron pag. 70). En ook daarna natuurlijk, in de bezinningsmaand januari.

Heel veel liefs en leesplezier met deze tweede Yoga International alweer!      

Redactioneel commentaar uit Yoga International 2/2016 | Foto: Brigitte Kroone

PS We stellen feedback op Yoga International zeer op prijs; stuur je reacties naar:
•    facebook: facebook.com/YogaInternationalMagazine
•    twitter: @Yoga_Inter
•    instagram: @yogainternationalmagazine
•    e-mail: redactie Yoga International

Tekst en fotografie Rebecca Denekamp

Ik ben Rebecca Denekamp, moeder van 2 kinderen,  gepassioneerd van yoga en reizen. Voor YogaTrekking ben ik in vaak in de bergen te vinden om mooie plekjes te ontdekken, yoga reizen te begeleiden of yogales te geven. Afgelopen maand was ik voor YogaTrekking op Tenerife bij yoga retreat center, Mandala de Masca.

Het is 5 uur in de ochtend en mijn wekker gaat af. Ik heb eventjes een moment nodig om te realiseren waar ik ben en waarom mijn wekker op dit tijdstip af gaat. Vandaag ben ik wakker geworden in het piratendorp Masca op Tenerife. Een prachtig afgelegen dorpje wat heel lang onbereikbaar is gebleven voor auto’s. Gisteren heb ik samen met Hayo een heerlijke wandeling gemaakt vanuit ons verblijf Mandala de Masca. We zijn afgedaald door de Mascakloof tot we aankwamen bij de Atlantische oceaan. Een aantal uur lang waan je je in een (sub)tropisch klimaat vanwege de bijzondere vegetatie en een aantal interessante vogelsoorten. Na een afdaling van 600 meter eindig je op het zwarte strandje van Masca  waar de boot al klaar lag om ons terug te brengen naar de bewoonde wereld. Tijdens de boottocht hebben we nog mogen genieten van de prachtige en indrukwekkende rotspartijen van Los Gigantes.

De volgende dag

Vandaag staat er een meer uitdagende wandeling op het programma. Onze planning is om de Pico de Teide (3718m) te beklimmen via Pico Viejo (3135m).

We moeten uiteraard een poging wagen om de hoogste berg van Spanje te beklimmen, ook al weten we dat we waarschijnlijk op 200 meter onder de top zullen eindigen vanwege het ontbreken van de benodigde permit. Tijdens de autorit daalt de temperatuur al snel naar temperaturen rond het vriespunt. Als we de auto parkeren bij  las Canadas, geeft de thermometer -2 graden Celsius aan. Een koude start dus vandaag in tegenstelling tot onze, bijna tropische, wandeling van gisteren. Gelukkig voelen we snel dat de zon boven de bergen uit aan het komen en is en het duurt dan ook niet lang voordat we de eerste zweetdruppels bemerken op ons voorhoofd. Tijd voor een korte pauze  en een kopje thee. De stilte is oorverdovend. Geen wind, geen auto’s, geen vogels of andere dieren, geen vliegtuigen en geen andere wandelaars. Alleen ik met Hayo in een vulkanisch maanlandschap zittend op een groot stuk basalt. Hoewel ik vaak mijn eigen innerlijke stilte opzoek door middel van yoga en meditatie voelt de ‘uiterlijke stilte’ heel fijn aan, het maakt de weg naar innerlijke stilte makkelijker. Innerlijke stilte wat soms een avontuurlijke reis kan zijn, en wat mijn onrust soms wegneemt in mijn  hectische leven wat ik van tijd  tot tijd leid.

