Welke opleiding biedt jou de vaardigheden en de verdieping die je zoekt om zelf goed yogales te gaan geven? Het antwoord op die en nog veel meer vragen vind je in onze special docentenopleidingen!
Lees hier ons Online Magazine Docentopleidingen.
Als je tijdens een yogales om je heen kijkt, dan zie je meestal bijna alleen maar vrouwen. Maar waarom eigenlijk? Yoga heeft namelijk ook veel voordelen voor mannen. Soms kan een yogales zelf nog leuker en uitdagender zijn dan een work out in de sportschool. Veel mannen hebben echter het vooroordeel dat yoga te vrouwelijk is, dat ze niet flexibel genoeg zijn of dat yoga geen échte sport is. Misschien vraag je je als man af wat stretchen en ademhalingsoefeningen voor je kunnen doen. Het antwoord is: heel veel! Wij zetten een aantal voordelen op een rijtje.
Flexibel zijn is geen vereiste voor het doen van yoga, zoals vaak wordt gedacht. Dat is net zoiets als denken dat je sterk moet zijn om gewichten te kunnen heffen of dat je dun moet zijn voordat je gezond kunt eten. Het beoefenen van yoga helpt bij het verbeteren van je flexibiliteit en balans, en helpt je daarnaast bij het sterker maken van je spieren.
Tijdens een yogasessie beweeg je je lichaam in allerlei houdingen. Het stretchen en het buigen masseert hierdoor je interne organen, waardoor je metabolisme een boost krijgt. Daarnaast beoefen je met yoga ook mindfulness waardoor je meer bewust bent van eet-, slaap- en andere levensstijlgewoontes.
Het beste van Yoga Internationaal in je inbox? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief! Helemaal niks missen? Volg ons op Facebook.
Yoga geeft je hele lichaam een stretch, waardoor je spieren en gewrichten soepel worden gehouden. Hierdoor is het risico op blessures bij het beoefenen van andere sporten kleiner.
Wanneer je een kantoorbaan hebt waarbij je veel zit, kan dit zorgen voor rug- en nekklachten. Yoga is een van de beste manieren om pijn en een verkeerde houding tegen te gaan. Wanneer je regelmatig oefent wordt je rug sterker en krijg je een beter postuur.
Het maakt niet uit hoe oud je bent, yoga zorgt ervoor dat je energiek en vitaal blijft. De sleutel is regelmaat. Zorg voor een vaste routine of een vast moment in de week.
Yoga is ook een van de beste manieren om je mentale gezondheid een boost te geven en te zorgen voor een heldere en kalme geest.
Uit onderzoek blijkt dat yoga voor mannen voordelen heeft in de slaapkamer. Meer flexibiliteit en minder stress draagt daaraan bij. Het gaat dan om libido, uithoudingsvermogen, zelfvertrouwen en prestaties.
Er zijn veel yogaposes die je algehele bewegingsvrijheid en mobiliteit verbeteren. Een boost voor de gezondheid van je botten!
Het leren van nieuwe poses en het zien van je ontwikkeling kan voldoening geven. Met yoga kun je jezelf zowel fysiek als mentaal uitdagen.
Wanneer je een gezonde levensstijl wilt, dan kan yoga je goed helpen. De yogafilosofie, maar ook de manier van helpen zorgen ervoor dat je gezond en vitaal blijft.
Psssst…. Wist je dat we ook een tijdschrift hebben? Neem een abonnement vanaf slechts 19,95 per jaar voor meer inspirerende reportages, bijzondere interviews en handige tips!
“Yoga? Ik moet er echt niet aan denken!” De hartgrondigheid waarmee mijn gesprekspartner deze uitspraak doet, verrast me, ook al zou dat op basis van zijn demografische kenmerken – man, wit, middelbare leeftijd, hetero – niet zo’n verrassing hoeven zijn. Bovendien ben ik er inmiddels wel aan gewend dat mensen vaak een heel eigen beeld creëren bij het woord ‘yoga’, en daarbij soms de meest exotische fantasieën blijken te hebben, van dubbelgevouwen slangenmensen tot wierrook brandende monniken. Toch ben ik dus verrast op deze zonnige namiddag. We zitten op een terras aan het water, waar regelmatig bootjes langsvaren. Golfjes klotsen ritmisch tegen de kade, de warmte van de lentezon is precies goed.
