Categorie: Reportages

Iedereen heeft er wel eens mee te maken: multitasking, eindeloze takenlijsten en prikkels die overal vandaan komen. Dit kan je concentratie heel erg veranderen. Gelukkig kan yoga helpen. Hier geven we vijf yoga poses die je concentratie verbeteren.

---

1. Tree Pose (Vrksasana)

De Tree Pose vereist aandacht en concentratie om te stabiliseren. Het is een typische yogabalans en een houding waarin je op één been staat.

Hoe oefen je deze pose?

• Begin met de Mountain Pose met de voeten naast elkaar, of op heupafstand van elkaar.
• Trek je handen naar je heupen, of breng je handpalmen naar elkaar toe.
• Terwijl je inademt til je je rechtervoet van de grond.
• Adem uit en draai je heup naar buiten zodat je knie en je tenen naar buiten wijzen.
• Adem dan weer in en in en druk je voet in je binnenste linkerdij en reik dan met je handen naar de hemel.

 

2. Eagle Pose (Garudasana)

Een andere pose waarbij je op één been moet staan is de Eagle Pose. Met de Eagle Pose draait en bindt je hele lichaam, waardoor je je focust op het nu.

Hoe oefen je deze pose?

• Vind opnieuw de Mountain Pose. Richt met je blik dan op een stilstaand punt op de vloer.
• Breng je handen naar je heupen en buig je rechterknie, terwijl je je linkerbeen op en neer tilt.
• Laat je heupen naar de grond zakken (alsof je laag in de stoelhouding zit).
• Open dan je armen wijd als vleugels en kruis je rechterelleboog onder je linkerhand, zodat je handpalmen elkaar raken.

 

3. Warrior III (Virabhadrasana III)

Deze vliegende krijgerhouding vereist focus en concentratie terwijl je je lichaam op één been stabiliseert en je romp parallel aan de vloer trekt.

Hoe oefen je deze pose?

• Begin in de moutain pose.
• Trek je handen naar je heupen of breng je handpalmen naar elkaar toe in het midden van het hart.
• Til je rechterknie op heupniveau op en stap met je rechtervoet achteruit.
• Maak de pose af door je armen voor je uit te strekken.

 

4. Uitgebreide hand-tot-grote teenhouding (Utthita Hasta Padangusthasana)

Alsof balanceren op één been niet moeilijk genoeg is, schopt deze houding het een tandje hoger. De pose vereist kracht, flexibiliteit en een grote dosis concentratie.

Hoe oefen je deze pose?

• Begin in de Mountain Pose.
• Breng dan je handen naar je heupen.
• Til je rechterbeen op heupniveau en pak je rechter grote teen vast.
• Begin dan uw rechterbeen naar voren te strekken, weg van je lichaam, terwijl je een hoge ruggengraat en betrokken kern behoudt.

 

5. Halve maanhouding (Ardha Chandrasana)

Half Moon werkt de heupen in de tegenovergestelde richting van Warrior III, waardoor openheid in het heupgewricht en concentratie van de geest ontstaat.

Hoe oefen je deze pose?

• Begin in de Mountain Pose.
• Scharnier vanuit je heupen om in Standing Forward Fold te komen.
• Plant je linker vingertoppen in de linkerbovenhoek van je mat en breng jerechterhand naar je rechterheup.
• Til je rechtervoet van de grond en breng je rechterbeen op heuphoogte.
• Draai je heup extern zodat je rechterheup bovenop je linkerhand stapelt. Houd beide benen recht en sterk.
• Hef je rechterarm omhoog, maak een lange lijn tussen beide armen, en richt je blik naar de hemel.

Sandra Rottenberg deed vorig jaar mee aan een yoga-verdiepingsreis door de Sahara. Het dagenlang zwijgend lopen in een eindeloos wonderschoon duinlandschap, van zand, kiezels en wind, gaf haar een nieuwe kijk op bewegen.

Door: Sandra Rottenberg 

Het enige geluid: onze voetstappen en de wind. De wind zoals je die op kan roepen met een ouderwetse windmachine voor in een hoorspel: wwwwvvvvvv, zonder te gieren.