Acceptatie is ook yoga

Nadat we van ons stilte moment hebben genoten lopen we verder over het pad van basaltblokken, we lopen door de wolken heen en komen tegen lunchtijd bij de rand van de krater van Pico Viejo aan. Het weer begint een beetje om te slaan en de top van de Teide is niet meer zichtbaar. Inmiddels is het zeker niet meer windstil. Bij Pico Viejo komen we voor het eerste iemand anders tegen, een Spaanse wandelaarster, we houden een kort praatje met haar op 3100 meter hoogte. Ze vertelde ons dat er vandaag geen elektriciteit is en daarom de kabelbaan buiten gebruik is. Dat is toch wel een kleine teleurstelling, we hadden bedacht om vanwege het naderende slechte weer de lift terug te nemen vanaf de Teide. Hierdoor kunnen we niet naar de top van de Pico del Teide lopen aangezien we dan nog 600 meter moeten stijgen en aansluitend nog onvoorzien 1600 meter moeten afdalen met risico op slecht weer en duisternis. Ondanks deze kleine teleurstelling accepteren we het en is het zoals het is. Ook dit is yoga, santosha één van de Niyama’s, van het achtvoudig pad van Patanjali wat je kunt uitleggen als; tevredenheid, of acceptatie van wat je leven brengt.  Hierdoor kunnen we  nu met z’n tweeën ruim de tijd nemen voor een uitgebreide lunch en genieten van het uitzicht om daarna rustig naar beneden af te dalen.

 

 

-Namaste-

Rebecca Denekamp, 34 jaar, yogadocente & mede-eigenaar YogaTrekking.

Vorige week nam Mariel Slotman, oprichter van Island Yoga Vlieland je mee op het eerste deel van haar reis. In deel 2 vertelt ze hoe deze eindigt. 

We reizen verder. Per raft verlaten we het tentenkamp, en zetten na de middag weer voet op wal om de reis per bus te vervolgen. Onze eigen bus, met onze eigen Jonathan, de chauffeur die wel al op dag 1 in ons hart hadden gesloten. Dit keer onderweg naar luxe! Luxe aan de Caribische kust in Manzanillo. Ons onderkomen heet Congo Bongo, en is net zo exotisch als de naam doet vermoeden. Een kleine nederzetting wederom midden in de jungle. Prachtige houten jungle huizen met een smal pad van autobanden naar een privé Caribisch strand…

Waar zijn we in beland? Overkomt ons dit echt? Het Tarzan en Jane gevoel in combinatie  met Alice in Wonderland. Te mooi om waar te zijn, een regelrecht sprookje waarin je ineens zomaar een levensechte rol speelt. Het bezoek aan de inheemse  BriBri indianen is een hoogtepunt. Mooi, leerzaam maar vooral ook confronterend. Wat hebben wij veel nodig. En zij weinig. Hoeveel wijzer zijn zij, als je kunt leven van wat de aarde je biedt? Met pijn in ons hart verlaten we Congo Bongo om koers te zetten richting het noorden.

Liefde voor Costa Rica

De cacao tour in Sarapiqui, is een nieuw hoogtepunt. Onze gids Jean Pierre blijkt een wandelende encyclopedie met een enorme liefde voor de inheemse indianenstammen, voor geschiedenis, voor het land Costa Rica, voor cacao, dat zich uit in een respectvol omgaan met een bijna tastbare liefde voor dit alles. Opvallend is de vriendelijkheid, de warmte en de liefde van de Costa Ricanen voor hun land. Ook bij ons nieuwe onderkomen worden we tot en met in de watten gelegd, en ontbrak het ons aan niets. Oprecht vriendelijk willen de Costa Ricanen hun land met je delen, en geven je daarmee het gevoel dat je zo welkom bent, dat je er bijna verlegen van wordt.