Psssst…. Wist je dat we ook een tijdschrift hebben? Neem een abonnement vanaf slechts 19,95 per jaar voor meer inspirerende reportages, bijzondere interviews en handige tips!
Het is ook de stelligheid van mijn gesprekspartner die me verbaast. Hij heeft, zo blijkt, nog nooit aan yoga gedaan en is dat dus ook ab-so-luut niet van plan. Enigszins geamuseerd informeer ik naar het waarom achter deze afkeer. Wat volgt is om te beginnen een opsomming van misverstanden: “Ik ben te oud voor een strak broekje” (niet nodig bij yoga), “Ik haat het om mezelf in de spiegel te zien” (een goede yogastudio heeft geen spiegels, want het gaat er juist níet om hoe je er uit ziet) en “Mijn spieren zijn te kort, dus ik ben veel te stijf” (des te meer baat bij yoga).
Ik geef me niet zomaar gewonnen, al moet ik oppassen dat ik daarbij geen zendeling word; iedereen heeft natuurlijk het recht om níet aan yoga te doen. Het zou alleen zo jammer zijn als dat om de verkeerde redenen was. We discussiëren dus verder, en uiteindelijk belanden we bij de kern. Het lijkt mijn gesprekspartner namelijk zo weinig ‘bevredigend’, dat yoga. “Pas als ik in de sportschool flink tekeer ben gegaan, ben ik tevreden over mezelf.” “Aha,” antwoord ik. “Dus pas als je een prestatie hebt geleverd, mag je tevreden zijn over jezelf?” Dat vindt mijn tafelgenoot nogal wiedes.
Een paar jaar geleden zou ik buikpijn hebben gekregen van deze discussie. Ik zou namelijk diep van binnen precies hetzelfde hebben gedacht. De kritische stem in mijn hoofd, die ik Truus noem, denkt stiekem nog steeds zo, alleen weet ik inmiddels gelukkig dat er niets van klopt wat Truus allemaal roeptoetert. Eigenlijk zit ik op deze middag tegenover Truus. Maar buikpijn heb ik niet. Wat ik voel is compassie. Compassie voor een man die helemaal niet zo tevreden blijkt te zijn over zichzelf, vanwege vermeende gemiste kansen in het verleden. Een man die denkt dat het allemaal heel anders had kunnen lopen, en die daar zichzelf op afrekent. Door streng te zijn voor zichzelf, door zichzelf pas een schouderklopje te geven na het leveren van een prestatie. En zelfs dan blijft dat schouderklopje regelmatig uit, want ‘het had beter gekund’.
Het is een bijzondere middag, waarop ik haarscherp voorgeschoteld krijg hoe onaardig ik mezelf jarenlang heb behandeld. Maar ook ontdek ik deze middag dat daarin, dankzij yoga, heel veel veranderd is. Truus zal altijd een valkuil blijven, maar yoga leert me elke dag weer dat ik niet eerst iets hoef te kunnen, te worden of te veranderen om goed genoeg te zijn. Ik hoef mijn bestaansrecht niet te verdienen. Dat recht heb ik al, simpelweg omdat ik besta. “Waar staat dat?”, vraagt mijn tafelgenoot kritisch. “Waar staat dat dat niet zo is?”, pareer ik. Helemaal overtuigd is hij niet, maar toch rijd ik na het gesprek tevreden naar huis. Niet met buikpijn of een hoofd vol twijfels, maar kalm en zeker. Met een hart vol compassie.
Yoga heeft veel voordelen op mentaal en fysieke vlak. Wanneer je regelmatig op de mat staat kan dat ook een positief effect hebben voor andere bezigheden, en dus ook voor andere sporten. Daar komen ook steeds meer sporters achter.
Volgens voormalig professioneel basketballer Patrick Frimpong is yoga zeker iets voor sporters. Tijdens zijn carrière deed hij aan yoga en sprak er veel met teamgenoten over. Sinds zes jaar begeleidt hij topsporters als mental coach. De Amerikaanse Phil Jackson was in de jaren negentig basketbalcoach van onder andere Michael Jordan, en een van de eersten die yoga integreerde in zijn trainingen. Hij werd ook wel de Zen-master genoemd.