We stappen zwijgend voort in het kielzog van onze gidsen met hun lastdieren, dromedarissen die in grote manden aan weerszijden van hun bult onze bagage, tenten, matrassen, proviand en water torsen. Zachtjes landen ze op de kussentjes onder hun poten in een trage swing, twee rechts, twee links. De dieren bepalen het tempo, wij mensen moeten behoorlijk doorstappen om hen bij te houden.

Nomaden

We lopen in volle concentratie, want we leren dat lopen veel beter kan dan we tot nu toe deden. Bij het stappen de voet recht vooruit, laten landen op de hiel, afrollen naar de bal, tenen spreiden voor de afzet. Het komt er op neer dat we een nieuwe balans moeten vinden in het lopen en dat vergt grote concentratie. We lopen in stilte, veertien vrouwen uit Nederland, begeleid en verzorgd door een vijftal mannen in kaftans met tulbanden op. Berbers uit het Zuid-Marokkaanse M’Hamid onder leiding van onze belezen en kosmopolitische gids Mouloud Tazint, die zes talen spreekt waaronder Nederlands. Als klein kind trok hij nog met zijn ouders als nomaden door de woestijn maar de omstandigheden zijn veranderd, door het sluiten van de grens tussen Marokko en Algerije, de strijd om de onafhankelijkheid van de Westelijke Sahara, de komst van gemotoriseerd vervoer, het verdwijnen van traditionele verbanden onder invloed van globalisering en de komst van internet. Mouloud denkt na over de vraag hoe je je eigen cultuur en identiteit kan behouden onder druk van het massatoerisme en hoe je daarin je weg vindt met respect voor de omgeving, de cultuur en de natuur. Hij probeert daar een invulling aan te geven door ons, de toeristen, de schoonheid van de woestijn te tonen.

Matriarchaat: lekker bijkomen

De mannen zetten de tenten op, koken, bakken brood in de hete as van het vuur, ruimen op, verbranden het afval, maken muziek. Het is een omgekeerde wereld, we beleven een compleet matriarchaat: terwijl de vrouwen bijkomen van de dagtocht, gaan de mannen snel aan de slag en serveren een heerlijke maaltijd met salades, groenten, bonen en verschillende tajines met couscous .

De mannen zetten de tenten op, koken, bakken brood…

Half zeven in de ochtend, het is nog schemerig en koud. In de luwte van een duinpan doen we onder leiding van Daan Timmers, onze ‘roverhoofdvrouw’ en aanstichtster van deze reis, een uur lang oefeningen. We wringen vingers tussen stijve tenen, lijnen onze voeten secuur uit, plaatsen die onder de heupen, ‘richten’ onze knieën als de koplampen van een auto, hervinden ons evenwicht bij het op de tenen staan. We rekken onze hamstrings en kuiten en leren de ribbenkast ontspannen. De zon komt op. Aan de horizon neemt de hemel pasteltinten aan, om ons heen een eindeloos duinlandschap. Tamarindebomen die met hun wortels kleine terpjes van zand en rode aarde vasthouden, geven de ogen houvast in het landschap.

Vertrekken is een hele onderneming. Er zit weinig verschil in het efficiënt laden van de achterbak van een auto of de rug van een kameel. ‘Onze jongens’ zijn ervaren pakkers maar de eerste dag is het een langdurig passen en meten om onze bagage, tenten en proviand over de lastdieren te verdelen. Dan zet de stoet zich in beweging, tot we het juiste tempo hebben gevonden.

Van 4 naar 30 graden

Zesduizend jaar geleden was de Sahara nog groen en nat. Soms is de bodem vlak en lopen we vlot over patronen van wit uitgeslagen leem. Af en toe stuiten we op restanten van oude kashba’s, rondom liggen potscherven. Wie goed zoekt, treft ook wel eens een snipper goud of hele oude muntjes, vertellen onze gidsen. We passeren grafvelden van vroegere nederzettingen, verdwenen oases en als je goed kijkt zie je soms de loop van een oude rivier. Soms is het parcours zwaar, zoals de tweede dag van onze vijfdaagse. De temperatuur loopt snel op van 4 graden in de ochtend naar ruim 30 graden in de middag. We lopen door een droge rivierbedding, de ondergrond vol kiezels; bij iedere stap zak je er een stukje in weg. De ongeoefende woestijnlopers krijgen allemaal blaren ongeacht hun schoeisel, of ze nou slippers of wandelschoenen dragen.

Dit was slechts een preview. Meer lezen? Ga naar onze Yogastudio Special!