Yoga op het meer

Als klap op de vuurpijl verblijven we nog twee nachten in Maquenque Eco Lodge in Boca Tapada. Deze plek geeft je alweer het gevoel dat je in het ware paradijs bent beland. Nadat het terrein generaties lang voor veehouderij te hebben gebruikt, besloot de familie Artavia het land terug te geven aan de natuur. Het regenwoud veroverde zich een weg terug en te midden daarvan mochten wij verblijven in de accommodatie die de familie met zorg en aandacht heeft opgebouwd. Speciaal voor ons hebben ze op het prachtige meer een platform gebouwd, waarop we bij zonsopkomst en -ondergang yoga doen. Verbonden met het oerwoud om ons heen, met elkaar en bewust van de liefde die is gaan stromen. Hier willen we nooit meer weg….

We maken een nachtwandeling door de jungle  en maken kennis met de geluiden en dieren van de nacht. Tijdens een boottocht over de Rio San Carlos naar het noordelijk gelegen piepkleine dorpje San Carlos, wat alleen door de rivier gescheiden wordt van Nicaragua, ervaren we hoe primitief de mensen hier leven. De rivier is groots, we zien bijzondere vogels, schildpadden en krokodillen.

De yogamat

Voordat we weer terugreizen naar San José bezoeken we een  klein schooltje in het dorpje Boca Tapada. Zestig kinderen gaan er naar school. We mogen in de klas kijken, en raken ontroerd als de kinderen voor ons een liedje in het Spaans zingen, en wij voor hen “slaap kindje slaap” en “lang zal ze leven” in het Nederlands. De laatste nacht breekt aan, de laatste ochtend met de allerlaatste yogales. Mijn yogamatje laat ik achter voor Jonathan, de chauffeur. Vanaf de tweede week heeft hij meegedaan met de yoga. Het heeft hem goed gedaan, zegt hij. Stiekem hoop ik dat hij nog vele minuten zal doorbrengen op het matje, en dat het hem brengt wat deze reis óns bracht. Het pad van yoga, op je matje, of ernaast. Ondoorgrondelijk, mooi en soms moeizaam, precies wat nodig is om te kunnen groeien.

Als we op Schiphol afscheid van elkaar nemen is de stemming vreemd. Er vloeien wat tranen. Contacten zijn gelegd. Sommigen zullen elkaar terugzien, anderen houden het bij de herinnering. Het is goed zo. Het was mooi.

Deze reis, die nooit zo bijzonder en intens had kunnen zijn als Edventure niet met zoveel liefde de bijzondere accommodaties en excursie voor ons had uitgezocht, was te mooi om niet te herhalen.

Wil jij ook zo’n bijzondere reis beleven?

Neem dan contact op!

Mariel Slotman
IslandYoga Vlieland
Tel. 0615164154
www.islandyoga-vlieland.nl

 

 

Serious Request: wie kent het niet. Al 2 jaar organiseren we hiervoor met veel succes SeriousYoga. In 2014 werd 10.000 euro opgehaald en de 2015-editie van SeriousYoga overtrof onze verwachtingen ruimschoots met maar liefst (bijna) 30.000 euro. Dat smaakt naar meer. Niet alleen vanwege de opbrengsten, maar vooral door de golf van positieve energie die al die yogi’s teweegbrengen in het land. Met elkaar, voor de slachtoffers van die stille ramp.

We zijn één van de vele initiatieven die in het land georganiseerd worden voor Serious Request. Toch vallen we op, zo is gebleken. Vorig jaar werden we ‘opgepikt’ door 3fm en mochten we bij Frank [Hartje] om 17 uur op de radio vertellen over ons initiatief. Toen was het doel ‘To keep the next generation going’. Onze cheque van formaat – zowel qua omvang als qua opbrengsten 😉 – viel zó op bij de vrijwilligers van 3fm rondom het Glazen huis in Heerlen, dat we werden gevraagd voor een kort interview bij de microfoon met Paul Rabbering. Hij deed spontaan een halve lotus namasté voor ons. #jeuj