Psssst…. Wist je dat we ook een tijdschrift hebben? Neem een abonnement vanaf slechts 19,95 per jaar voor meer inspirerende reportages, bijzondere interviews en handige tips!
Kareem Abdul-Jabbar, één van de beste basketballers aller tijden, claimt dat hij nooit zo lang professioneel had kunnen blijven basketballen als hij niet aan yoga had gedaan, vertelt Frimpong aan het NRC. Yoga wordt inmiddels wordt door veel meer sporters omarmd. Cristiano Ronaldo en Lionel Messi doen bijvoorbeeld ook aan yoga. Toptennisser Novak Djokovic zegt dat hij flexibeler, sterker en rustiger wordt van yoga en dat het hem heeft geleerd zijn ademhaling onder controle te houden.
”Veel mensen denken dat het bij yoga vooral om de poses gaat”, zegt Frimpong. ”Poses zijn waardevol voor kracht en mobiliteit, maar yoga is zoveel meer. Het gaat ook om ademhaling, om focus op het hier en nu, om bewust zijn van je lijf.” Veel dingen doe je zonder erbij na te denken. ”Denk aan ademen. Bij yoga leer je dat je je ademhaling kunt beïnvloeden zodat je bijvoorbeeld meer ontspant. En dat kan nuttig zijn als je een topprestatie wilt leveren.”
Daarnaast leert yoga je ook voelen waar de spanning in je lichaam zit. Pas wanneer je je bewust bent van spanning op een bepaalde plek, kun je gaan proberen die spanning los te laten. Frimpong is van mening dat blessures voorkomen kunnen worden doordat je bij yoga zo bewust en geconcentreerd met je -lichaam bezig bent.
“Goedemorgen!” Ik zeg het opgewekt, maar mijn groet heeft geen enkel effect op de jonge vrouw die mij haastig voorbij fietst. “Of niet, natuurlijk…,” grinnik ik in mezelf, terwijl Maxie enkele lage struiken besnuffelt alsof haar leven ervan af hangt. Struiken besnuffelen schijnt voor honden zoiets te zijn als een lijst WhatsApp-berichten checken of de krant lezen, dus ik laat haar even rustig haar gang gaan.
Sinds enige tijd hebben Maxie en ik er een sport van gemaakt om iedere voorbijganger die we tijdens onze vroege ochtendwandeling tegenkomen, een groet, een glimlach of anders op zijn minst een hoofdknikje te ontfutselen als blijk van contact. Hoe norser de blik van de naderende persoon, hoe groter de uitdaging. Zonder dat ze het weet, is Maxie daarbij vaak de eigenlijke ijsbreker; met haar bruine koppie, fluweelzachte hangoortjes en grote bruine ogen ontlokt ze menig voorbijganger onbewust een grijns op de vroege ochtend. Negen van de tien keer hebben we succes, door mijn opgewekte groet of anders door de aandoenlijke aanblik van Maxie. Wanneer iemand niet reageert – zoals de jonge vrouw op de fiets – ervaar ik dat al lang niet meer als persoonlijke afwijzing. Wat dat betreft is het ook voor mezelf een mooie oefening.
Eén van de mensen die we vaker tegenkomen, en die altijd teruggroet, is een keurige oudere heer. Gekleed in een grijs pak en zandkleurige regenjas, bruine aktetas in de hand en altijd een mondkapje op. Vanochtend houdt hij mij na mijn gebruikelijke ‘goedemorgen’ staande. “U groet altijd zo vriendelijk,” zegt hij. “Dat valt op in deze wereld.” Verrast reageer ik: “Tja, ik houd nu eenmaal van vriendelijkheid.” “Ik ook,” antwoordt de man. “Daarom valt het me ook op.” Zijn reactie zet me aan het denken. Want hij heeft gelijk: hoewel het eigenlijk gewoon zou moeten zijn, ben ik ook altijd een beetje verrast door vriendelijkheid van een onbekende.
Psssst…. Wist je dat we ook een tijdschrift hebben? Neem een abonnement vanaf slechts 19,95 per jaar voor meer inspirerende reportages, bijzondere interviews en handige tips!