Laat ze niet stikken en doe mee

Dit jaar vraagt het Rode Kruis aandacht voor een doel dat ontzettend mooi aansluit bij de essentie van SeriousYoga. Komende december zijn we daarom graag strijders tegen sterfte door longontsteking bij kinderen. Er lijkt ons geen betere verbinding te leggen tussen yoga en sterfte door longontsteking dan met de helende ademhaling. Ademhaling is zo’n beetje de belangrijkste sleutel in de beoefening van yoga. Dus: come and breathe with us van zaterdag 10 tot en met vrijdag 23 december 2016. We laten ze niet stikken! We hopen natuurlijk dat we bij het Glazen Huis in Breda een nog groter bedrag mogen overhandigen dan vorig jaar 🙂 Doe je mee? Geef je dan op als yogadocent om SeriousYoga-lessen op donatiebasis te geven of doe mee als deelnemer.

Onverwacht succesvolle start van SeriousYoga in 2014

In 2014 kwam het Glazen Huis naar Haarlem. Omdat twee van de initiatiefneemsters (Gitta Bartling en Sabine Sabelis) daar woonden en de derde in het trio (Cuny Stelpstra) al langere tijd ‘fan’ van 3fm en Serious Request was, wilden we ook een actie op touw zetten. Maar ja, onze nogal drukke levens maakten dat het steeds niet tot een date kwam. Toen we half oktober 2014 eindelijk wél die dinerdate hadden, waren we er eigenlijk al van overtuigd dat een toffe actie opzetten niet meer aan de orde was. We waren gewoon te laat.

Dat dachten we tenminste. Niets bleek minder waar, want we werden enorm geïnspireerd door het doel van dat jaar: ‘hands of our girls’. Het ging om meisjes die slachtoffer waren van (seksueel) geweld in conflictgebieden. Binnen 5 minuten kregen we spontaan het idee om een yogamarathon te organiseren. Yogalessen op donatiebasis; om geld én positieve energie voor de meiden te genereren. We werden zó enthousiast, dat we maar gewoon zijn begonnen. We kenden wel wat yogadocenten in Haarlem, dus de vraag was snel genoeg gesteld. ‘’Als we vijf yogi’s zo ver krijgen om mee te doen, zijn we super blij’’, maar die vijf werden er al snel tien. Dat aantal groeide uit tot vijftien, twintig. Tot de teller na die krappe acht weken plots op de 33 yogadocenten en –scholen stond. Over het hele land. Wauw! Dat hadden we van tevoren niet durven hopen. De 33 bleken aan het einde een fantastisch bedrag bij elkaar te hebben geyogaad: maar liefst 10.000 euro mochten we op de cheque schrijven.

Energiebommetje en promotiemateriaal

Wat SeriousYoga nou zo bijzonder maakt? Het gaat niet alleen om die yogalessen op donatiebasis. Niet alleen om die lessen op de mat. Het gaat om veel meer. Namelijk om wat we samen in Nederland willen creëren, of zelfs in België. De bereidwilligheid en het enthousiasme van alle yogadocenten en deelnemende yogi’s in het land is overweldigend. Er ontstaat niet alleen een geldstroom (en geld = energie), er ontstaat écht een bommetje van positieve energie. Elk jaar worden we weer zó blij van wat we met z’n allen teweegbrengen, wauw.

Daarnaast merken we dat de yogadocenten en –locaties het heel fijn vinden dat we ze faciliteren in de vorm van promotiemateriaal. Als je meedoet, krijg je van ons beeldmateriaal voor verschillende social-mediaplatformen: een flyer, een poster, een persbericht, et cetera. Alles kun je aanpassen naar je eigen situatie. Veel werk, maar we doen het met zó veel liefde <3.

Over Serious Request en de stille ramp van de 2016-editie

De media staan in december bol van Serious Request; het is nauwelijks te missen. Elk jaar weer laten de dj’s van 3fm zich zes dagen opsluiten in het Glazen Huis, in steeds een wisselende stad in Nederland. In andere landen wordt het initiatief grif gekopieerd. Mooi, want elk jaar kiezen 3fm en het Rode Kruis een andere stille ramp waarvoor veel geld nodig is.