Hoe komt dat toch, dat we het zo spannend vinden om ‘zomaar’ vriendelijk te zijn? Zou het kunnen komen omdat voor veel mensen ‘vriendelijk’ gelijk staat aan ‘slap’, aan ‘over je heen laten lopen’? Ik vind zelfs een artikel met als kop ‘Waarom vriendelijkheid je slechtste raadgever is”. Als ik het enigszins verbaasd open, blijkt dat hier het woord ‘vriendelijk’ synoniem is voor ‘altijd rekening houden met een ander’. Zelf maakte ik ook ooit die denkfout; als puber dacht ik dat ‘hard’ zijn het beste was. “Anders red je het niet in de wereld,” schijn ik zelfs aan mijn moeder uitgelegd te hebben.
Inmiddels weet ik dat oprechte vriendelijkheid niets te maken heeft met slap zijn, over je heen laten lopen of altijd rekening willen houden met een ander. Als je oprecht vriendelijk durft te zijn tegen iemand waarvan je op voorhand niet weet hoe dat uitpakt, is dat eerder een teken van emotionele kracht. Bovendien is het slim, want je doet je eigen mentale gezondheid er ook een plezier mee, zeggen wetenschappers. De hersenen houden van vriendelijkheid; het vergroot de kans op overleving in een groep. Helaas, zo zeggen dezelfde wetenschappers, is vriendelijkheid minder nuttig in een maatschappij waar vooral rijkdom en status de belangrijkste maatstaven lijken te zijn geworden om te kunnen overleven.
Peinzend ben ik intussen doorgelopen, net als de keurige heer. Vlak voordat hij aan het einde van de weg de hoek omslaat, kijkt hij nog één keer om en zwaait uitbundig met zijn aktetas. Mijn dag kan niet meer stuk en ik weet zeker: vriendelijkheid kan de wereld redden.
Yoga helpt om minder stress te ervaren. Dit is vooral heilzaam voor sensitieve mensen, die stressgevoeliger zijn dan anderen. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt, dat hoogsensitieve mensen meer profijt uit yoga halen.
Hoogsensitiviteit is een karaktereigenschap met positieve en negatieve kanten. Hoogsensitieve personen (HSP’s) nemen meer informatie waar uit de omgeving en verwerken dit diepgaander dan anderen. Ze merken meer op en leggen meer verbanden. Dat zorgt ervoor dat ze vaak goed doorhebben wat er speelt, maar het is ook een reden dat ze eerder moe zijn. Dit waarnemen en verwerken kost namelijk veel energie. Ook zijn ze zijn gevoeliger voor prikkels, zoals licht, geluid, geur, temperatuur of aanraking. Maar ook de sociale interactie nemen ze heel goed waar: ze hebben snel door wat er speelt tussen mensen of hoe iemand in zijn vel zit.
Wetenschapper Rei Amemiya en collega’s vroegen zich af of yoga voor hoogsensitieve studenten een goede manier kan zijn om hun psychische klachten te verminderen. Bij de start van het onderzoek bleek dat de groep hoogsensitieve studenten minder goed in hun vel zaten dan bij de andere groep. Via een test bleek dat ze minder controle hadden op waar ze hun aandacht op richtten, waardoor ze minder invloed hadden op hun emoties. Ze lieten zich met andere woorden meer overweldigen door de omgeving en konden minder goed omgaan met hun eigen emoties.
Het interessante is, dat ná de yogales de hoogsensitieven even goed in hun vel zaten als de niet-hoogsensitieven en dat hun aandachtscontrole zelfs hoger was dan bij de niet-hoogsensitieven. De HSP’s gingen met meer stress de les in, maar hadden meer profijt van de les. Waardoor ze erna zelfs beter in staat waren te controleren waar hun aandacht naartoe ging en hun emoties te managen dan de groep niet-hoogsensitieven.
Deze uitkomst van het onderzoek komt overeen met kennis die er al was over hoogsensitiviteit. Het blijkt namelijk dat hoogsensitieven veel aan zelfreflectie doen. Daarom hebben ze extra baat bij positieve omstandigheden: ze pikken daar extra veel van op.