De stille killer die tijdens de 2016-editie centraal staat: ‘sterfte door longontsteking bij kinderen’. Elke 35 seconden eist longontsteking een kinderleven. Wereldwijd sterven jaarlijks ruim 900.000 jonge kinderen aan een longontsteking. En de oplossing is relatief eenvoudig: een juiste behandeling en goede informatie. Daar yogaën wij graag voor!

Zo doe je mee

Meld je aan als docent via de ‘ik-doe-mee’-pagina op onze website
Alle informatie vind je op seriousyoga.nl
Kijk ook op onze Facebook, Twitter, en Instagram

Kun je niet meedoen, maar wil je wel doneren? Dat kan ook; via de Kom-in-actie-pagina op de 3fm-website (klik op de rode ‘sponsor deze actie’-knop).

Het is prettig aankomen in Jyoti Mahal in Delhi. Een authentiek Indiaas hotel met grote marmeren trappen naar mooie kamers met schoon sanitair; iets wat in India niet vanzelfsprekend is. De deelnemers druppelen binnen en worden welkom geheten door Arjuna van der Kooij en Noëlle Sterk, de leiders van dit avontuur. De groep komt aangevlogen uit Zuid-Afrika, de VS, Canada en Europa. En iedereen lijkt reikhalzend uit te kijken naar de verdieping die deze reis belooft te brengen.

In de vroege ochtend vertrekken we met trein en taxi naar Rishikesh, het mekka van Hatha Yoga. De Ganges die Rishikesh doorklieft met honderden ashrams aan haar oever, is oogverblindend mooi. De sfeer in Rishikesh is vredig, ondanks de chaos die kenmerkend is voor India. We bezoeken een puja (ritueel) waar jonge monniken bezield op hun tabla spelen om het ritme aan te geven voor de mantra’s die door honderden toeschouwers worden gezongen.
Arjuna had in de filosofiesessie al uitgelegd waarom we fysieke yoga zouden beoefenen. Door lichamelijke oefeningen worden ook je diepere lagen aangeraakt. Patronen in lichaam en geest worden omgedraaid met als doel een evenwichtiger mens te worden. Door mantra’s en rituelen gebeurt het tegenovergestelde: vanuit je geest naar je lichaam.
Na de ochtendyoga nemen we een sacred dip in de Ganges en geven de littekens van ons leven mee aan de letterlijk verkwikkende stroming. We bezoeken een oude Sadhu die zijn grot in de Himalaya heeft ingeruild voor een eenvoudige kamer aan de rand van een tempelcomplex. Zijn woorden zijn zacht en weten sommigen van ons diep te raken. We mediteren in een grot waar ooit de heilige Vaishista mediteerde met aansluitend een spectaculaire raft over de Ganges. De lach op alle gezichten weerspiegelt extase als we ons gewillig mee laten voeren door het oogverblindend landschap op de sprookjesachtige rug van Ganga Ma.

Onze volgende bestemming is Haridwar. Het ritueel dat we hier met zonsondergang bezoeken is ook adembenemend. Duizenden Indiërs offeren symbolisch hun zintuigen onder luid tromgeroffel, rinkelende bellen en grote vuren. Wederom een intense belevenis waar wij de enige westerse getuigen van blijken te zijn.
Na een goddelijke maaltijd in hotel Hari Ganga nemen we de nachttrein naar de oudste stad van de wereld: Varanasi. We varen langs de ghats; de stenen trappen die vanuit het centrum bij de rivier uitkomen. Mannen tot aan hun middel in het water prevelen gebeden die getuigen van diepe devotie. We kijken toe hoe een lichaam uit vele doeken tevoorschijn komt en op de brandstapel gelegd. Het lijkt zo normaal. Tamas, de guna (natuurwet) van inertie, stilstand of dood is voelbaar en maakt ons onherroepelijk stil.

Met de eerstkomende ochtendzon zakken we met een eenvoudig roeibootje de Ganges af. Tamas heeft plaats gemaakt voor Sattva; de serene vrede die slechts onderbroken wordt door het geluid van de roeispanen die het water zachtjes raken. De dood is slechts een overgang van dit fysieke lichaam naar een volgende incarnatie welke zal worden bepaald door de wet van Karma. Goede stof voor een volgende filosofie sessie. Als laatste bezoeken we Vrindavan; de verschijningsplaats van Krishna. De inwoners groeten begroeten elkaar met ‘Hare Krishna’, of ‘Radhe Radhe’ als broeders en zusters die vanuit één hart dezelfde God dienen. Hier vindt Yamuna, het heilige zusje van de Ganges haar weg langs de vele tempels, sadhu’s en goeroes. We doen Seva (selfless service) in de koeienashram, onderzoeken de vibratie van de Hare Krishna mantra die we op onze nieuw verworven japa (ketting van 108 kralen) beoefenen. De termen mantra, kirtan, puja, gunas, seva, karma zijn van woorden tot een onvergetelijke ervaring verworden. En dat in je dagelijkse leven zien te integreren.

Mystical India wordt jaarlijks georganiseerd door Arjuna van der Kooij, Noëlle Sterk en Afke Reijenga. Volgend jaar kun je weer met hen mee: van 2 t/m 12 maart of van 5 t/m 15 oktober. 

Hoe de yogareis begon

In februari 2016 maakte ik, Mariel Slotman, oprichter van IslandYoga Vlieland, een “once in a life time” reis met mijn grote gezin naar Costa Rica. Samen met mijn echtgenoot Robin en onze vijf kinderen (de oudste 20 en de jongste 14), vertrokken we voor een 3-weekse vakantie, om zo nog één keer als volledig gezin een spectaculaire reis te maken.

Door Mariel Slotman

Onze keuze viel op Costa Rica omdat het land zo vriendelijk oogde, zo groen bleek ( maar liefst 30% van het landoppervlak is beschermd regenwoud), omdat het geen leger heeft en geen religieuze spanningen kent. Een veilig land dus, perfect om 3 weken als gezin zelfstandig rond te reizen.

Via via kwam ik voor het boeken van onze reis  in contact met “Edventure Costa Rica”, een reisbureau van de Nederlandse Ed en Renee, al 14 jaar woonachtig in Costa Rica. Ed, een tuinbouwer in hard en nieren, bleek een groot deel van zijn jeugd op Vlieland te hebben doorgebracht, het eiland waar ik met mijn gezin woon.

Naast hun tuinbouwbedrijf zijn Ed en Renee gestart met het “op maat” aanbieden van reizen naar Costa Rica, omdat ze merkten dat er vraag was naar een reis die samengesteld bleek door mensen die er wonen, en die daardoor heel precies kunnen inspelen op de wensen van de vakantiegangers.

Na een Meet & Greet met Renee in San Jose aan het begin van  onze gezinsreis, kwam de vraag vanuit Edventure hoe ik erover dacht om een yogareis naar Costa Rica te organiseren, samen met Edventure. En dat is hoe het begon..

De yogareis

Op 17 oktober 2016 is het zover, vertrek vanaf Schiphol! De afgelopen 6 maanden heb ik samen met Edventure de reis zoveel mogelijk voorbereid en nu staan we dan eindelijk op het punt van vertrekken, de 8 deelnemers en ik zelf.

Na een lange vliegreis met een tussenlanding in Panama kan het grote avontuur beginnen.We maken allereerst kennis met Marlou, onze Edventure reisleidster de komende twee weken. Dat zit wel goed! Ze spreekt vloeiend Spaans, wel zo handig, en met haar vriendelijke en rustige karakter krijgt ze alles voor elkaar.Bij het wakker worden in het eerste hotel zien we San José, de hoofdstad van Costa Rica, voor het eerst bij daglicht! Wat een verrassing. Midden in de stad wordt de eerste luiaard al gespot!