Dus als je hoogsensitief bent, is het extra aan te raden om aan yoga te gaan doen, omdat je je er stukken beter van gaat voelen.
Vraag je je af of je hoogsensitief bent? Doe dan de test op de website.
De lente gaat van start met een goed vooruitzicht voor yogi’s. Van 26 mei tot en met 6 juni zal namelijk hét yoga-event van Europa plaatsvinden in de vallei van het Oostenrijkse Gastein. Het programma bestaat uit 400 verschillende soorten yoga, meditatie en andere spirituele workshops van bijna 40 internationaal gecertificeerde docenten.
De yogadagen zullen in Dorfgastein, Bad Hofgastein en Bad Gastein plaatsvinden. Van beginners workshops, tot ijsbaden en Thaise yoga massage workshops: voor ieder is er wat wils. De lessen zullen plaatsvinden in verschillende hotels, openbare plekken en locaties in de buitenlucht.
Het beste van Yoga Internationaal in je inbox? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief! Helemaal niks missen? Volg ons op Facebook.
Naast inspirerende workshops kunnen deelnemers ook ontspanning vinden in een ‘yogaclub’. Hier kan gedanst worden op de beats van Djane Inessa Charmed Deep. De rhytmes van de muziek worden gecombineerd met de yoga flows van Franzi en Maren.
Op 29 en 30 mei start de nieuwe cyclus met een nieuwe maan. Oftewel, de beste tijd om stil te staan bij je intenties voor de komende periode en iets nieuws te creëren. Tijdens het nieuwe maan ritueel met Fia Sonora wordt de kracht van de maan gevierd met yoga flows, yoga nidra en een wierook ceremonie.
Geïnspireerd om meer met yoga te doen? Op de yogamarkt zullen verschillende yogalabels yogamatten, handgemaakte meditatiekussens, yogaleggings en nog veel meer verkopen. Handig om gelijk te gebruiken tijdens de yogadagen, of als souvenir mee naar huis te nemen.
Een paar jaar geleden liet ik een DNA-test doen voor een artikel dat ik schreef. Uit die test kwam onder andere naar voren dat ik nogal verslavingsgevoelig ben. Dat klopt, alhoewel ik mijn laatste sigaret inmiddels veertien jaar geleden rookte en alcohol gelukkig weet te beperken tot een paar keer per jaar. So far so good dus, maar er is nóg een verslaving. Een hardnekkige. Eén die zich niet zomaar laat uitwissen en die bij de minste stimulans de kop weer op steekt.
Jaren leefde ik in onwetendheid van mijn hunkering. Ik wist niet beter dan dat de zucht naar aandacht – of meer precies: naar complimenten, goedkeuring, bevestiging – nu eenmaal bij mij hoorde. Het was zelfs één van de drijvende krachten achter mijn schrijfwerk; ieder gepubliceerd artikel voelde als een bevredigend shot. Tijdelijk dan, want zoals voor elke drug geldt, heb je op den duur steeds meer nodig voor hetzelfde lekkere gevoel. En net zoals elke verslaafde had ik geen oog voor de schade die de hunkering intussen aanrichtte: deadlinestress en steeds weer die slopende onzekerheid of het ingeleverde stuk wel goed genoeg was.
Zo leefde ik jaren ‘van buiten naar binnen’. Pas als er van buiten voldoende bevestiging kwam, voelde ik me van binnen kortstondig oké, net zoals een alcoholist zich prima voelt zolang er voldoende drank aanwezig is of een cokegebruiker zolang hij zijn grammen binnen handbereik heeft. Kortstondig, want een drugsroes duurt altijd maar kort. Maar dat had ik – net als elke verslaafde – niet door, totdat ik vorig jaar aan de opleiding tot yogadocent begon.
Met behulp van de yogahoudingen leerde ik mijn patronen onderzoeken, de duistere krochten van mijn binnenwereld verkennen en zo ontdekte ik dat de roes van complimenten en goedkeuring niets meer is dan dat: een roes die voorbij gaat. Ik ontdekte dat het ongelooflijk veel rust geeft als je die roes niet langer hoeft na te jagen. Als je de hunkering kunt laten voor wat het is. Inderdaad, net als iedere verslaafde. Ik ontdekte dat het leven niet slechter werd zonder die roes. Integendeel, het werd alleen maar mooier en echter, naarmate ik meer ‘van binnen naar buiten’ ging leven. Yoga hielp me daarbij.