Na een allereerste yogales in de tuin van het hotel vertrekken we naar de eerste accommodatie, Spanish by the River in Turrialba. Twee dagen om te wennen, te verwonderen, te genieten, te ontdekken en elkaar te leren kennen. Hier volgen we een Spaanse les, dansen we salsa, gaan we paardrijden of canopy flyen (zipline), en bezoeken we  een botanische tuin. De eigenaar kookt de sterren van de hemel voor ons, verser dan vers.

En elke dag weer yoga, bij zonsopkomst en voor het slapengaan. Op een grote houten veranda, aan de voet van de vulkaan, te midden van bijzondere vogels en een overweldigende natuur.

Gezonde dosis zenuwen

Na twee dagen wordt de reis vervolgd, per raft dit keer, om midden in de jungle aan te leggen. Dit is wel een hele bijzondere manier om naar onze nieuwe accommodatie te reizen. Met een gezonde dosis zenuwen stappen we in. Miti en Cristian, onze instructeurs, leren ons wat we moeten weten. Dit geeft ons de rust om volop te genieten van de spannende tocht. 
We leggen onderweg aan voor een heerlijke lunch aan de oever, geserveerd op een omgekeerde raft.  Zo simpel, maar zo lekker. We draaien de raft weer om en varen nog een stukje door richting ons onderkomen, een tentenkamp in de jungle.

Bij kaarslicht wordt er ’s avonds weer yoga beoefend, gegeten en geslapen in kleine tentjes boven op een houten platformpje. Wat een ervaring! Wat een geluiden, zo ver weg van de bewoonde wereld met niets, maar dan ook niets dan wilde, overweldigende natuur.

Yoga bij het krieken van de dag, omringd door woudreuzen en geluiden die je je alleen maar voor kunt stellen als je als eens een oerwoud hebt bezocht. En niet te vergeten de geur van YlangYlang.

Volgende week lees je hoe de reis afloopt.

 

 

Door Mo Stipsen

Nu of nooit. Ik heb daar nooit in geloofd, tot Maura in mijn leven kwam. Aangezien het altijd ‘nu’ is, plaatste ik mijn geloof ergens in de toekomst. Waarom zou ik gaan reizen? Je neemt je wereld mee, waar je ook gaat of staat. Het is altijd hier en nu. Mijn yoga is feitelijk al af voordat ik ermee begin. Om Purnamidah Purnamidam Purnat Purnam Udachyate – dit is het, alles is hier aanwezig, ontdek het maar eens. Purnasyah Purnamadaya Purnam Eva Vasishyate – zie je wel, ik heb altijd gelijk, er valt aan de werkelijkheid niets op te waarderen of af te dingen.

Een prachtige mantra die helaas alleen werkt voor vrijgezellen. De Rishi die deze sublieme regels heeft voortgebracht was ongetwijfeld een Sannyasi. Maura, met wie ik inmiddels twee keer getrouwd ben (in Holland en India), kwam even uit een andere hoek. Uit Colombia geadopteerd, een handvol Hollandse dorpen en steden bewoond, volkomen bereisd en klaar voor actie!

Binnen een jaar waren we in verwachting én volgden we een yoga teacher training op een berg in Zuid-Brazilië. Maura heeft me yoga doen leren kennen als wordingsproces, een relatie waaraan altijd nog wat meer te ontdekken is, een oneindige veelheid van inzichten en vormen. De oneindige leegte en stilte waar ik me zo behaaglijk in denk te voelen, het idee van de ultieme vrijheid…

’Papa, kom ‘ns…’, mijn zoon roept me. Mijn Samskara’s, mijn Karma, mijn gezin, mijn reis. Waar gaan we nu weer heen? Brazilië, Spanje, Italië, maandenlang hebben we in India rondgereisd, de Amazone en bergtoppen in Peru ervaren… en dan nu een half jaar naar Bolivia. De voorbereidingen vragen mijn volle aandacht. Het is spannend. Alles loslaten: de lessen die ik mag geven, de warmte van de deelnemers, de bio-markt op de hoek, onze poezelige Siamese huisgenoten. Onze zoon Kai is vier, we hebben (nog) geen eigen yogaschool of teacher training, het is nu of nooit. 

De yogi’s en Sadhu’s reizen omdat zij zich nergens aan willen hechten. Onze reizen staan in het teken van gehecht zijn als gezin. Yoga ‘onder een juk samenbrengen’, dat is wat we aan het doen zijn, dit keer in een prachtig spiritueel centrum in het Andes gebergte.
 Ons huwelijk vraagt om ‘een houding van onafgelaten inspanning in de richting van stabiliteit en rust’ – ‘Abhyasa’. Het loslaten van de veiligheid van ons straatje en dagelijkse werk geeft diepgang en werkelijkheid aan ‘Vairagya’ (YS 1:12).

Nu dan.

Volg ons avontuur Yogi meets Shaman (en The Stipsens en Mo Stipsen voor Yogavlogs met oefeningen en meditaties om mee te doen) op YouTube!

Door Daan Timmers

Plannen die je in je hoofd verzint krijgen soms praktisch ineens een hele andere klank. Er ontstaat na de euforie van het idee een gevecht van inspiratie tegen weerstand.

Het is eind oktober. De kastanjebomen zijn gul dit jaar. Ik wil dolgraag met mijn dochters van vijf en acht jaar naar buiten… Stropen naar de oogst van deze herfst. Tamme kastanjes zoeken en een fikkie stoken zodat we de kastanjes die we gevonden hadden meteen konden roosteren én opeten. Met zo’n simpele activiteit leren ze spelenderwijs een heleboel.

Ik merk dat de voorbereiding me flink wat weerstand geeft: Wat neem ik mee? Waar kunnen we fikkie stoken? Je moet weten: wij wonen in het centrum van Amsterdam. Hoe gaan we dat doen? En mag dat eigenlijk wel? Doe toch eens gewoon, Daan!

Goed idee, lekker wild, maar ik merk ook dat als ik denk aan de voorbereiding ik het plannetje stiekem wat opzij begint te schuiven. Misschien een andere dag als ik wat meer uitgerust ben, denk ik nog. Je kent die riedel van mindfucks wel. Net als beginnen met yoga, kan een vuurtje maken een hele uitdaging zijn.

Het verlangen is er, maar voor de uitvoering is het zetten van een stap nodig. Een kleine stap is al genoeg. Wat als ik nu eens ging voor de lage lat? Voilà! Kastanjes roosteren in een ienieminibakblikvuurtje. Simpel en leuk!

En yoga? Dat kan dus ook overal. Leg de lat niet te hoog en laat je leiden door enthousiasme en nieuwsgierigheid. Gewoon nu, adem maar eens bewust diep in en uit… Yoga in essentie, wat wil je nog meer?

Ook roosteren in het wild?

Dit heb je nodig:

• Een groot en een kleiner bakblik en een ovenrooster
• Een scherp mes
• Neem wat aanmaakhoutjes mee en/of verzamel droge stokjes onderweg
• Succes verzekerd met wat aanmaakblokjes!
• Tamme kastanjes

Start het vuurtje in het grotere bakblik. Als het vuurtje goed brandt gaat het rooster erop zodat het andere kleiner bakblikje daarop kan rusten maar er toch genoeg zuurstof voor het vuurtje is. Snij een kruis in de kastanjes bij het puntje en poffen maar!
 

Daan Timmers is yogadocent. In het dagelijks leven onderzoekt ze hoe een paleoleefstijl kan bijdragen aan ontspanning, verbinding met de natuur en de waarde van je omgeving.