Ik was genezen, dacht ik. Maar met het leren lesgeven kwam het oordeel van de buitenwereld weer om de hoek kijken en bleek hoe hardnekkig deze verslaving is. Dat had ik niet meteen door, ik was gewoon blij met elk compliment en merkte niet hoe dat op slinkse wijze mijn hunkering weer stimuleerde. Normaal gesproken is een compliment natuurlijk ook niet schadelijk, net zoals een glas wijn op zijn tijd geen kwaad kan. Maar voor verslaafden gelden andere regels. Dan verzadigt een glas wijn niet, maar wakkert het slechts de zucht naar meer aan. Precies zo werkt het voor mij: een dosis goedkeuring of bevestiging stelt me niet gerust; ik wil alleen maar méér.
Het succesvol bestrijden van elke verslaving begint met eerlijkheid, met het erkennen van de hunkering: ik ben Dominique en ik ben verslaafd aan goedkeuring en bevestiging. Zo, dat is eruit. Het zal altijd een aandachtspunt blijven (pun intended), maar ik ga weer vol goede moed aan de slag. Ik zou bijna zeggen: geen complimenten meer, alsjeblieft, ik ben een verslaafde-in-herstel. Maar ik weet niet of ik al zover ben…
Op vrijdag 10, zaterdag 11 en zondag 12 juni 2022 staat het Happy Spirit Days festival op de agenda. Na het succes van eerdere edities is het in juni voor de vierde keer weer zover: drie dagen vol inspirerende workshops, optredens en toonaangevende sprekers.
Op dit kleinschalige festival kies je uit een grote verscheidenheid aan workshops. Denk aan yogasessies met live harp, drums of cello, of opgaan in een gongbad, of inzichten van paardencoaches Nadja en Sonja… Op een prachtige locatie in ’t midden van het land. De organisatie is nog op zoek naar vrijwilligers, dus je kunt als gastvrouw of -heer bij de (yoga)-workshops aanwezig zijn! Lijkt dit je leuk, geef je dan op voor 9, 10, 11 en/of 12 juni. Je komt dan terecht in een gezellig team waarmee je veel leuke dingen kunt doen. Geef je op via de website.
Psssst…. Wist je dat we ook een tijdschrift hebben? Neem een abonnement vanaf slechts 19,95 per jaar voor meer inspirerende reportages, bijzondere interviews en handige tips!
Ik ben nogal bewegelijk. Zowel fysiek als mentaal. Twintig jaar geleden besloot ik fitness- en aerobic instructrice te worden. Ik sportte me toch al een slag in de rondte en bedacht me dat ik dan net zo goed fulltime aan de slag kon. Ik was toch immers dagelijks op de sportschool aanwezig. Ik volgde allerlei cursussen zodat ik alle soorten sportles kon geven. Spinnen, steppen, pumpen, maar ook Body Balance. Dat is een soort yoga, maar dan op 45 toeren. Dat klopte mijns inziens niet. De bewegingen gingen te snel en ik zag dat de mensen die de lessen volgden allerlei fouten maakten door de snelheid waarmee ze uitgevoerd moesten worden. Ik ging me verdiepen in het yogagedeelte van de Body Balance lessen en besloot een opleiding tot yoga-instructeur te gaan volgen. Terugkijkend was dat het moment waarop ik begon met stoppen te rennen en te springen. Ik had mijn aan- en uitknop gevonden.
Ik zei het al; ik ben best druk en zocht mijn hele leven de drukte op. Ik werkte als freelance sportinstructrice, hielp mijn man met zijn bedrijf, voedde drie kinderen op en startte na het faillissement van het bedrijf van mijn man samen met hem een nieuw bedrijf wat uiteindelijk resulteerde in zes lunchrooms op het hoogtepunt. Of dieptepunt. Het is maar hoe je het bekijkt. Oh ja, ik bleef ook gewoon les geven natuurlijk. Zo kon ik tenminste met overgave zeggen wanneer iemand me vroeg hoe het ging dat ik lekker druk was!
Soms zit het mee en soms zit het tegen. Maar elk ‘nadeel heb ze voordeel’, zeg maar. Na zeven jaar keihard te hebben gewerkt sloten we 2019 af met eindelijk echt mooie cijfers en leek 2020 nog beter te worden. We hadden ondertussen het aantal restaurants terug gebracht van zes tot een behapstukbaardere drie. We leken het lek boven te hebben. Maar toen kwam corona om de hoek kijken, moesten we onze horecazaken dicht doen en kwam alles in een stroomversnelling terecht. We bedienden met onze lunchrooms de zakelijke markt, maar alle kantoren gingen dicht en bleven dicht. We hadden geen schijn van kans en als snel namen we de beslissing dat het een gebed zonder eind zou worden -wat ook bleek te kloppen achteraf gezien-. Zoals altijd gaat alles fout als het eenmaal bergafwaarts gaat. Binnen no-time hadden we niet alleen geen zaken meer, maar ook geen huis en werd ons droomproject in Limburg, een B&B, ons door onze partners door de neus geboord. We hadden de zaken niet goed geregeld en stonden met lege handen. Dat klinkt allemaal nogal heftig en dat was het ook. Maar het was ook de start van een complete reset. Soms moet er aan de noodrem worden getrokken en dat gebeurde ook. Mijn trein kwam nogal abrupt tot stilstand. God zij dank…
Ik zei “God zij dank” en dat meen ik ook. Wanneer ik naar mezelf kijk in die hectische periode dan kan ik niet anders concluderen dan dat ik mezelf volledig was kwijtgeraakt. Waren we niet ‘een handje geholpen’ door de hele corona-situatie, dan had ik nog steeds op volle snelheid door het leven geraasd. En ik denk dat dat niet goed zou zijn afgelopen… Nu werd ik echter van het ene op het andere moment geforceerd tot een halt geroepen. Wat er dan gebeurt is dat je van de ene op de andere dag zeeën van tijd hebt. Dat kan verkeerd uitpakken, want het risico bestaat dat je ‘in je hoofd gaat zitten’. Vergeet niet dat ik in no-time alles kwijt raakte. Tenminste, dat was de algemene aanname. Vreemd genoeg ervoer ik het als een geschenk. Opeens had ik de mogelijkheid om te doen wat ik echt graag wilde. Ik begreep nu dat ik al jaren aan het rennen was om een zaak met tientallen mensen draaiende te houden, maar dat ik aan het doordraaien was. Toen we als klap op de vuurpijl te horen kregen dat ons droomprojectje in Limburg einde verhaal was kreeg mijn schoonzus diezelfde dag een hersenbloeding en lag ze in coma. De lieverd werkte al acht jaar voor me en dat was de druppel. Ik zei tegen me man dat iedereen het heen en weer kon krijgen, maar dat ik naar Santiago de Compostella ging lopen. Mijn man dacht niet na en zei meteen dat hij mee ging. Dat was de start van een reis waarop ik mezelf weer zou vinden.
Een Lang Verhaal
Het is een lang verhaal en ik zal op deze plek later meer vertellen over het hoe en wat, maar we liepen 1600 kilometer in twee en een halve maand van Narbonne in Zuid Frankrijk naar Santiago de Compostella in Spanje. We liepen vorig jaar ten tijde van de wereldwijde lockdown dwars door de Pyreneeën en we kwamen dagenlang niemand tegen. Ik kan je vertellen dat wandelen door de natuur misschien wel het meest meditatieve is wat je kunt doen. Urenlang liep ik zonder een woord te praten en met elke stap liet ik meer los en kwam ik dichterbij mezelf. Dat proces is tot op de dag van vandaag gaande. Het mooie is dat we in Spanje zijn blijven hangen en we als ‘oppassers’ in een kapitale villa zijn beland. Ik beging de dag aan met een meditatie gevolgd door een duik in zee en een yogasessie. Mijn man doet mee, en is helemaal om. Hij vindt het heerlijk! En ik ook. Ik heb wanneer de zonnegroet doe namelijk mijn aan- en uitknop weer gevonden. Dat daarvoor eerst wel het één en ander moest gebeuren maakt het alleen maar mooier.
